Araştırma Makalesi
PDF PDF EndNote BibTex RIS Kaynak Göster

Türkçe ve Türk Kültürü Dersine Dair İhtiyaç Analizi

Yıl 2019, Cilt 9, Sayı 3, 434 - 454, 30.12.2019
https://doi.org/10.19126/suje.644826

Öz

Bu araştırmanın amacı, 2018 yılında Türkçe ve Türk Kültürü dersine yönelik hazırlanan öğretim programının ve 2019 yılında üretilen ders kitaplarının hazırlanma gerekçesi olan ihtiyaç analizi raporunun nitel sürecine ait temel bulgu ve sonuçlarını ortaya koymaktır. Açıklayıcı durum çalışması ekseninde iç içe geçmiş çoklu durum deseni ile gerçekleştirilen araştırmanın çalışma grubunu İsviçre, Fransa ve Almanya’dan seçilen 36 Türkçe ve Türk Kültürü dersi öğretmeni, 36 Türkçe ve Türk Kültürü dersi öğrencisi ve bu dersi alan öğrencilerin velisi olan 36 kişi olmak üzere toplam 108 kişi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak açık uçlu sorulardan oluşan, çoklu ve bireysel tartışma ortamına zemin hazırlayan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Öğretmen, öğrenci ve veli olmak üzere 3 ana kategorinin her birine uygun olarak 3 farklı veri toplama aracı geliştirilmiştir. Açık uçlu soruların yorumlanması sürecinde endüktif (inductive) betimsel analiz, içerik analizi ve sürekli karşılaştırma tekniği (constant comparison) kullanılmıştır. Bu çalışmada inandırıcılık, aktarılabilirlik, tutarlılık, teyit edilebilirlik olmak üzere dört temel dış ve geçerlik unsurlarına, aynı zamanda tüm etik ilke ve süreçlere tamamen uyulmuştur. Çalışma grubunun seçiminde ve odak grup görüşmelerinde çeşitliliğe gidilerek üçgenleme sağlanmıştır. Bulgular; mevcut Türkçe ve Türk kültürü dersi kitabının kullanım durumu, Türkçe ve Türk kültürü dersi kitaplarının kullanılmama nedenleri, Türkçe ve Türk kültürü dersi öğretim programına ilişkin mevcut durum, ilke niteliğindeki beklentiler ve öneriler, Türkçe ve Türk kültürü ders ve çalışma kitaplarına ilişkin beklentiler ve öneriler, Türkçe ve Türk kültürü dersinin verimliğini artırmaya yönelik diğer öneriler doğrultusunda yapılandırılmıştır. Sonuç olarak hâlihazırda yayımda olan Türkçe ve Türk Kültürü dersi öğretim programı ve ders materyallerinin yenilenme gerekçeleri ortaya konmuştur.

Kaynakça

  • Arı, T.G. (2015). İki dilli Türk çocuklarının ve velilerin ana dili Türkçeyi öğrenme tutumları (Aisne Bölgesi-Fransa Örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.Arıcı, B. ve Kırkkılıç H.A. (2017). Yurt dışında görev yapan Türkçe ve Türk kültürü öğretmenlerinin Türkçe ve Türk kültürü derslerine ilişkin görüşleri. The Journal of Academic Social Science, 5(41), 480-500Ateşal, Z. (2014). 8-10. sınıf “Türkçe ve Türk Kültürü” ders kitabının hedef yaş düzeyine uygunluğu. Turkophone, 1(1), 62-73.Aydoğu, C. ve Karasu, G. (2016). Batı Avrupa ülkelerinde yaşayan Türk çocukların eğitim sorunları. Türk Göçü 2016 ( Seçilmiş Bildiriler-1), 211-217.Belet, Ş. D. (2009). İki dilli Türk öğrencilerin ana dili Türkçeyi öğrenme durumlarına ilişkin öğrenci, veli ve öğretmen görüşleri (Fjell ilköğretim okulu örneği, Norveç). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (21), 71-85.Can, N., ve Can, M. (2009). Yurtdışında bulunan Türk çocuklarının eğitimleriyle ilgili sorunları ve çözüm önerileri.Cemiloğlu, İ., ve Şen, Ü. (2012). Belçika'da yaşayan Türk çocuklarının demografik özelliklerine göre Türkçeye yönelik tutumları. Journal of World of Turks/Zeitschrift für die Welt der Türken, 4(2).Çakır, M. ve Yıldız, C. (2016). Almanya’daki Türk öğretmenlerin Türkçe ve Türk Kültürü dersine ilişkin görüşleri. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 4(3), 217-257Çelik, Y. ve Gülcü, İ. (2016). Yurtdışında kullanılan Türkçe ve Türk Kültürü ders kitaplarının öğretmen görüşleri açısından değerlendirilmesi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5 (2), 287-296.Çınar, İ. ve İnce, B. (2015). Türkçe ve Türk Kültürü ders kitaplarındaki söz varlığına derlem temelli bir bakış. International Journal of Languages’ Education and Teaching. 3(1), 198-209.Demirbaş. H. (2013). Eğitim-kültür açısından Avrupa’daki Türk çocukları - sorunlar ve çözümler. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.Ekmekçi, V. (2012a). Belçika’da Türkçe dersinin problemleri hakkında öğretmen görüşleri.Ekmekçi, V. (2012b). Belçika’da Türkçe öğretimi ve karşılaşılan temel sorunlar. YayımlanmamışEkmekçi, V., ve Karadüz, A. (2015). Yurt dışında yaşayan iki dilli çocuklar için hazırlanan Türkçe ve Türk kültürü ders kitabına eleştirel bir bakış. Turkish Studies, 10(15), 361-378.Gül Yazıcı, Z. (2007). Birinci ve ikinci dili Türkçe olan iki dilli çocukların Türkçeyi kazanımlarına dil merkezli okul öncesi eğitim programının etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü.Güngör, T. (2015). Fransa’da Türkçe ve Türk Kültürü derslerinin mevcut durumu, öğretim programı ve uygulamada karşılaşılan sorunlar. International Journal of Languages’ Education and Teaching, ISSN: 2198 – 4999, Mannheim, Deutschland.Irmak, Y. (2016). Belçika'da Türkçe öğretiminin sorunları ve Türkçe ve Türk kültürü ders kitaplarına eleştirel bir yaklaşım. Journal of Social Sciences Institute, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(12).İnce, B. (2011). Yurt dışındaki Türk çocuklarının anadilleri Türkçede yaşadıkları anlatım sorunları - Fransa örneği. Yayımlanmamış Doktora Tezi. İstanbul Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü.Korkmaz, B. (2010). Türkçe ve Türk kültürü dersleri için uzaktaki yakınlarımız projesi kapsamında hazırlanan öğretim materyallerinin (6-7. sınıflar) Türkçe öğretimi ve kültür aktarımı çerçevesinde değerlendirilmesi. III. Uluslararası Dünya Dili Türkçe Sempozyumu (16-18 Aralık 2010). İzmir, s.635-644.MEB (2018). Türkçe ve Türk Kültürü Ders Öğretim Programı. (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. Seviyeler). Ankara.MEB. (2017). Kalkınma için Uluslararası İşbirliği Altyapısının Geliştirilmesi Programı (KAGEP). Türkçe/Türk Kültürü Dersi Mevcut Durum Analizi. Ankara.Merriam, S. B. (2018). Nitel Araştırma. (Çev. Ed.: Selahattin Turan). Ankara: Nobel Yayınevi.Özcan, E. (2011). 6.-7. sınıf Türkçe ve Türk kültürü ders kitabının okunabilirliği ve hedef yaş düzeyine uygunluğu: Fransa Örneği, Sakarya University Journal of Education (SUJE) Vol. 11, s. 16-24.Özerol, G. (2016). Türkçe ve Türk kültürü dersleri ile ilgili veli görüş ve beklentileri (Fransa/Nancy örneği). Yabancılara Türkçe Öğretimi Üzerine Araştırmalar, 55.Sarıkaya, H. S. (2008). Belçika Flaman bölgesi temel eğitim okulları I-VI. sınıflarındaki kültür sanat etkinliklerinin Türk kökenli çocuklar açısından incelenmesi (Anvers ili örneği). Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü.Şen, Ü. (2010). Yurt dışında yaşayan Türk çocuklarının ana dili eğitimine yönelik Millî Eğitim Bakanlığı bünyesinde yapılan çalışma ve uygulamalar. Zeıtschrıft Für Dıe Welt Der Türken / Journal of World Oo Turks, Vol 2, No 3, 239-253.Şen, Ü. (2011). Belçika’da yaşayan Türk çocuklarının Türkçeye yönelik tutumları ve yazma becerileri. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü.Uysal, B. (2009). Avrupa dilleri öğretimi ortak çerçeve metni doğrultusunda Türkçe öğretimi programları ve örnek kitapların değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.Yağımlı, Akil. (2015.) İki dilli öğrencilerin Türkçe eğitimi ve öğretmenlerinin nitelikleri. II. Avrupalı Türkler Anadili Eğitimi Çalıştayı.Yağmur, K. (2007). Batı Avrupa’da Türkçe öğretiminin sorunları ve çözüm önerileri. Dil Dergisi, 134, 26–41.Yağmur, K. (2010). Batı Avrupa’da uygulanan dil politikaları kapsamında Türkçe öğretiminin değerlendirilmesi. Bilig Dergisi, 55, 221-242.Yağmur, K. (2013) Dil öğretiminde ana dili, ikinci dil ve yabancı dil kavramları. Yabancılara Türkçe Öğretimi El Kitabı (Ed.: Mustafa Durmuş, Alpaslan Okur). s. 181-200. Ankara: Grafiker Yayınları.Yağmur, K. (2014). Türkçenin ikinci dil olarak öğretimi ve kuramsal sorunlar. Yabancılara Türkçe Öğretimi: Politika, Yöntem ve Beceriler (Ed.: D. Yaylı, Y. Bayyurt). s. 217-239. Ankara: Anı Yayıncılık.Yaman, H., ve Dağtaş, A. (2015). İngiltere’deki iki dilli Türk çocuklarına Türkçe öğreten öğretmenlerin ihtiyaç analizi: swot analizi örneği. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(4), 47-82.Yıldız, C. (2012a). Alman Okullarında sunulan Türkçe derslerinin değerlendirilmesi ve iki dillilik. http://anadilim.eu/wpcontent/uploads/2012/04/ProfDrCemalYildiz_KonferansMetni. pdf.Yıldız, C. (2012b). Yurt dışında yaşayan Türk çocuklarına Türkçe öğretimi. Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığı. AnkaraYıldız, C. (2013). Almanya’da ana dili olarak Türkçe öğretimine ilişkin öğrenci görüşleri. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2013(11).Yıldız, M., ve Öztürk, S. (2013). Almanya’da ilkokulda (grundschule) öğrenim gören Türk çocuklarının yazma becerileri üzerine bir inceleme: Stuttgart örneği. Journal of World of Turks/Zeitschrift für die Welt der Türken, 5(2).Yılmaz, M. Y. (2014). İki dillilik olgusu ve Almanya’daki Türklerin iki dilli eğitim sorunu. Turkish Studies International Periodical For the Languages, 1641-1651.Yin, R. Y. (2017). Durum Çalışması Araştırması Uygulamaları. (Çev.: İlhan Günbayı). Ankara: Nobel Yayınevi.

Need Analysis For Turkish And Turkish Culture Course

Yıl 2019, Cilt 9, Sayı 3, 434 - 454, 30.12.2019
https://doi.org/10.19126/suje.644826

Öz

The aim of this study is to reveal the basic findings and results of the qualitative process of the needs analysis report, which is the reason for the curriculum developed for the current Turkish and Turkish Culture course in 2018 and the production of Turkish tetbooks in 2019. The study was carried out by intertwined multiple case patterns within the frame of explanatory case study and the group of the study was composed of total 108 people who were 36 Turkish and Turkish Culture teachers selected from Switzerland, France and Germany, 36 Turkish and Turkish Culture students and 36 parents of the students who took this course. As a data collection tool, semi-structured interview form consisting of open-ended questions and preparing the basis for multiple and individual discussion environments was used. Three different data collection tools have been developed in accordance with each of the three main categories: teachers, students and parents. In the process of interpreting open ended questions, inductive descriptive analysis, content analysis and constant comparison technique were used. In this study, four basic external and validity elements, namely credibility, transferability, consistency, verifiability, and all ethical principles and processes were fully complied with. In the selection of the working group and focus group interviews, triangulation was achieved by using diversity. Results were formed by following the usage of current Turkish and Turkish culture course book, reasons of not using Turkish and Turkish culture course books, current situation, expectations and suggestions about Turkish and Turkish culture course curriculum, expectations and suggestions about Turkish and Turkish culture course books and workbooks, Turkish and other suggestions to improve the efficiency of the Turkish culture course. As a result, the reasons for the renewal of the Turkish and Turkish Culture course curriculum and course materials, which are currently in publication, are presented.

Kaynakça

  • Arı, T.G. (2015). İki dilli Türk çocuklarının ve velilerin ana dili Türkçeyi öğrenme tutumları (Aisne Bölgesi-Fransa Örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.Arıcı, B. ve Kırkkılıç H.A. (2017). Yurt dışında görev yapan Türkçe ve Türk kültürü öğretmenlerinin Türkçe ve Türk kültürü derslerine ilişkin görüşleri. The Journal of Academic Social Science, 5(41), 480-500Ateşal, Z. (2014). 8-10. sınıf “Türkçe ve Türk Kültürü” ders kitabının hedef yaş düzeyine uygunluğu. Turkophone, 1(1), 62-73.Aydoğu, C. ve Karasu, G. (2016). Batı Avrupa ülkelerinde yaşayan Türk çocukların eğitim sorunları. Türk Göçü 2016 ( Seçilmiş Bildiriler-1), 211-217.Belet, Ş. D. (2009). İki dilli Türk öğrencilerin ana dili Türkçeyi öğrenme durumlarına ilişkin öğrenci, veli ve öğretmen görüşleri (Fjell ilköğretim okulu örneği, Norveç). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (21), 71-85.Can, N., ve Can, M. (2009). Yurtdışında bulunan Türk çocuklarının eğitimleriyle ilgili sorunları ve çözüm önerileri.Cemiloğlu, İ., ve Şen, Ü. (2012). Belçika'da yaşayan Türk çocuklarının demografik özelliklerine göre Türkçeye yönelik tutumları. Journal of World of Turks/Zeitschrift für die Welt der Türken, 4(2).Çakır, M. ve Yıldız, C. (2016). Almanya’daki Türk öğretmenlerin Türkçe ve Türk Kültürü dersine ilişkin görüşleri. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 4(3), 217-257Çelik, Y. ve Gülcü, İ. (2016). Yurtdışında kullanılan Türkçe ve Türk Kültürü ders kitaplarının öğretmen görüşleri açısından değerlendirilmesi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5 (2), 287-296.Çınar, İ. ve İnce, B. (2015). Türkçe ve Türk Kültürü ders kitaplarındaki söz varlığına derlem temelli bir bakış. International Journal of Languages’ Education and Teaching. 3(1), 198-209.Demirbaş. H. (2013). Eğitim-kültür açısından Avrupa’daki Türk çocukları - sorunlar ve çözümler. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.Ekmekçi, V. (2012a). Belçika’da Türkçe dersinin problemleri hakkında öğretmen görüşleri.Ekmekçi, V. (2012b). Belçika’da Türkçe öğretimi ve karşılaşılan temel sorunlar. YayımlanmamışEkmekçi, V., ve Karadüz, A. (2015). Yurt dışında yaşayan iki dilli çocuklar için hazırlanan Türkçe ve Türk kültürü ders kitabına eleştirel bir bakış. Turkish Studies, 10(15), 361-378.Gül Yazıcı, Z. (2007). Birinci ve ikinci dili Türkçe olan iki dilli çocukların Türkçeyi kazanımlarına dil merkezli okul öncesi eğitim programının etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü.Güngör, T. (2015). Fransa’da Türkçe ve Türk Kültürü derslerinin mevcut durumu, öğretim programı ve uygulamada karşılaşılan sorunlar. International Journal of Languages’ Education and Teaching, ISSN: 2198 – 4999, Mannheim, Deutschland.Irmak, Y. (2016). Belçika'da Türkçe öğretiminin sorunları ve Türkçe ve Türk kültürü ders kitaplarına eleştirel bir yaklaşım. Journal of Social Sciences Institute, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(12).İnce, B. (2011). Yurt dışındaki Türk çocuklarının anadilleri Türkçede yaşadıkları anlatım sorunları - Fransa örneği. Yayımlanmamış Doktora Tezi. İstanbul Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü.Korkmaz, B. (2010). Türkçe ve Türk kültürü dersleri için uzaktaki yakınlarımız projesi kapsamında hazırlanan öğretim materyallerinin (6-7. sınıflar) Türkçe öğretimi ve kültür aktarımı çerçevesinde değerlendirilmesi. III. Uluslararası Dünya Dili Türkçe Sempozyumu (16-18 Aralık 2010). İzmir, s.635-644.MEB (2018). Türkçe ve Türk Kültürü Ders Öğretim Programı. (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. Seviyeler). Ankara.MEB. (2017). Kalkınma için Uluslararası İşbirliği Altyapısının Geliştirilmesi Programı (KAGEP). Türkçe/Türk Kültürü Dersi Mevcut Durum Analizi. Ankara.Merriam, S. B. (2018). Nitel Araştırma. (Çev. Ed.: Selahattin Turan). Ankara: Nobel Yayınevi.Özcan, E. (2011). 6.-7. sınıf Türkçe ve Türk kültürü ders kitabının okunabilirliği ve hedef yaş düzeyine uygunluğu: Fransa Örneği, Sakarya University Journal of Education (SUJE) Vol. 11, s. 16-24.Özerol, G. (2016). Türkçe ve Türk kültürü dersleri ile ilgili veli görüş ve beklentileri (Fransa/Nancy örneği). Yabancılara Türkçe Öğretimi Üzerine Araştırmalar, 55.Sarıkaya, H. S. (2008). Belçika Flaman bölgesi temel eğitim okulları I-VI. sınıflarındaki kültür sanat etkinliklerinin Türk kökenli çocuklar açısından incelenmesi (Anvers ili örneği). Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü.Şen, Ü. (2010). Yurt dışında yaşayan Türk çocuklarının ana dili eğitimine yönelik Millî Eğitim Bakanlığı bünyesinde yapılan çalışma ve uygulamalar. Zeıtschrıft Für Dıe Welt Der Türken / Journal of World Oo Turks, Vol 2, No 3, 239-253.Şen, Ü. (2011). Belçika’da yaşayan Türk çocuklarının Türkçeye yönelik tutumları ve yazma becerileri. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü.Uysal, B. (2009). Avrupa dilleri öğretimi ortak çerçeve metni doğrultusunda Türkçe öğretimi programları ve örnek kitapların değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.Yağımlı, Akil. (2015.) İki dilli öğrencilerin Türkçe eğitimi ve öğretmenlerinin nitelikleri. II. Avrupalı Türkler Anadili Eğitimi Çalıştayı.Yağmur, K. (2007). Batı Avrupa’da Türkçe öğretiminin sorunları ve çözüm önerileri. Dil Dergisi, 134, 26–41.Yağmur, K. (2010). Batı Avrupa’da uygulanan dil politikaları kapsamında Türkçe öğretiminin değerlendirilmesi. Bilig Dergisi, 55, 221-242.Yağmur, K. (2013) Dil öğretiminde ana dili, ikinci dil ve yabancı dil kavramları. Yabancılara Türkçe Öğretimi El Kitabı (Ed.: Mustafa Durmuş, Alpaslan Okur). s. 181-200. Ankara: Grafiker Yayınları.Yağmur, K. (2014). Türkçenin ikinci dil olarak öğretimi ve kuramsal sorunlar. Yabancılara Türkçe Öğretimi: Politika, Yöntem ve Beceriler (Ed.: D. Yaylı, Y. Bayyurt). s. 217-239. Ankara: Anı Yayıncılık.Yaman, H., ve Dağtaş, A. (2015). İngiltere’deki iki dilli Türk çocuklarına Türkçe öğreten öğretmenlerin ihtiyaç analizi: swot analizi örneği. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(4), 47-82.Yıldız, C. (2012a). Alman Okullarında sunulan Türkçe derslerinin değerlendirilmesi ve iki dillilik. http://anadilim.eu/wpcontent/uploads/2012/04/ProfDrCemalYildiz_KonferansMetni. pdf.Yıldız, C. (2012b). Yurt dışında yaşayan Türk çocuklarına Türkçe öğretimi. Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığı. AnkaraYıldız, C. (2013). Almanya’da ana dili olarak Türkçe öğretimine ilişkin öğrenci görüşleri. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2013(11).Yıldız, M., ve Öztürk, S. (2013). Almanya’da ilkokulda (grundschule) öğrenim gören Türk çocuklarının yazma becerileri üzerine bir inceleme: Stuttgart örneği. Journal of World of Turks/Zeitschrift für die Welt der Türken, 5(2).Yılmaz, M. Y. (2014). İki dillilik olgusu ve Almanya’daki Türklerin iki dilli eğitim sorunu. Turkish Studies International Periodical For the Languages, 1641-1651.Yin, R. Y. (2017). Durum Çalışması Araştırması Uygulamaları. (Çev.: İlhan Günbayı). Ankara: Nobel Yayınevi.

Ayrıntılar

Birincil Dil İngilizce
Konular Sosyal
Bölüm Makaleler
Yazarlar

Özay KARADAĞ> (Sorumlu Yazar)
HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ
0000-0003-4596-1203
Türkiye


Bayram BAŞ>
YILDIZ TEKNİK ÜNİVERSİTESİ
0000-0003-3569-9395
Türkiye

Yayımlanma Tarihi 30 Aralık 2019
Yayınlandığı Sayı Yıl 2019, Cilt 9, Sayı 3

Kaynak Göster

APA Karadağ, Ö. & Baş, B. (2019). Türkçe ve Türk Kültürü Dersine Dair İhtiyaç Analizi . Sakarya University Journal of Education , 9 (3) , 434-454 . DOI: 10.19126/suje.644826

Sakarya University Journal of Education | 2011 ISSN: 2146-7455

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.