Institutional Capacity and Organizational Practices of Non-Governmental Organizations Operating in Kocaeli

Öz

This study is structured around the institutional capacities and organizational practices of non-governmental organizations (NGOs) operating in Kocaeli. As is well known, Kocaeli possesses a heterogeneous and dynamic civil society structure that reflects a strong industrial identity, intense migration dynamics, and rapid urbanization processes. By analyzing the relationship between the strengths offered by the city’s civil society potential and the structural challenges encountered from a sociological perspective, this research provides concrete data regarding participation in social decision-making mechanisms and public-civil society integration. The theoretical framework is anchored in Habermas’s theory of the public sphere, Gramsci’s concept of hegemony, Putnam’s social capital approach, and Beck’s risk society theory. Built upon this theoretical foundation, the study employs a mixed-methods research design, integrating survey, interview, and observation techniques. In the quantitative phase of the data collection process, a semi-structured survey form was utilized, consisting of 47 closed-ended questions, a 6-item participation level scale, and open-ended questions focused on problem-solving and proposal development. To determine the distribution and descriptive characteristics of the collected quantitative data, basic statistical analyses based on frequency, percentage, and arithmetic mean values were conducted using SPSS 26 software. In the qualitative phase, the contextual depth of the quantitative findings was enhanced and interpreted through in-depth interviews conducted under 11 different thematic headings, allowing for a holistic analysis of the data. The results of the research indicate that despite the quantitative prevalence of NGOs operating in Kocaeli, they exhibit a qualitatively fragile structure. Furthermore, it was found that weaknesses in financial sustainability and social trust networks significantly limit the functional operational capacity of these organizations.Keyword: Civil Society, Civil Society Governance, Institutional Capacity, Organizational Practices, Kocaeli

Anahtar Kelimeler

• Civil Society
• Civil Society Governance
• Institutional Capacity
• Organizational Practices
• Kocaeli

Etik Beyan

It is declared that scientific and ethical principles have been followed while carrying out and writing this study and that all the sources used have been properly cited.

Kocaeli’de Faaliyet Yürüten Sivil Toplum Kuruluşlarının Kurumsal Kapasitesi ve Örgütlenme Pratikleri

Öz

Bu çalışma, Kocaeli’de faaliyet yürüten sivil toplum kuruluşlarının kurumsal kapasiteleri ve örgütlenme pratikleri üzerine kurgulanmıştır. Bilindiği üzere Kocaeli; güçlü sanayi kimliği, yoğun göç dinamikleri ve hızlı kentleşme süreçlerini yansıtan heterojen ve dinamik bir sivil toplum yapısına sahiptir. Çalışmada kentin sivil toplum potansiyelinin sunduğu güçlü yönler ile karşılaşılan yapısal sorunlar arasındaki ilişki sosyolojik perspektiften analiz edilerek, toplumsal karar alma mekanizmalarına katılım ve kamu-sivil toplum entegrasyonuna dair somut veriler ortaya konmaktadır. Habermas’ın kamusal alan kuramı, Gramsci’nin hegemonya kavramı, Putnam’ın sosyal sermaye yaklaşımı ve Beck’in risk toplumu kuramı teorik referans noktalarını oluşturmaktadır. Bu kuramsal zemin üzerine inşa edilen çalışmada karma yöntem tercih edilmiş; anket, mülakat ve gözlem teknikleri birlikte kullanılmıştır. Veri toplama sürecinin nicel aşamasında; 47 soruluk kapalı uçlu soru, 6 soruluk katılım düzeyi ölçeği ve sorun-öneri geliştirme odaklı açık uçlu sorular içeren yarı yapılandırılmış anket formu kullanılmıştır. Toplanan nicel verilerin dağılımını ve betimsel özelliklerini belirlemek gayesiyle SPSS 26 programı kullanılarak frekans, yüzde ve aritmetik ortalama değerlerine dayalı temel istatistiksel analizler yapılmıştır. Nitel aşamada ise 11 farklı tematik başlık altında yapılan derinlemesine mülakatlarla, nicel bulguların bağlamsal derinliği artırılmış, yorumlanmış ve verilerin bütüncül bir perspektifle analizi yapılmıştır. Araştırmanın sonuçları bağlamında Kocaeli’de faaliyet yürüten sivil toplum kuruluşlarının niceliksel görünümüne karşın niteliksel açıdan kırılgan bir yapı sergilediği, finansal sürdürülebilirlik ve toplumsal güven ağlarındaki zayıflıkların ise söz konusu kuruluşların işlevsel hareket kapasitelerini önemli ölçüde sınırlandırdığı bulgulanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Sivil Toplum
• Sivil Toplum Yönetişimi
• Kurumsal Kapasite
• Örgütlenme Pratikleri
• Kocaeli

Etik Beyan

Bu çalışmanın hazırlanma sürecinde bilimsel ve etik ilkelere uyulduğu ve yararlanılan tüm çalışmaların kaynakçada belirtildiği beyan olunur.

Kaynakça

1. Althusser, L. (2002). İdeoloji ve Devletin İdeolojik Aygıtları (Y. Alp & M. Özışık, Çev.; 5. Baskı). İletişim Yayınları. • Anheier, H. K. (2014). Nonprofit Organizations: Theory, Management, Policy. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315851044
2. Barkan, Ö. L. (1963). Osmanlı İmparatorluğunda Esnaf Cemiyetleri. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası, 41(1-4), 1-49. htt- ps://izlik.org/JA25NE63FY
3. Beck, U. (1992). Risk Society: Towards a New Modernity. Sage Publications.
4. Biekart, K., Kontinen, T., & Millstein, M. (Ed.). (2023). Civil Society Responses to Changing Civic Spaces. Palgrave Macmillan/EADI Global Development Series. https://doi.org/10.1007/978-3-031-23305-0
5. Bora, T. (2002). Sivil Toplum ve Milliyetçilik. S. Yerasimos, G. Seufert, & N. Mert (Der.), Türkiye’de Sivil Toplum ve Milliyetçilik İçinde. İletişim Yayınları.
6. Bourdieu, P. (2015). Dünyanın Sefaleti (L. Ünsaldı, Ö. Aktaş ve T. Arvas, Çev.). Heretik Yayınları.
7. Carter, D. A., Simkins, B. J., & Simpson, W. G. (2003). Corporate Governance, Board Diversity, and Firm Value. The Financial Review, 38(1), 33-53 https://doi.org/10.1111/1540-6288.00034
8. Cohen, J. L., & Arato, A. (1992). Civil Society and Political Theory. MIT Press.

9. Creswell, J. W. (2021). Karma Yöntem Araştırmalarına Giriş (M. Sözbilir, Çev. Ed.). Pegem Akademi.
10. Dalton, R. J., & Kuechler, M. (Eds.). (1990). Challenging the Political Order: New Social and Political Movements in Western Democracies. Oxford University Press.
11. Etzioni, A. (1968). The Active Society: A Theory of Societal and Political Processes. The Free Press.
12. Etzioni, A. (1973). The Third Sector and Domestic Missions. Public Administration Review, 33(4), 314-323. https://doi.org/10.2307/975110
13. Gellner, E. (1994). Conditions of Liberty: Civil Society and its Rivals. Allen Lane/The Penguin Press.
14. Gramsci, A. (1978). Selections from the Prison Notebooks of Antonio Gramsci, Quentin Hoare (der.), çev.G.Nowell Smith, NewYork, International Publishers,1978, s.1424-1425.
15. Güler, M. (2024). Türkiye’de Sivil Toplum Kuruluşlarının Karar Mekanizmalarına Katılımı. Akademik Hassasiyetler, 11(24), 98-119. https://izlik.org/JA82NP28DC
16. Habermas, J. (1991). The Structural Transformation of the Public Sphere: An Inquiry into a Category of Bourgeois Society. MIT Press.
17. Harvey, D. (2005). A Brief History of Neoliberalism. Oxford University Press.
18. Kaldor, M. (2003). Global Civil Society: An Answer to War. Polity Press.
19. Kamat, S. (2004). The Privatization of Public Interest: Theorizing NGO Discourse in a Neoliberal Era. Journal of International Development, 11(1), 155-176. https://doi.org/10.1080/0969229042000179794
20. Karpat, K. H. (1967). Türk Demokrasi Tarihi: Sosyal, Ekonomik ve Kültürel Temeller. İstanbul Matbaası.
21. Karpat, K. H. (2011). Türk Siyasi Tarihi. Timaş Yayınları.
22. Keane, J. (1993). Sivil Toplum ve Devlet (E. Akın, vd., Çev.). Ayrıntı Yayınları.
23. Keyman, E. F., & İçduygu, A. (2003). Globalization, Civil Society and Citizenship in Turkey: Actors, Boundaries and Discourses. Citizenship Studies, 7(2), 219-234. https://doi.org/10.1080/1362102032000065982
24. Mardin, Ş. (1990). Türkiye’de Toplum ve Siyaset: Makaleler 1. İletişim Yayınları.
25. Melucci, A. (1989). Nomads of the Present: Social Movements and Individual Needs in Contemporary Society. Temple University Press.
26. Pestoff, V. (2018). Co-Production and Public Service Management: Citizenship, Governance and Public Services Management. Routledge.
27. Putnam, R. D. (2000). Bowling Alone: The Collapse and Revival of American Community. Simon & Schuster. • Ryfman, P. (2006). Sivil Toplum Kuruluşları (İ. Yerguz, Çev.). İletişim Yayınları.
28. Sağlam, M. T. (2020). Türkiye’de Sivil Toplumun Tarihi Gelişimi ve Sivil Toplumun Örgütlü Yapısı Olarak STK’lar. Turkish Studies - Social, 15(1), 591-610. https://dx.doi.org/10.29228/TurkishStudies.39349
29. Salamon, L. M., & Anheier, H. K. (1997). Defining the Nonprofit Sector: A Cross-National Analysis. Manchester University Press.
30. Salamon, L. M., & Anheier, H. K. (1998). Social Origins of Civil Society: Explaining the Nonprofit Sector Cross-Nationally. World Politics, 50(3), 501-550.
31. Sarıbay, A. Y. (2000). Kamusal Alan, Diyalojik Demokrasi, Sivil İtiraz. Alfa Yayınları.
32. Sivil Toplum Geliştirme Merkezi. (2024). Civil Society Perception in Türkiye Report. STGM Yayınları.
33. Suchman, M. C. (1995). Managing Legitimacy: Strategic and Institutional Approaches. Academy of Management Review, 20(3), 571-610. https://doi.org/10.2307/258788
34. T.C. İçişleri Bakanlığı Sivil Toplumla İlişkiler Genel Müdürlüğü. (2026). İllere ve Faaliyet Alanlarına Göre Dernekler. https://www. siviltoplum.gov.tr/illere-ve-faaliyet-alanlarina-gore-dernekler
35. Touraine, A. (1981). The Voice and the Eye: An Analysis of Social Movements (A. Duff, Trans.). Cambridge University Press.
36. Tunaya, T. Z. (1988). Türkiye’de Siyasal Partiler: İkinci Meşrutiyet Dönemi (Cilt 1, 2. baskı). Hürriyet Vakfı Yayınları.
37. Tunçay, M. (1981). Türkiye Cumhuriyeti’nde Tek-Parti Yönetiminin Kurulması (1923-1931). Yurt Yayınları.
38. Yerasimos, S., Seufert, G., vd. (2001). Türkiye’de Sivil Toplum ve Milliyetçilik. İletişim Yayınları.
39. Zihnioğlu, Ö. (2021). Supporting Democracy, Human Rights, and Civil Liberties in Turkey: The Case for the EU. Heinrich Böll Stiftung. https://tr.boell.org/en/2021/11/02/supporting-democracy-human-ri- ghts-and-civil-liberties-turkey-case-eu