During the years when nation-states were gaining increasing prominence, one ofthe most critical aspects of the policies implemented was demographic studies.Within this framework, many states recognized the critical importance of internalsecurity during World War I. Newly established states, including the Republic ofTürkiye, increased pressures on internal differences under the pretext of ensuringinternal security and forced migrations. The separation of communities that hadlived together under Ottoman rule for centuries made migrations inevitable.Muslims living in the lost lands of Rumelia and the Caucasus during this periodhad to migrate to Anatolia in order to escape the massacres. The Republic of Türkiye, which was established after the collapse of the Ottoman Empire, acceptedsignificant amounts of immigrants within its borders at certain periods within theframework of the signed agreements. The agreement signed between Türkiye andRomania on September 4, 1936 was a turning point and hundreds of thousands ofTurks were emigrated to Anatolia. As of 1936, the number of Romanianimmigrants entering Turkey was 61,750. 2% of them were settled in Akşehir.The migrations that are the subject of the research started in 1934 and continueduntil 1951, accelerating in 1936 when nation-state policies gained momentum. Allkinds of information about those who came to Akşehir and the transactions madewere recorded in the registry books, and the preservation of these made it possiblefor the research to be carried out. Our research was shaped in the light of thesedata obtained.
Ulus Devletlerin giderek önem kazandığı yıllarda uygulanan politikaların belki deen önemli aşaması demografik yapıya yönelik yapılan çalışmalardır. Bu çerçevedeI. Dünya Savaşı esnasında birçok devlet iç güvenliğin ne kadar önemli olduğunugörmüştür. Türkiye Cumhuriyeti başta olmak üzere yeni kurulmuş olan devletlerbünyelerinde bulunan farklılıklara yönelik de iç güvenliği sağlama kaygısıylabaskılarını arttırmışlar ve onları göçe zorlamışlardır. Yüzlerce yıl Osmanlıhakimiyetinde bir arada yaşamış olan etnik farklılıkların ayrıştırılması göçlerikaçınılmaz hâle getirmiştir.Bu süreçte kaybedilen Rumeli ve Kafkasya topraklarında yaşamakta olanMüslümanlar katliamlardan kurtulmak için Anadolu’ya doğru zorunlu göç etmekdurumunda kalmışlardır. Osmanlı Devleti’nin yıkılmasından sonra kurulanTürkiye Cumhuriyeti, İmzalanan antlaşmalar çerçevesinde belli dönemlerdeönemli miktarlarda göçmeni sınırları içerisine almıştır. 4 Eylül 1936 yılındaTürkiye ile Romanya arasında imzalanan antlaşma dönüm noktası olmuşyüzbinlerce Türk Anadolu’ya göç ettirilmiştir. 1936 yılı itibariyle Türkiye’ye girişyapan Romanya muhacirinin sayısı 61.750 kişidir1. Bunların %2’si Akşehir’eiskân edilmiştir.Araştırmaya konu olan göçler 1934’te başlamış, ulus devlet politikalarının giderekhız kazandığı 1936’da hızlanarak 1951 yılına kadar devam etmiştir. Akşehir’egelenlere dair her türlü bilgi ve yapılan işlemler kayıt defterlerine işlenilmiş vebunların muhafaza edilmiş olması araştırmanın ortaya konmasına imkântanımıştır. Araştırmamız da elde edilen bu veriler ışığında şekillenmiştir.