Hadisleri değerlendirirkenarz yöntemini esas alan bir metot kullanmaları Hanefî ulemânın hadis anlayışıhususundaki en belirgin ve ayırıcı özelliklerinden biridir. Nitekim bu yöntem,Hanefî fıkıh usûlü eserlerinin sünnet bahislerinde önemli bir yer işgal etmekteve genellikle manevî inkıtâ kapsamı içerisinde detaylı bir şekilde ele alınıpdeğerlendirilmektedir. Mehmet Özşenel’in kaleme aldığı Arz Yöntemi ÖzelindeHanefî Hadis Anlayışının Teşekkülü başlıklı çalışmada da Hanefî hadisanlayışındaki bu ayırıcı nokta merkeze alınmıştır. Hanefî mezhebinin hadisanlayışı konusunda önemli çalışmaları bulunan ve Ebû Hanîfe’nin talebeleri EbûYûsuf ve Muhammed eş-Şeybânî özelinde eserler de kaleme almış olan yazar, buçalışmasında Hanefî hadis anlayışının Ebû Hanîfe’den (ö. 150/767) Ebü’l-Yüsrel-Pezdevî’ye (ö. 493/1100) kadar geçen yaklaşık dört asırlık dönemde nasıl birgelişme kaydettiğini arz yöntemi çerçevesinde ortaya koymayı amaçlamıştır.