Editoryal

Üriner Sistem Enfeksiyonu

Cilt: 13 Sayı: 6 23 Aralık 2019
PDF İndir

Üriner Sistem Enfeksiyonu

Öz

Üriner sistem enfeksiyonu (ÜSE) çocukluk yaş grubunun en sık karşılaşılan enfeksiyonlarından biridir. 1 ay- 11 yaş çocukların yaklaşık %8’inin en az bir defa ÜSE olduğu ve bunların da yaklaşık %30’unun ilk 6 ay 12 ay arasında tekrar ÜSE geçirdiği bilinmektedir (1). Tedavinin hemen başlanması, ürosepsis gibi kısa-dönem ve renal hasar gibi uzun-dönem morbiditenin önlenmesinde önemlidir. Renal hasar, hayatın ilerleyen dönemlerinde hipertansiyon, proteinüri ve kronik böbrek hastalığı gibi komplikasyonlara neden olabilmektedir (1,2). Küçük yaşta ÜSE geçirme, tedavide gecikme, vezikoüreteral reflü (VUR) ve tekrarlayan ÜSE gibi faktörlerin böbrek hasarı riskini artırdığı bilinmektedir (1-3). Teknesyum-99m dimerkaptosüksinik asit (Tc-99M-DMSA) sintigrafisi, ÜSE’nin teşhisi, lokalizasyonu ve renal skar tespiti için en hassas yöntemlerden biridir ancak tek bir Tc-99M-DMSA sintigrafisi ile akut hasarın renal skardan ayırt edilmesi de pek mümkün olamayabilmektedir (3). ÜSE sonrası gelişen renal hasar sıklığı, renal hasarı etkileyen faktörler ile ilgili birçok çalışmaya rağmen, bu lezyonların zaman içinde değişimi hakkında çok fazla veri bulunmamaktadır (1-3). Dergimizde yayınlanan Kargın Çakıcı E ve ark.(4) çalışmasında 143 hastanın ilk ateşli ÜSE’dan en az 90 gün ve 2 yıl sonra, Tc-99M-DMSA çekilme sonrası elde edilen verileri retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Tc-99M-DMSA sintigrafisinde renal hasar tespit edilen 143 hastanın %18.8’inde bulgularda ilerleme, %26.5’sında bulgularda gerileme, %54.5 ’inde ise değişiklik olmadığı belirtilmiştir. Cinsiyet veya yaş açısından gruplar arasında fark olmadığı vurgulanırken renal hasarda ilerleme saptanan grupta, yüksek oranda (%77.8) evre IV-V VUR ve tekrarlayan ÜSE (%81.5) olduğu bildirilmiştir. Sonuç olarak da renal hasarda ilerleme için tekrarlayan ÜSE’nun bağımsız bir risk faktörü olduğu, bu çocuklarda yüksek dereceli VUR’un saptanma olasılığının yüksek olduğu ve renal hasar derecesinin değerlendirilmesi açısından bu çocukların uzun dönem izlenmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

İç Hastalıkları

Bölüm

Editoryal

Yayımlanma Tarihi

23 Aralık 2019

Gönderilme Tarihi

19 Aralık 2019

Kabul Tarihi

19 Aralık 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2019 Cilt: 13 Sayı: 6

Kaynak Göster

APA
Çaycı, F. Ş. (2019). Üriner Sistem Enfeksiyonu. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi, 13(6), 405-405. https://doi.org/10.12956/tchd.661543
AMA
1.Çaycı FŞ. Üriner Sistem Enfeksiyonu. Türkiye Çocuk Hast Derg. 2019;13(6):405-405. doi:10.12956/tchd.661543
Chicago
Çaycı, Fatma Şemsa. 2019. “Üriner Sistem Enfeksiyonu”. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi 13 (6): 405-5. https://doi.org/10.12956/tchd.661543.
EndNote
Çaycı FŞ (01 Aralık 2019) Üriner Sistem Enfeksiyonu. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi 13 6 405–405.
IEEE
[1]F. Ş. Çaycı, “Üriner Sistem Enfeksiyonu”, Türkiye Çocuk Hast Derg, c. 13, sy 6, ss. 405–405, Ara. 2019, doi: 10.12956/tchd.661543.
ISNAD
Çaycı, Fatma Şemsa. “Üriner Sistem Enfeksiyonu”. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi 13/6 (01 Aralık 2019): 405-405. https://doi.org/10.12956/tchd.661543.
JAMA
1.Çaycı FŞ. Üriner Sistem Enfeksiyonu. Türkiye Çocuk Hast Derg. 2019;13:405–405.
MLA
Çaycı, Fatma Şemsa. “Üriner Sistem Enfeksiyonu”. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi, c. 13, sy 6, Aralık 2019, ss. 405-, doi:10.12956/tchd.661543.
Vancouver
1.Fatma Şemsa Çaycı. Üriner Sistem Enfeksiyonu. Türkiye Çocuk Hast Derg. 01 Aralık 2019;13(6):405-. doi:10.12956/tchd.661543

13548  21005     13550