The purpose of this research is to examine the attitudes of middle school students towards speaking skills in terms of various variables. In the study, which was conducted with the descriptive survey model, one of the quantitative research methods, the study group consisted of a total of 593 students studying in seven different public schools affiliated with the Zonguldak National Education Directorate. The data from the study, which utilized the “Speech Skills Attitude Scale” and the “Personal Information Form” created by the researchers as data collection tools, were analyzed using the SPSS 26.0 software. Findings indicated that participants' attitudes toward speaking skills were at a “high” level, and that there were significant differences across the entire scale or its sub-dimensions based on variables such as gender, grade level, Turkish course success, number of siblings, and mother's educational status. It was determined that this difference was in favour of girls, 5th graders, and those with a Turkish grade of 70 and above in the “care and love” dimension; in favour of boys, those with no siblings or only one sibling, and those with higher education graduate mothers in the “anxiety and worry” dimension; and in favour of those with a Turkish grade of 70 and above and those with higher education graduate mothers in the total scale. The variables of place of residence and father's education level did not lead to a significant difference in speaking attitudes.
Bu araştırmanın amacı ortaokul öğrencilerinin konuşma becerisine yönelik tutumlarını çeşitli değişkenler açısından incelemektir. Nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modeliyle yürütülen çalışmanın katılımcı grubunu Zonguldak Millî Eğitim Müdürlüğüne bağlı yedi farklı devlet okulunda öğrenim gören toplam 593 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak “Konuşma Becerisi Tutum Ölçeği” ile araştırmacılar tarafından oluşturulan “Kişisel Bilgi Formu”nun kullanıldığı araştırmanın verileri SPSS 26.0 paket programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre ortaokul öğrencilerinin konuşma becerisine yönelik tutumlarının “yüksek” düzeyde olduğu, tutumlar arasında ölçeğin tamamında veya alt boyutlarında cinsiyet, sınıf düzeyi, Türkçe dersi başarısı, kardeş sayısı ve anne eğitim durumu değişkenlerine göre anlamlı farklılığın olduğu belirlenmiştir. Bu farklılığın ölçeğin “ilgi ve sevgi” boyutunda kız öğrenciler, 5. sınıflar, Türkçe ders notu 70 ve üstü olanlar lehine; ölçeğin “kaygı ve endişe” boyutunda erkek öğrenciler, kardeşi olmayan veya tek kardeşi olanlar ile annesi yükseköğretim mezunu olanlar lehine; ölçeğin toplamında ise Türkçe ders notu 70 ve üstü olanlar ile annesi yükseköğretim mezunu olanlar lehine olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte okulun bulunduğu yerleşim yeri ile baba eğitim durumu değişkenleri katılımcıların konuşmaya yönelik tutumlarında anlamlı bir farklılığa yol açmamıştır.