-

Öz

Immigration, which is called as the human dimension of globalization, has a large impact on the culture, economy and politics of the states. With globalization, the wave of migration throughout the world has intensi�ied; the number of legal and illegal immigration and seeking refugees has reached large points as well as has come to include more countries. One of most important of the problems that has faced by European Union, which started in order to achieve a common economic policy after the Second World War and began gradually moving towards a political formation, is immigration toward Union’s territories from outside. Turkey, which is regarded as a country that stands at the intersection of migration in both historical as well as geographical location, could not build a comprehensive immigration policy until the 2000s. In this study, the progress of the European Union and Turkey’s immigration policies will be discussed in the light of the historical background. Nevertheless, the underlying causes of the conditions behind Turkey’s failure to prepare a national migration strategy that can generate the required policies by examining the longterm development will be discussed, despite the EU’s impact on Turkey’s full membership process

Anahtar Kelimeler

• -

AVRUPA BİRLİĞİ’NİN GÖÇ POLİTİKALARI ve TÜRKİYE’YE YANSIMALARI

Öz

Küreselleşmenin insani boyutu olarak adlandırılan göçün devletlerin kültür, ekonomi ve siyasetlerinin üzerinde geniş etkileri bulunmaktadır. Küreselleşme ile beraber dünyadaki göç hareketleri yoğunlaşmış, hem yasal göç hem yasadışı göç hem de iltica hareketlerinin sayısı büyük rakamlara ulaşıp daha çok ülkeyi kapsar duruma gelmiştir. İkinci Dünya Savaşı’nın ardından, ortak ekonomik politikalar gerçekleştirmek amacıyla başlayıp gittikçe siyasi bir oluşuma doğru hareket etmekte olan Avrupa Birliği’nin yüz yüze kaldığı en önemli sorunlardan bir tanesi de Birlik topraklarına dışarıdan yönelen göçtür. Gerek tarihi gerekse coğrafi konumu itibarı ile bir göç kavşağında yer alan bir ülke olarak görülen Türkiye ise 2000’li yıllara kadar kapsamlı bir göç politikası oluşturamamıştır. Bu çalışmada Avrupa Birliği’nin ve Türkiye’nin göç politikalarında kat ettikleri yol tarihsel arka plan ışığında ele alınacaktır. Bununla beraber, AB’ye tam üyelik sürecinin etkisine rağmen, Türkiye’nin de uzun vadeli gelişmeleri inceleyerek gerekli politikaları oluşturabilecek bir ulusal göç stratejisi hazırlayamaması sorununa değinilip, söz konusu durumun altında yatan sebepler anlaşılmaya çalışılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Göç, Avrupa Birliği, Göç Politikaları, Türkiye, AB-Türkiye İlişkileri

Kaynakça

1. Apap, J. (2002). Rights of Immigrant Workers in the European Union: An Evaluation of the EU Public Policy Process and the Legal Status of Labour Immigrants from Maghreb Countries in the New Receiving States, Leiden, NLD: Brill Academic Publishers.
2. Arslan, M. İ. (2012). “The Paradoxes of European Union Immigration Policy and Its Repercussions on Turkish-EU Relations”, Ankara, ODTÜ Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
3. Bingöl, P. (2011). “AB Göç Politikasında Güncel Gelişmeler” , http://www.ekonomistler. org.tr/?p=387 (E. T. 10 Aralık 2014).
4. Carrera, S. (2009). Immigration and Asylum Law and Policy in Europe, Volume 17: In Search of the Perfect Citizen?: The Intersection Between Integration, Immigration and Nationality in the EU. Leiden, NLD: Martinus Nijhoff Publishers.
5. Celalifer, A. (2006). “Röportaj: Türkiye’nin Göç Politikası Üzerine Genel Bir Değerlendirme”, (3 Nisan 2006) http://www.usakgundem.com/haber/3934/r%C3%B6portaj-t%C3%BCrkiye%E2%80%99nin-g%C3%B6%C3%A7-politikasi-%C3%BCzerine-genel-bir-degerlendirme.htmln), (E.T. 4 Ocak 2015).
6. Fassmann H., Haller M. and Lane D. S. (Eds.) (2009). Migration and Mobility in Europe: Trends, Patterns and Control. Northampton: Edward Elgar.
7. Gaddes, A. (2001). “International Migration and State Sovereignty in an Integrating Europe”, International Migration Vol.39,6.
8. Geddes, A. (2001). “Migration Policy in an Integrating Europe”, Paper presented to the European Cummunity Studies Association.

9. Genç, D. (2009). “Europeanization of National Immigration Policies”, Bahçeşehir University,
10. http://www.ecprnet.eu/databases/conferences/papers/436.pdf (E. T. 17 Aralık 2014).
11. Gençler, A. (2005). “Avrupa Birliği Göç Politikası”, Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Sayı 49..
12. Hansen, R. (2003). “Migration to Europe Since 1945: Its History and Its Lessons”, The Political Quarterly.
13. İçduygu, A., Sert, D. Ş.ve Karaçay, A. B. (2009). “Türkiye’ye Yönelen Göç ve Sığınma Hareketleri ve Politikaları Üzerine Brifing”, Koç Üniversitesi Göç Araştırmaları Programı, No: 1.
14. http://gib.icisleri.gov.tr/default_B0.aspx?content=1017, İçişleri Bakanlığı İltica ve Göç Bürosu Resmi Internet Sitesi, (E. T. 30 Aralık 2014).
15. http://www.goc.gov.tr/icerik3/turkiye%E2%80%99de-gecici-koruma_409_558_1097 İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Genel Müdürlüğü Resmi Internet Sitesi, (E. T. 1 Nisan 2015).
16. İKTİSADİ KALKINMA VAKFI E – Bülteni. (2011). http://www.ikv.org.tr/images/upload/data/files/ikv_e-bulten_11-17_temmuz_2012.pdf, 11 – 17 Temmuz 2011 (E.T. 11 Aralık 2014).
17. Kap, D. (2014). “Suriyeli Mülteciler: Türkiye’nin Müstakbel Vatandaşları” , Aralık 2014 http://www.ikv.org.tr/images/files/Akademik-Perspektif-Aralik-2014_30-35(1).pdf (E. T. 30 Mart 2015).
18. Koca, M. (2002). “AB Ülkelerinde Göç, Mülteciler ve Yabancı Uyrukluların İstihdamı”, www.mulkiyeteftis.gov.tr/userfiles/AB_Ulkelerinde_Goc.doc (E. T. 3 Aralık 2014).
19. ORSAM (2012). “Küresel Göç ve Avrupa Birliği ile Türkiye’nin Göç Politikalarının Gelişimi”, Rapor No:22, 2012.
20. Özer, Y. Y. (2010). “Yasadışı Göçün Kontrolünde Destekleyici Düzenlemelerin Rolü: Avrupa Birliği ve Türkiye Örnekleri,”, Örgütlü Suçlar ve Yeni Trendler, Demir, O. Ö. ve Sever, M. (Ed.), (Ankara: Polis Akademisi, ss.200-201.
21. Samur, H. (2008). “Avrupa Birliği’nde Göçe Yönelik Global Yaklaşım”, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi Cilt:5 Sayı:2.
22. Somuncu, B. (2006). “Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne Tam Üyelik Sürecinde Uluslararası Göç Politikası”, İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.