Bağlanma Kuramı Ekseninde Evlilikte Ufak Tefek Cinayetler

Tiyatro sanatı gerek kapsamı gerekse de uygulama biçimi bakımından psikoloji, sosyoloji ve felsefe gibi diğer bilim ve sanat dallarıyla iç içedir. İnsanlık tarihinin en eski zamanlarından beri hem toplumsal hem de bireysel çatışma ve ihtiyaçların nedenselliğini bambaşka aktarım biçimleriyle sahne üzerinde ortaya koyan tiyatro metinlerini en iyi şekilde sahne üzerinde yansıtabilmek, diğer bilim dallarından yararlanmayı gerekli kılar. Özellikle bireylerin zihinsel ve davranışsal yapısının nedenselliğini ve çeşitliliğini açıklamaya ve anlamaya çalışan psikoloji bilimi ile tiyatronun iç içe olduğu gerçeği yadsınamaz. Bu çalışmada, çocuklukta bakım veren ile kurulan bağlanma biçimlerinin yetişkinlikteki romantik ilişkilere etkisini açıklamada önemli bir çerçeve sunan psikoloji kuramlarından Bağlanma Kuramı çerçevesinde, Éric-Emmanuel Schmitt’in Evlilikte Ufak Tefek Cinayetler (2003) adlı oyunda evli bir çift olan Lisa ve Gilles’in karmaşık romantik ilişkisi incelenmektedir. Çiftler arası çatışma ve ihtiyaçlar ile bunların nedenlerini sorgulatan oyunda, Lisa ve Gilles arasındaki ilişki dinamikleri Bağlanma Kuramı ışığında değerlendirilmiştir. Bu nedenleri yetişkinlikte romantik ilişkilerde güven, yakınlık, çatışma yöntemi, bağlılık ve sorun çözme becerileri gibi ilişki dinamiklerini şekillendirdiği düşünülen bağlanma kuramı üzerinden incelemek, rol yorumu ve sahne üzerinde kurulacak gerçekliği en iyi şekilde yansıtabilmek için gereklidir. Bu çalışmada insan davranışlarının nedenlerini açıklamaya çalışan psikoloji bilimi ile tiyatro arasında bir ilişki kurulmaktadır. John Bowlby tarafından ortaya atılan ve sonraki araştırmacılar tarafından geliştirilen Bağlanma Kuramı, oyun kişilerinin çözümlenmesinde temel alınmıştır. Dramatik yapı ve karakter analizi ile Bağlanma Kuramı arasında kurulan ilişkilerle bir çözümleme sunulmuştur. Bu çözümleme ile hem tiyatroda psikoloji biliminden yararlanmanın rol yorumuna ve sahne gerçekliğine katkısı ortaya konmuş, hem de karakterlerin davranışsal dinamikler daha derinlemesine anlaşılmaya çalışılmıştır.

The art of theatre, both in its scope and application, is intertwined with other branches of science and art, such as psychology, sociology, and philosophy. Since the earliest times of human history, theatrical texts, which have presented the causality of both social and individual conflicts and needs through diverse modes of transmission, require the utilization of other disciplines to best reflect them on stage. The intertwined nature of theater and psychology, which particularly seeks to explain and understand the causality and diversity of individuals’ mental and behavioral structures, is undeniable. This study examines the complex romantic relationship between Lisa and Gilles in Éric-Emmanuel Schmitt's play, Partners in Crime (2003), within the framework of Attachment Theory, a psychological theory that provides a significant framework for explaining the impact of attachment styles with caregivers in childhood on romantic relationships in adulthood. The play, which explores the conflicts and needs between couples and their causes, examines the relationship dynamics between Lisa and Gilles in light of Attachment Theory. Examining these reasons through the lens of attachment theory, which is thought to shape relationship dynamics such as trust, intimacy, conflict management, commitment, and problem-solving skills in adult romantic relationships, is necessary to best reflect role interpretation and the reality established on stage. This study establishes a connection between psychology, which attempts to explain the causes of human behavior, and theater. Attachment Theory, introduced by John Bowlby and developed by subsequent researchers, is used as a basis for analyzing characters in plays. An analysis is presented, drawing on the relationships established between dramatic structure and character analysis and Attachment Theory. This analysis demonstrates the contribution of utilizing psychology in theater to role interpretation and stage reality and attempts to provide a deeper understanding of the characters’ behavioral dynamics.