13 Ağustos 1822’de meydana gelen deprem Ölü Deniz Fayı ile Doğu Anadolu Fayı’nın kesişme noktasında bulunan başta Antakya olmak üzere Halep, Ayıntab gibi kentleri yerle bir etmiş, en az 20.000 kişinin ölümüne, birçok ev, cami, medrese ve köprünün de yıkılmasına yol açmıştır. Depremiizleyen günlerde gerçekleşen artçı sarsıntılar ve baş gösteren salgın hastalıklarnedeniyle ölümler artmış, özellikle Halep’in nüfusunda büyük bir azalmaolmuştur. Her ne kadar bölgedeki kentlerde ticari çıkarları ve temsilcileribulunan İngiltere, Levant Şirketi aracılığıyla depreme maruz kalmış insanlaraçeşitli aralıklarla yardımda bulunmuşsa da yapılan bu yardımlar yeterliolmamıştır. Depremin etkisi ileriki yıllarda da hissedilmiş, yıkılan kentler,ekonomik ve sosyal çalkantılar nedeniyle uzunca bir süre kendini toparlayamamıştır.
Occurred on 13 August 1822, the earthquake ruined the cities of Antakya, Halep andAyıntap that situated at the intersection of the fault lines of the Red Sea and the EasternAnatolia. The victims of this earthquake were almost 20.000 and this great disasterdismantled so many houses, mosques, madrasahs and bridges. The dead toll wasincreased in subsequent days because of the rare earthquakes and epidemic diseases.Especially Halep experienced a great fall in its population. Even though the earthquakevictims were sporadically relieved through the British Levant Company by those whohad representatives and interests on the cities, their aids were not adequate. Actually theearthquake’s effects were felt in the following years. The ruined cities for a long periodcould not be able to recover themselves because of the economic and social upheavals.