This study examines how internationally reported cases of bias and injustice related to artificial intelligence and algorithmic decision systems are translated and discursively reframed within Turkish digital media. It analyzes how global cases circulate through translation and external sourcing, shaping public understandings of algorithmic injustice. Drawing on critical algorithm studies, the research conceptualizes algorithmic bias not as a technical malfunction but as an expression of power relations embedded in data capitalism, racial inequality, and labor regimes. The analysis is based on 19 Turkish-language media texts selected through purposive sampling and examined using reflexive thematic analysis. Findings show that algorithmic injustice is predominantly framed as a technical error or an external issue associated with foreign institutions and global technology companies, while structural dimensions such as data capitalism and socio-economic inequality remain less visible. The study also suggests that reliance on internationally sourced news and translation-based reporting practices contributes to the technocentric and depoliticized language through which algorithmic harm is represented. By situating media discourse within the circulation of global narratives, the study demonstrates how algorithmic injustice is localized through media transfer processes and shaped by the dynamics of translation journalism and transnational information flows.
Bu çalışma, yapay zekâ ve algoritmik karar sistemlerine ilişkin uluslararası düzeyde raporlanan yanlılık ve adaletsizlik vakalarının Türk dijital medyasında nasıl çevrildiğini ve söylemsel olarak yeniden çerçevelendiğini incelemektedir. Küresel vakaların çeviri ve dış kaynaklı haber üretimi yoluyla nasıl dolaşıma girdiğini ve bu süreçlerin algoritmik adaletsizliğe ilişkin kamusal anlayışı nasıl şekillendirdiğini analiz etmektedir. Eleştirel algoritma çalışmaları literatüründen hareketle, algoritmik yanlılık teknik bir arıza olarak değil, veri kapitalizmi, ırksal eşitsizlik ve emek rejimlerine gömülü güç ilişkilerinin bir ifadesi olarak kavramsallaştırılmaktadır. Analiz, amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilen 19 Türkçe medya metnine dayanmaktadır ve bu metinler refleksif tematik analiz yöntemiyle incelenmiştir. Bulgular, algoritmik adaletsizliğin çoğunlukla teknik bir hata ya da yabancı kurumlar ve küresel teknoloji şirketleriyle ilişkilendirilen dışsal bir sorun olarak çerçevelendiğini; buna karşılık veri kapitalizmi ve sosyo-ekonomik eşitsizlik gibi yapısal boyutların daha az görünür kaldığını göstermektedir. Çalışma ayrıca, uluslararası kaynaklı haberlere dayalı içerik üretiminin ve çeviri temelli gazetecilik pratiklerinin, algoritmik zararların temsilinde görülen teknomerkezci ve depolitize edici dili şekillendirdiğini ortaya koymaktadır. Medya söylemini küresel anlatıların dolaşımı bağlamında ele alan bu çalışma, algoritmik adaletsizliğin medya aktarım süreçleri yoluyla yerelleştiğini ve bu temsil biçimlerinin çeviri gazeteciliği ile ulusötesi bilgi akışlarının dinamikleri tarafından biçimlendirildiğini göstermektedir