Investigation of Kayseri Region hand-woven rugs as a cultural heritage element in terms of a sustainable touristic product

Year 2025, Volume: 7 Issue: 2, 42 - 57, 03.01.2026

Ramazan Koca

https://doi.org/10.48119/toleho.1679974

Abstract

Cultural heritage consists of tangible and intangible cultural values. Rugs, which are included in the intangible cultural heritage, are among the most important handwoven items in terms of both reflecting cultural values and conveying touristic value. The primary motivation of the research is to reveal the cultural values embedded in these handicrafts and their importance in the tourism context. In this context, the aim of the research is the research aims to examine Kayseri region rugs as a cultural heritage element within the context of a sustainable tourist product. The research employed a qualitative interview-based design. The interviews were conducted as in-depth, semi-structured interviews using semi-structured interview guides. Interviews were conducted with participants engaged in rug weaving and in the marketing of rugs as tourist products. The interview data were analyzed using descriptive and content analyses, yielding specific themes. As a result of the research, it was concluded that the main motifs in the rugs are “elibelinde,” “pıtrak,” “ram's horn,” “tree of life,” and various types of votive offerings, and that these motifs reflect cultural values. In addition, it has been determined that geographical conditions are instrumental in the emergence of rugs and that they have a tourist product value in attracting tourists to tourism destinations. To ensure the sustainability of rugs as cultural heritage, weaving culture should be sustained through various incentives, and rug museums should be established.

Keywords

Cultural Heritage , Tourism , Rug , Kayseri

References

• Akpınarlı, H. F. & Balkanal, Z. (2012). 16-18. yüzyıllarda İstanbul’da üretilen kumaşlarda bitkisel bezemelerin incelenmesi. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi, 5(10), pp. 179–209. https://dergipark.org.tr/tr/pub/mahder/issue/28392/301951
• Akpınarlı, H. F. & Özdemir H. A. (2016). Konya- Lâdik halılarındaki motiflerin incelenmesi. idil, 5(20), pp. 955–986.
• Balcı, N. (2012). Türk halı sanatında mitolojik kaynaklı bazı motifler. Arış, (8), pp. 38–51. https://doi.org/10.34242/akmbaris.2019.38
• Balcı, N. (2020). Kültürel miras unsuru olan halı ve kilimlerdeki damgalar, imler ve anlamları. Kalemişi, 17, pp. 233–248. https://doi.org/10.7816/kalemisi-08-17-06
• Bayazit, M., Ceylan, U., & Saylan, U. (2012). Geleneksel el sanatlarının bölge turizmine etkisi: Güneydoğu Anadolu Bölgesi. Batman Üniversitesi Yaşam Bilimleri Dergisi, 1(1), pp. 899–908.
• Belber, B. G., & Duman, D. (2023). Sürdürülebilir turizmde geleneksel el sanatları ürünlerinin rolü ve önemi: Hatay İlinde bir araştırma. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 7(1), pp. 31–48. https://doi.org/10.26677/TR1010.2023.1195
• Begiç, H. N., & Sarıcan, A. (2021). Çamlidere yöresinde unutulmuş bir kültürel zenginlik: Avdan kilimleri. Arış Dergisi, (19), pp. 88–107.
• Bogale, D. & Tiruneh, N. (2022). Practices and challenges of linking the handicraft sector to sustainable tourism development: Evidence from Gamo and Konso zones, Southern Ethiopia. Int. J. Tourism Policy, 12(3), pp. 245–272.
• Can, M. (2013). Geleneksel Türk el sanatlarının turizme ve ekonomiye katkısı. Sosyal ve Beşerî Bilimler Dergisi, 5(2), pp. 259–266.
• Ceylan, S., Emiroğlu Aydın, F., & Bulut, İ. (2023). Kültürel bir miras olan Taşpinar (Aksaray) el dokuma halilarinin korunmasi ve turistik ürün olarak sürdürülebilirliği. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24(44), pp. 229–247. https://doi.org/10.21550/sosbilder.1177586
• Çelik, A. (2021). Niğde yöresi halılarındaki motiflerin sembolik anlatımları. Journal of Social, Humanities and Administrative Sciences, 7(44), pp. 1520–1552.
• Çelik, S., & Toprak, L. S. (2018). Şırnak geleneksel el sanatlarının turistik ürün olarak değerlendirilmesi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(5), pp. 687–692.
• Demirbulat Güdü, Ö., Özdemir, S. S., & Bozok, D. (2015). El sanatları ve turizm ilişkisi çerçevesinde Türk halı dokumacılığının UNESCO somut olmayan kültürel miras listesinde yer alan örnekler doğrultusunda değerlendirilmesi. In 14. Geleneksel Turizm Paneli, 16 Nisan, Sakarya (pp. 564–579).
• Deniz, B. (1999). Türkü ve manilerde halı ve düz dokuma yaygılar. Erdem Halı Özel Sayısı, 10(30), pp. 661–669.
• Deniz, B. (2010). Anadolu-Türk halı ve düz dokuma yaygılarında bazı motiflerin isimlendirilmesi. Akdeniz Sanat, 3(5).
• Deniz, T., & Aydın, K. (2022). Ovacik (Karabük)’ta somut olmayan kültürel miras unsurlarinin turizmde değerlendirilmesi. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 5(3), pp. 328–353.
• Dönmez, Y. & Kocakay, E. (2022). Kültür turizmi kapsamında geleneksel el sanatlarının turizme olan etkileri: Amasra örneği. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 5(1), pp. 103–121.
• Er, B. & Kara, S. (2019). Somut olmayan kültürel miras kapsamındaki el sanatları ürünlerinde sürdürülebilirlik. Ulakbilge, 42, pp. 755–763. https://doi.org/10.7816/ulakbilge-07-42-01
• Eroğlu, A. A. (2022). Sarikamiş kilimleri. Arış Dergisi, (20-21), pp. 275–297. https://doi.org/10.32704/akmbaris.2022.175
• Ersoy İnci, P. (2024). Emek ve dönüşüm üzerine bir gelenek: Yahyalı halıcılığı. UHAD/Uluslararası Halkbilimi Araştırmaları Dergisi, 7(1), pp. 121–134.
• Ismagilova, G., Safiullin, L., & Gafurov, I. (2015). Using historical heritage as a factor in tourism development. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 188, pp. 157–162.
• Karasar, N. (2011). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Akademi Yayıncılık.
• Karademir, N., & Topcu, F. (2021). Geleneksel kilim dokuma sanati: Gaziantep örneği. paper presented at 2nd International Conference on Social Sciences & Humanities, 09-11 July, Ankara.
• Kayışoğlu Şahi̇n, Z. (2013). Sarız (Kayseri) yöresi düz dokumaları ve günümüzdeki durumu. Arış, (9), pp. 52–59. https://doi.org/10.34242/akmbaris.2019.50
• Koçyiğit, S. (1995). Kayseri halıları, Unpublished Master’s Thesis, Marmara Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
• Köprülü, A., & Arıburun Kırca, E. (2023). Çağdaş ve sürdürülebilir bir tasarım öğesi olarak Türk kilim motiflerinin yorumlanması. In Proceedings of DARCH 2023 April- 4th International Conference on Architecture & Design.
• Nugroho, C., Nurhayati, I. K., Nasionalita, K., & Malau, R. M. U. (2020). Weaving and cultural identity of Batak Toba women. Journal of Asian and African Studies, 56(6), pp. 1165–1177. https://doi.org/10.1177/0021909620958032
• Oyman, N. R. (2019). Bazı Anadolu kilim motiflerinin sembolik çözümlemesi. Arış Dergisi, (14), pp. 4–22. https://doi.org/10.34242/akmbaris.2019.119
• Öter, Z. (2010). Türk el sanatlarının kültür turizmi bağlamında değerlendirilmesi. Milli Folklor Dergisi, 11(86), pp. 174–185.
• Sağ, M. (2012). Bir sembol olarak “Kilim”. Arış Dergisi, (8), pp. 116–121. https://doi.org/10.34242/akmbaris.2019.42
• Sevim, K. & Canay A. (2013). Anadolu'da üretilen kilim motiflerinden bukağı motifi ve bu motiften çıkan seramik çalışmalar. İdil Sanat ve Dil Dergisi, 2(6), pp. 60–70.
• Soysaldı, A. (1999). Türk kilimlerinde dokuma teknikleri ve boyama özellikler. Erdem, 10(30), pp. 599–613.
• Şahin, Z. (2023). Gömürgen (Kayseri/Akkışla) kilimleri. Premium E-Journal of Social Sciences (PEJOSS), 7(35), pp. 1494–1502. https://doi.org/10.5281/zenodo.10035599
• Torun, S. & Nas E. (2023). Tasarımda gelenekselin sürdürülebilirliğine bir örnek: kilim motifleri ile çağdaş tasarımlar. Ulakbilge, 83, pp. 339–353. https://doi.org/10.7816/ulakbilge-11-83-04
• Yang, Y., Shafi, M., Song, X., & Yang, R. (2018). Preservation of cultural heritage embodied in traditional crafts in the developing countries. A case study of Pakistani handicraft industry. Sustainability, 10(5), 1336. https://doi.org/10.3390/su10051336
• Yıldırım, A.& Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
• Yıldırmış, F. (2015). Dokumacılık sanatının Trabzon/Şalpazarı yöresindeki yansıması ve motif incelemesi: çanta ve çorap örneği. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, 1(26), pp. 97–114.