tsa Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi 1301-370X Akademisyenler Birliği Derneği SIGNIFICANCE OF GRAPHOLOGY IN TERMS OF TURKISH EDUCATION EL YAZISI BİLİMİ (GRAFOLOJİ)’NİN TÜRKÇE EĞİTİMİ AÇISINDAN ÖNEMİ Sarıyıldız Alpay 02 01 2013 172 172 83 88 10 09 2015 Copyright © 2015, Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi 2015 Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi

Cursive script training is one of the basic educations one has to acquire lifelong. Furthermore, there is an important correlation between cursive script and personality. Benefitting by this reality, we can approach students’ problems, guide them in different cases. In this case, graphology is exploited in our country. Furthermore, cursive script training is an education period that every individual person receive. Especially in crowded classes, recognizing our students and providing them a talent orientated education model is fairly difficult. However, approaching these students by graphology is easy and also rapid. For these reasons, cursive script education and graphology have vital importance in terms of Turkish education.

Yazı eğitimi, ferdin eğitim hayatı boyunca edinmesi gereken temel eğitimlerden biridir. Bunun yanında yazıyla şahsiyet arasında önemli bir bağ vardır. Bu gerçekten yararlanarak öğrencilerin sorunlarına yaklaşabilir, onlara farklı konularda rehberlik edilebilir. Ülkemizde bu konuda el yazısı bilimi kullanılmamaktadır. Bununla birlikte yazı eğitimi her bireyin muhatap olduğu bir eğitim merhalesidir. Özellikle kalabalık sınıflarda öğrencileri tanımak ve onların kabiliyetlerine uygun bir eğitim modeli sunmak oldukça güçtür. Oysa el yazısı bilimi ile bu öğrencilere yaklaşmak hem kolay hem de oldukça hızlıdır. Bu sebeplerden ötürü Türkçe eğitimi açısından yazı eğitimi ve el yazısı bilimi hayati bir öneme sahiptir.

 Yazı Yazı eğitimi Türkçe eğitimi El yazısı bilimi El yazısı bilimi tarihi. Cursive script Cursive script training Turkish education Graphology Graphology history. Alkan, N. (1996), Yaşlanmaya Bağlı Yazı ve İmza Değişiklikleri, İstanbul Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı, İstanbul. Altınköprü, T. (2001), Yazı ve Karakter, Hayat yayıncılık, İstanbul. Arat, M.(2008), El Yazısındaki Sır, Hayykitap, İstanbul. Branston, B.(1995), Graphology, Rockport: Element Books Limited, London. Duran, E. (2009), Bitişik Eğik Yazı Öğretimi Çalışmalarının Çeşitli Değişkenler Açısın- dan Değerlendirilmesi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. Girgin, Ü. (2002), Okul Öncesi Eğitimde Okuma ve Yazma, Konuşma ve Yazma Eğiti- mi., Anadolu Üniversitesi, Açıköğretim Fakültesi Yayınları, Eskişehir. Göçer, A. (2000), “İlköğretim Öğretmeni Adaylarına İlk okuma Yazma Çalışmaları ile İlgili Pratik Öneriler” Millî Eğitim, Sayı:148, Ankara. Gökmener, A. (2009), Grafoloji ve Personel Seçimi, Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. Kılıç, A. (2000), İlkokuma Yazma Öğretiminde Programlandırılmış Öğretime Göre Metin Yönteminin Etkililiği, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. Özbay, M. (2002), “Kültür Aktarımı Açısından Türkçe Öğretimi”, Türk Dili Dergisi, sayı: 602, Ankara. Özkara, Y. (2007), 6+1 Analitik Yazma ve Değerlendirme Modelinin 5. Sınıf Öğrenci- lerinin Hikâye Edici Metin Yazma Becerilerini Geliştirmeye Etkisi, Gazi Üniver- sitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. Roman, K. G. (1952), Handwriting: A Key To Personality, Pantheon, New York. Roman, K. G. (1968), Encyclopedia of the Written Word, Frederick Ungar Publishing Co., New York. Seifer, M. (2009), The Definitive Book of Handwriting Analysis, Career Press, New Jersey.