Küreselleşme ile birlikte klasik ulus-devlet merkezli kalkınma yaklaşımlarının yerini bölgesel iş birliği ve kurumsal entegrasyon modelleri alırken, ortak tarihsel ve kültürel zemine sahip toplumlar arasında ekonomik ilişkilerin daha düşük işlem maliyetleriyle ve daha sürdürülebilir biçimde geliştiği yönündeki bulgular literatürde giderek güç kazanmaktadır. Bu çalışma, Türk dünyasında ekonomik kalkınma ve bölgesel entegrasyon sürecini tarihsel, kültürel ve iktisadî boyutlarıyla analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırmada nitel yöntem benimsenmiş; tarihsel ve karşılaştırmalı analiz tekniği kullanılarak ortak kültürel miras, toplumsal sermaye, kalkınma teorileri ve Türk Devletleri Teşkilatı’nın (TDT) ekonomik boyutu değerlendirilmiştir. Bulgular, ekonomik kalkınmanın yalnızca niceliksel büyüme göstergeleriyle açıklanamayacağını; kurumsal yapı, toplumsal güven, millî birlik ve manevî değerlerin ekonomik iş birliğini kolaylaştıran ve işlem maliyetlerini azaltan stratejik değişkenler olduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca Türkiye’nin enerji, ulaştırma ve kurumsal entegrasyon girişimleri aracılığıyla Türk dünyasında ekonomik koordinasyonu güçlendiren merkezî bir aktör konumunda olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak çalışma, Türk dünyasında sürdürülebilir kalkınma hedeflerine ulaşılabilmesi için kültürel sermaye, kurumsal kapasite ve ekonomik entegrasyonu bütüncül biçimde ele alan politika yaklaşımlarının geliştirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır.
As globalisation has progressed, traditional nation-state-centred approaches to development have been replaced by models of regional cooperation and institutional integration; meanwhile, findings suggesting that economic relations between societies sharing a common historical and cultural foundation develop in a more sustainable manner and with lower transaction costs are gaining increasing traction in the literature. This study aims to analyse the process of economic development and regional integration in the Turkic world from historical, cultural and economic perspectives. A qualitative methodology was adopted; using historical and comparative analysis techniques, the shared cultural heritage, social capital, development theories and the economic dimension of the Organisation of Turkic States (OTS) were evaluated. The findings reveal that economic development cannot be explained solely by quantitative growth indicators; institutional structure, social trust, national unity and spiritual values are strategic variables that facilitate economic cooperation and reduce transaction costs.Furthermore, Turkey emerges as a central actor strengthening economic coordination within the Turkic World through energy, transportation, and institutional integration initiatives. Consequently, the study concludes that achieving sustainable development goals in the Turkic World requires comprehensive policy frameworks that integrate cultural capital, institutional capacity, and economic cooperation.