Language Use of Bilingual Young People: Case of Germany and France

Öz

Starting from the second half of the 20th century, Turkish people who had to migrate to European countries due to the need for labor force in Europe, gradually settled in these countries through family reunification. Today, fourth-generation Turkish people are born and raised, educated, and integrated into the working life in these lands. The generations that grow up in a bilingual and double culture environment are exposed to both languages and cultures in their daily lives. In this study, the language use and native language skills of 9 university students from the third and fourth generations who were born and raised in France and Germany are examined in their family and social lives. In this context, the research questions of the study are: "What are the factors that determine the language use of third and fourth-generation Turkish people living in Germany and France?" and “How do competences in language skills affect the language use of bilingual young people?”. In this qualitative study, the phenomenological pattern has been used. Interview technique was used as a data collection tool and semi-structured interview questions were asked to participants, including language use and native language skills. As a result of the study, it was found that young people of the third generation living in France and the fourth generation living in Germany use the dominant language, French and German, mostly, in their social environment and education life. In the family, both languages are used effectively, however, the preferred language with parents is mostly Turkish or a mixture of both languages. Young people tend to speak the target language or code-switch with their siblings and Turkish friends. Regarding to the native language skills, they are more effective in oral communication and comprehension.

Anahtar Kelimeler

• Bilingualism
• France
• Germany
• language use
• native language skills

Kaynakça

1. Akdoğan Öztürk, S. (2018). Deux Langues, Deux Cultures: Les Bilingues Franco-Turcs de Troisième Génération En France. (Doctoral Dissertation). Marmara University Institute of Educational Sciences, İstanbul.
2. Akıncı, M. A. (2003). Une situation de contact de langues: le cas turc-français des immigrés turcs en France. J. Billiez (Ed.), In Contacts de langues: modèles, typologies, interventions (p. 127-144). Paris: L’Harmattan.
3. Akıncı, M. A. (2009). Fransa’da Türkçenin Anadili ve Yabancı Dil Olarak Öğretimi. D. Yayılı ve Y. Bayyurt (Eds.), In Yabancılara Türkçe öğretimi: Politika yöntem ve beceriler (p. 204-222). Ankara: Anı Publishing.
4. Akıncı, M. A. (2014). Fransa’daki Türk göçmenlerinin etnik ve dinî kimlik algıları. Bilig, (70), 29-58.
5. Aktürkoğlu, B., & Özaydınlık, K. (2017). The perceptions of Turkish children living in Germany towards Turkish, learning and using Turkish. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(6), 2345-2356.
6. Bayraktarlı, İ. Y. (2018). Yurtdışında yaşayan Türklere yönelik eğitimde restorasyon: Almanya örneği. 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum Eğitim Bilimleri ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(19), 271‐289.
7. Bloomfield, L. (1935). Language. Allen and Unwin. London.
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2010). Bilimsel araştırma yöntemleri (7th Edition). Ankara: Pegem Akademi.

9. Demirbaş, H. (2014). Eğitim-kültür açısından Avrupa’daki Türk çocukları sorunlar ve çözümler. Ankara: Nobel.
10. Ertanir B., Kratzmann J., Frank M., Jahreiss S., & Sachse S. (2018). Dual language competencies of Turkish–German children growing up in Germany: Factors supportive of functioning dual language development. Frontiers in Psychology, 9, 1-11. Doi: 10.3389/fpsyg.2018.02261
11. Hamurcu Süverdem, B., & Akıncı, M. A. (2017). Fransa’da okul öncesi dönemde Türk kökenli göçmen çocuklarda iki dilliliğin gelişimi. E. Esen ve H. Engin (Ed.). In Bir çocuk, iki dil, çift diploma. İki dilli okul öncesi eğitim için Türk-Alman yükseköğrenim programlarının geliştirilmesi üzerine tartışmalar (p. 161-186). Ankara: Siyasal Publishing.
12. Haugen, E. (1953). The Norwegian Language in America: A Study in Bilingual Behaviour. Volume 1. The Bilingual Community. Philadelphia, Pennsylvania: Pennsylvania University Publishing.
13. İmer, K., Kocaman, A., & Özsoy, S. (2013). Dilbilim sözlüğü (2nd Edition). İstanbul: Boğaziçi University Publishing.
14. Karaman, A. (2018). Ürün bilinirliği ve tercihini belirlemede ürün uzmanlarının rolü: nitel bir araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 10(2), 646-663. Doi: 10.20491/isarder.2018.449
15. Kayır, G. (2018). Türkçe ve Türk Kültürü Dersinde Görev Temelli Etkinliklerin İsviçre’de Yaşayan Türk Çocuklarının Akademik Başarı ve Motivasyonlarına Etkisi. (Doctoral Dissertation). Eskişehir Osmangazi University Institute of Educational Sciences, Eskişehir.
16. Krüger Serour, A. B. (2009). Les Langues des Migrants à L’école: Une Approche Sociolinguistique Dans L’espace Franco-Allemand Du Rhin Supérieur. Vol. 1. (Doctoral Dissertation). Strasbourg University, Strasbourg.
17. Lüdi, G., & Py, B. (2003). Être bilingue (3rd Edition). Bern: Peter Lang.
18. Macnamara, J. (1967). The Bilingual’s Linguistic Performance- A Psychological Overview. Journal of Social Issues, (23), 58-77.
19. Myers Scotton, C. (2006). Multiple voices: An introduction to bilingualism. Malden, MA: Blackwell.
20. Pilancı, H. (2009). Avrupa ülkelerindeki Türklerin Türkçeyi kullanma ortamları, sürdürebilme imkânları ve koruma bilinçleri. Bilig, (49), 127-160.
21. Poplack, S. (1980). Sometimes I’ll start a sentence in Spanish y termino en español: toward a typology of code-switching. Linguistics, 18(7/8), 581-618.
22. Sönmez, H., & Akıncı, M. A. (2022). Fransa’daki iki dilli Türk çocuklarının Türkçe dil becerilerinin gözlemlenmesi (Paris ve Normandiya örnekleri). Ana Dili Eğitimi Dergisi, 10(4), 718-737. Doi: https://doi.org/10.16916/aded.1111145
23. Süverdem, F. B., & Ertek, B. (2020). İki dillilik ve iki kültürlülük: Göç, kimlik ve aidiyet. The Journal of International Lingual, Social and Educational Sciences, 6(2), 183-207. https://doi.org/10.34137/jilses.826142
24. T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Dış İlişkiler ve Yurtdışı İşçi Hizmetleri Genel Müdürlüğü. (2014). Uluslararası iş gücü anlaşmaları. F. Aydın (Ed.). https://www.csgb.gov.tr/media/1341/isgucuanlasmalari.pdf
25. Yağmur, K. (2006). Batı Avrupa’da Türkçe öğretiminin sorunları ve çözüm önerileri. Dil Dergisi, (134), 26-41. Doi: 10.1501/Dilder_0000000061
26. Yağmur, K., & Akıncı, M. A. (2003). Language use, choice, maintenance and ethnolinguistic vitality of Turkish speakers in France: Intergenerational differences. International Journal of the Sociology of Language (164), 107-128.
27. Vardar, B., Güz, N., Huber, E., Senemoğlu, O., & Öztokat, E. (2007). Açıklamalı dilbilim terimleri sözlüğü (2nd Edition). İstanbul: Multilingual.