The aim of this study is to examine the child-rearing attitudes of parents with children in primary school in terms of various demographic variables. The study was conducted within the framework of a quantitative research approach. The study group consisted of 266 parents with children in primary school in Çanakkale. Data were collected using the Parents’ Views on Child-Rearing Attitudes Scale (ÇOYGÖ-B Form) developed by Özyürek (2017) and a Personal Information Form prepared by the researcher. Descriptive statistics, independent samples t-test, one-way analysis of variance (ANOVA), and multiple regression analysis were used in the data analysis process. The findings revealed that parents’ child-rearing attitudes were generally positive. Parents’ child-rearing attitudes did not differ significantly according to the child’s gender, whether the respondent was the mother or father, or the parent’s age. However, significant differences were found in terms of parents’ educational level and occupation. The results of the multiple regression analysis showed that educational level and occupation were significant predictors of child-rearing attitudes.
Bu araştırmanın amacı, ilkokul döneminde çocuğu bulunan ebeveynlerin çocuk yetiştirmeye yönelik tutumlarını çeşitli demografik değişkenler açısından incelemektir. Araştırma nicel araştırma yaklaşımı çerçevesinde yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubunu, Çanakkale ilinde ilkokul döneminde çocuğu bulunan 266 ebeveyn oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında Özyürek (2017) tarafından geliştirilen Çocuk Yetiştirme Tutumlarına İlişkin Anne-Baba Görüşleri Ölçeği (ÇOYGÖ-B Formu) ile araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, bağımsız örneklemler için t testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve çoklu regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma bulguları, ebeveynlerin çocuk yetiştirmeye yönelik tutumlarının genel olarak olumlu olduğunu göstermiştir. Ebeveynlerin çocuk yetiştirmeye yönelik tutumları; çocuğun cinsiyeti, ebeveynin anne ya da baba olması ve ebeveyn yaşı açısından anlamlı biçimde farklılaşmamıştır. Buna karşılık ebeveynlerin eğitim düzeyi ve meslek değişkenleri açısından anlamlı farklılık bulunmuştur. Çoklu regresyon analizi sonuçları, ebeveynlerin eğitim düzeyi ve meslek değişkenlerinin çocuk yetiştirmeye yönelik tutumların anlamlı yordayıcıları olduğunu göstermiştir.