Yeşil liman, faaliyetlerinde çevre dostu olmayı amaçlayan, kaynakları en iyi şekilde kullanan ve canlılara en az zarar veren liman olarak tanımlanabilir. Yeşil limanlar, çevre yönetim standartlarını yükselterek ekosistem kalitesini optimum seviyede iyileştirir ve ekonomik faydayı da göz önünde bulundurarak sürdürülebilir limancılık faaliyetleri açısından da stratejik açıdan kritik bir rol oynar. Bu kapsamda küresel deniz ticaretinin artan önemiyle birlikte, yeşil limanlar insan sağlığı ve çevre için bir zorunluluk haline gelmiştir. Bu doğrultuda çalışmada yeşil liman ve sürdürülebilir liman çalışmaları sistematik literatür araştırması ile incelenmiş ve söz konusu bu çalışmalarda kullanılmış olan çok kriterli karar verme yöntemleri değerlendirilmiştir. Bu çalışma yeşil liman kriterlerini belirlemeye yönelik yapılan çalışmaların hangi yöntem ile yapıldığını, hangi yıllarda çalışmalara ağırlık veriliğini ve bu çalışmaların nerelerde yayımlandığını belirlemeye odaklanmıştır. Bu çalışmada, yazarların çoğunun AHP yöntemini tercih ettiği ve bu yöntemin kullanım oranının en yüksek olduğu sonucuna varılmıştır. Kriter analizi ve sıralama çalışmaları için uygun olan TOPSIS, SWARA VE FAHP yöntemlerinin ise daha az oranda kullanıldığı tespit edilmiştir.
A green port can be defined as a port that aims to be environmentally friendly in its activities, makes the best use of resources and causes the least harm to living things. Green ports improve the quality of the ecosystem at an optimum level by raising environmental management standards and play a strategically critical role in sustainable port operations by considering economic benefits. In this context, with the increasing importance of global maritime trade, green ports have become a necessity for human health and the environment. Accordingly, this study examines green port and sustainable port studies through a systematic literature review and evaluates the multi-criteria decision-making methods used in these studies. This study focuses on determining the methodology of the studies conducted to determine the criteria of green ports, the years in which the studies were conducted, and where these studies were published. In this study, it was concluded that most of the authors preferred the AHP method and this method had the highest utilization rate. TOPSIS, SWARA and FAHP methods, which are suitable for criteria analysis and ranking studies, were used to a lesser extent.