ubosbid

Uluslararası Bozok Spor Bilimleri Dergisi

2757-5039

Yozgat Bozok Üniversitesi

Physical Activity and Health

Fiziksel Aktivite ve Sağlık

Voleybol Oyuncularının Genel Öz-Yeterlilik İnançları

Çelik

Zekeriya

PAMUKKALE ÜNİVERSİTESİ Gümüşdağ

Hayrettin

YOZGAT BOZOK ÜNİVERSİTESİ

08 31 2023

4 2 165 172 06 24 2023 08 16 2023

2020

Uluslararası Bozok Spor Bilimleri Dergisi

Kendine güven, becerileriniz ve yetenekleriniz hakkında bir tutumdur. Bu, kendinizi kabul ettiğiniz, kendinize güvendiğiniz ve hayatınızda kontrol hissine sahip olduğunuz anlamına gelir. Güçlü ve zayıf yönlerinizi iyi biliyorsunuz ve kendinize olumlu bir bakış açısına sahipsiniz. Bu çalışmanın amacı voleybol oyuncularının cinsiyetine, yaşına, spor yaşına, oynadığı mevkiye, oynadığı liglere göre öz yeterlilik inançlarının arasında anlamlı bir fark olup olmadığını incelemektir. Aynı zamanda da voleybolcuların öz yeterlilik inanç seviyelerini belirlemektir. Araştırma grubunu Türkiye’ nin farklı illerinde bulunan kulüplerden gönüllü 35 voleyboloyuncusu oluşturmaktadır. Çalışmamızda veri toplama aracı olarak 2010 yılında Aypay ve İlhan tarafından Türk kültürüne uyarlanan Genel Öz Yeterlilik Ölçeği (GÖYÖ) kullanılmıştır. Nicel veriler 2016-2017 sezonunda toplanmıştır. Verilerin analizinde Kruskal Wallis H-Testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda voleybolcuların genel öz yeterlilik seviyelerinin orta seviye de olduğu bulunmuş olup, cinsiyet, yaş, spor yaşı, oynadıkları mevki, oynadıkları lig değişkenleri arasında anlamlı bir fark olmadığı belirlenmiştir. Öz yeterliğin gelişmesini sağlayan dört temel kaynak vardır; Bunlar Performans Başarıları, Dolaylı Yaşantılar, Sözel İkna ve Fizyolojik ve Duygusal Durumlar'dır. Performans başarıları, öz yeterliğin gelişmesinde en etkili kaynağıdır, yani bireyin doğrudan kendi başarılı veya başarısız deneyimleridir.

Voleybol Oyuncuları Genel Özyeterlilik Spor Sporcu

Aydın, O., Öcal, H. (2009). The relationships between perceptions of collective competence, self-efficacy and aggression in sports teams and perceptions and expectations of success, Journal of the Faculty of Letters, 26(2).

Aypay, A. (2010). Adaptation study of the general self-efficacy scale (gses) to turkish İnönü University Journal of the Faculty of Education, 11(2), 113-131.

Bandura, A. (1977). Self efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Pshylogial Review, 84(2), 191-215.

Bandura, A. (1994). Self-efficacy. In V. S. Ramachaudran (Ed.). Encyclopedia of Human Behavior, 4, 71-81.

Bıkmaz Hazır, F. (2004). The validity and reliability study of the self-efficacy belief scale in science teaching of classroom teachers. Journal of National Education, 161.28.04.

Karaca, R., & Telef, B. B. (2011). Investigation of self-efficacy and psychological symptoms of adolescents, Journal of Mustafa Kemal University Institute of Social Sciences, 8 (16), 499-518.

Kesgin, E. (2006). Investigation of the relationship between preschool education teachers' self-efficacy levels and their use of problem solving approaches (Denizli Province Example). Unpublished Master Thesis. Pamukkale University/Institute of Social Sciences, Denizli.

Kurbanoğlu, S. (2004). Belief in self-efficacy and its importance for information professionals. Information World, 5(2), 137-152.

Luszczynska, A., Scholz, U. & Schwarzer R. (2005). The general self-efficacy scale: Multicultural validation studies. The Journal of Psychology, 139(5), 439-457.

Magaletta P. R., & Oliver, J. M. (1999) The hope construct, will, and ways: their relations with self-efficacy, optimism, and general well-being. The Journal of Clinical Psychology, 55, 539-551.

Say, M. (2005). Self-efficacy beliefs of science teachers. Unpublished Master Thesis. Marmara University/Institute of Educational Sciences, İstanbul.

Serin, G. E. Ç. (2012). Comparing social skills levels and behavioral problems of mentally handicapped adolescents with parents' general self-efficacy, Department of Special Education, Dokuz Eylul University Institute of Educational Sciences, İzmir.

Sherer, M., Maddux, J. E., Mercandante, B., & et al. (1982) The self efficacy scale: Construction and validation. Psychological Reports, 51, 663-671.

Sherer, M, & Adams, C. H. (1983). Construct validation of the self-efficacy scale. Psychological Reports, 53, 899-902.

Seçkin, A. & Başbay, M. (2013). Investigation of self-efficacy relationships of physical education and sports teacher candidates regarding teaching profession, international periodical for the languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 8(8), 253- 270.

Uysal, İ. (2013). Self-efficacy beliefs of academicians: example of aibu faculty of education, Journal of Trakya University Faculty of Education, 3(2), 144-151.

Wood, R. & A, Bandura. (1989). Social cognitive theory of organizational manegement, Academiy of Manegement Review, 14(3), 361-384.

Yıldırım, F. & İlhan İ. Ö. (2010). Validity and reliability study of the turkish form of the general self-efficacy scale. Turkish Journal of Psychiatry, 21(4), 301-308.

Yılmaz, M. & Köseoğlu, P. (2004). Adaptation of a teacher's self-efficacy scale prepared in a foreign language into turkish. Hacettepe University Faculty of Education, (827), 260- 267.