Farms, which constituted the largest agricultural production unit in the Ottoman land system, were located in Mirîland. The timar system has an important share in the functioning of these farms. The phases that farms have gone through over time and the change in farm definition have bruought about many discussions. Farms, which in the classical definition constitute the smallest unit of land that a pair of oxen can cultivate, have grown in terms of quantity and area over time with changes in the timar system and have become agricultural enterprises. However, as Inalcik and Barkan emphasized an deven gave examples, there were different types of farms in the classical period. A definition that evaluates the formation of a single type of farm and the changes in the system through this formation will certainly be an incomplete definition.In this study, discussions on farms are excluded from the scope of our subject. The study focuses on the time period, called the classicalperiod, as it covers the 16th century. It has been revealed that the farms examined specifically in the Akhi farms located in the Western Anatolian geography existed as lands allocated to the elite even before the Ottoman Empire. It seems that the farms recorded during the tahrir period mostly include farms belonging to foundations. Among the income of foundations allocated to the Akhis many farms attract attention. In this context, it is hoped that examining the Akhi farms, which number 60 in Western Anatolia in the 16th century, through the cencus books, with their financial resources and functions within the foundation system, will contribute to the foundation-farm relationship.
Osmanlı arazi sistemi içerisinde en alt tarımsal üretim birimini oluşturan çiftlikler Mirî arazi içerisinde yer almaktadır. Tımar sistemi bu çiftliklerin işleyişinde önemli bir paya sahiptir. Çiftliklerin zaman içerisinde geçirdiği evreler ve çiftlik tanımlamasının değişimi birçok tartışmayı da beraberinde getirmiştir. Klasik tanımlamada bir çift öküzün işleyebileceği en küçük arazi birimini oluşturan çiftlikler zamanla tımar sistemindeki değişimlerle miktar ve alan anlamında büyüyerek zirai işletme halini almışlardır. Ancak İnalcık ve Barkan’ın da üzerinde durduğu hatta örneklerini verdikleri gibi klasik dönemde de farklı tipte çiftlikler mevcuttur. Tek tip bir çiftlik oluşumu ve sistemdeki değişimlerin de bu oluşum üzerinden değerlendirildiği bir tanımlama muhakkak eksik bir tanımlama olacaktır.Bu çalışmada çiftlik konusundaki tartışmalar konumuzun kapsamı dışında bırakılmıştır. Çalışma XVI. yüzyılı kapsaması dolayısıyla klasik dönem olarak adlandırılan zaman aralığına odaklıdır. Batı Anadolu coğrafyasında yer alan Ahi çiftlikleri özelinde incelenen çiftliklerin, Osmanlı öncesinde dahi seçkin kesime tahsis edilen topraklar şeklinde mevcut oldukları ortaya çıkmıştır. Tahrir zamanı kayda geçen çiftliklerin daha çok vakıflara ait çiftlikleri kapsadığı görülür. Ahilere tahsis edilen vakıfların gelirleri arasında çok sayıda çiftlik dikkat çeker. Bu bağlamda, finansal kaynakları, vakıf sistemi içerisindeki işlevleriyle, XVI. yüzyıl Batı Anadolusunda sayısı 60’ı bulan Ahi çiftliklerinin tahrir defterleri aracılığıyla incelenmesinin vakıf-çiftlik ilişkisine katkı sağlayacağı umulur.