Çoğunlukla, göz ardı edilen bir grup olan engelliler, erişilebilirlik standartlarının sağlanamaması sebebiyle sınırlandırılmakta, ulaşmak istediklerine ulaşamamakta ve yapmak istedikleri birçok faaliyete ya da aktiviteye katılamamaktadır. Erişilebilirliğin sağlanamaması çok sayıda sorunu beraberinde getirmektedir. Kent ölçeğinden bina ölçeğine kadar tüm alanların erişilebilir olması engelli bireylerin toplumsal katılımını kolaylaştırmaktadır. Engelli bireyler de engelli olamayanlar gibi haklara sahiptir. Kamusal dış mekanlardan biri olan açık yeşil alanlardan yararlanmak da bu haklar arasında sayılmaktadır. Engelsiz parkların ülkemizde giderek yaygınlaşması ile engelli çocuklar ve bireyler için kısmen oyun, dinlenme, eğlenme, gezme olanağı sunulmaktadır. Bu bağlamda çalışmada, Eskişehir ve Diyarbakır’da bulunan engelsiz parkların karşılaştırılması yapılmakta ve erişilebilirlik açısından uygunluğu değerlendirilmektedir. Engelsiz parkların farklı engel gruplarına hizmet edecek nitelikte olması ve engelli çocukların diğer çocuklar ile birlikte oyun oynamalarına olanak verecek şekilde düzenlenmesi gereklidir. Ülke genelinde engelli sayısı ve nüfusu dikkate alan yeterli büyüklükte engelsiz parklara ihtiyaç duyulmaktadır. “Herkes için tasarım” prensibi açık ve yeşil alanlar başta olmak üzere tüm alanlarda yaygınlaştırılmalıdır. Böylelikle engelsiz parkların erişilebilirliği sağlanarak engelli bireylerin yaşam kalitesi artırılmış olacaktır.
Disabled people, a group that is often ignored, are restricted due to lack of accessibility standards, and cannot reach what they want to achieve and cannot participate in many activities they want to do. Lack of accessibility brings along various problems. Accessibility of all areas from urban scale to the building scale facilitates social participation of individuals with disabilities. People with disabilities have rights just like those who are not disabled. Benefiting from open green spaces, which is one of the public outdoor spaces, is also considered among these rights. With the increasing widespread use of barrier-free parks in our country, children and individuals with disabilities are partially offered to play, rest and have fun. In this context, the study compares the barrier-free parks in Eskişehir and Diyarbakır, and evaluates their suitability in terms of accessibility. Barrier-free parks should be qualified to serve different disability groups and should be designed to allow disabled children to play with other children. There is a need for sufficiently large barrier-free parks, taking into account the number and population of disabled people. The principle of "design for all" should be extended to all areas, especially open and green areas. Thus, the quality of life of disabled individuals will be improved by ensuring the accessibility of barrier-free parks.