Tarihsel süreç içinde Müslümanlar için en önemli mimari yapılardan olan camilerin geliştirilmesine, işlevine uygun hale getirilmesine ve çevredeki diğer yapılardan estetik olarak ayırt edilmesine büyük önem verilmiştir. İlk camiler mevcut inşaat malzemeleriyle inşa edilirken ve basit unsurlar içerirken, zamanla yapı malzemeleri ve teknolojisinin gelişmesiyle yeni unsurlar eklenmiştir. Bununla birlikte, çoğu cami geleneksel şeklini, özellikle kubbe veya bir grup kubbenin varlığını korumuştur. Bu bağlamda çalışmada, cami kubbelerinin formlarının gelişimi, manevi önemi, işlevsel ve yapısal rolü ele alınmakta, kubbenin mimari bir unsur olarak benimsenmesinin tarihi anlatılmaktadır. Ardından modern dönemde inşa yöntemlerinin ve malzemelerinin gelişmesine bağlı olarak camilerdeki kubbe formlarının gelişimi incelenecektir.Modernlik ve gelenek arasındaki kubbenin şekli konusundaki çatışma sadece estetik kompozisyona bağlı olmayıp, işlevsel özelliklere de dayanmaktadır. Genel olarak mimarların geleneksel mimari formlardan uzaklaşması, tasarımda daha fazla özgürlük ve esnekliğin önünü açmakta, böylece çağdaş malzeme ya da inşaat tekniklerinin en iyi şekilde kullanılmasına ve modern teknolojinin binalara dahil edilmesine olanak tanımaktadır. Dolayısıyla geleneksel kubbenin önceki dönemlerde sağladığı işlevler, çağın olanaklarına daha uygun yeni form ve teknolojilerle telafi edilebilmektedir.
The development of mosque construction, both functionally and aesthetically, has received great attention from Muslims throughout history. While the first mosques were built with existing construction materials and contained simple elements, new elements were added with the development of building materials and technology over time. However, most mosques have preserved their traditional form, especially the presence of a dome or a group of domes. In this context, the study addresses the development of mosque dome forms, their spiritual significance, functional and structural roles, and the history of the dome's adoption as an architectural element. Then, the development of dome forms in mosques will be examined about the advancements in construction methods and materials in the modern era.The conflict over the shape of the dome between modernity and tradition is based on aesthetic composition and functional characteristics. Generally, architects' departure from traditional architectural forms opens the way for greater freedom and flexibility in design, thereby allowing for the best use of contemporary materials or construction techniques and the incorporation of modern technology into buildings. Therefore, the functions that the traditional dome provided in earlier periods can be compensated for with new forms and technologies that are more suitable for the possibilities of the modern era.