İnsan sosyal bir varlıktır. Bu nedenle ahlak felsefesinde insanın toplum içerisindeki davranışları tartışılagelmiştir. Bu çalışmada Yahya b ‘Adi ve Nasuruddin Tusi’nin kâmil insanla ilgili görüşlerini inceleyeceğiz. Çünkü onlar insanın davranışları üzerinde önemle durmuşlardır. Onlara göre, insan davranışlarında mu‘tedil olmalıdır. Eğer insan, davranışlarında mu’tedil olursa nefsini kamil hale getirir. Her iki filozofumuz da insanın nefsini olgunlaştırması için bir takım önerilerde bulunmakta ve nefsin olgunlaştırılması için yapılması ve kaçınılması gerekli şeylere dikkat çekmektedirler.p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 1.9px; text-align: justify; line-height: 8.1px; font: 8.0px 'Times New Roman'; color: #171717}p.p2 {margin: 1.8px 0.0px 0.0px 1.9px; text-align: justify; font: 8.0px 'Times New Roman'; color: #171717}p.p3 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 1.9px; font: 8.0px 'Times New Roman'; color: #171717}span.s1 {letter-spacing: 1.3px}span.s2 {letter-spacing: 1.4px}span.s3 {letter-spacing: 1.9px}span.s4 {letter-spacing: 0.8px}span.s5 {letter-spacing: 1.6px}span.s6 {letter-spacing: 0.7px}span.s7 {letter-spacing: 0.9px}span.s8 {letter-spacing: 1.0px}span.s9 {letter-spacing: 1.1px}