Çağdaş müze; müze koleksiyonu, müze yönetimi ve müze çalışanı ile müzeziyaretçisinden oluşan ü. saç ayağı üzerine kurulmuştur. Birinci Dünya Savaşı’nınardından başlayan çağdaş müze anlayışı alana yeni bakış açıları getirmiştir.1917’den 1950’li yıllara kadar müzede öğrenmenin gerekliliği ve önemi ilemüzelerin üniversiteler gibi araştırma merkezleri olması fi kri kabul görmeyebaşlamıştır. 1950’lerde eğitim bilimlerinde yaşanan gelişmelerde öğrencininaraştırarak kendisinin bilgi üretmesi gerekliliği vurgulanmış, böylece müzeler,laboratuvar ve kütüphaneler önem kazanmıştır. Bu bağlamda müzelerin toplumueğlendirecek ve eğitecek tarzda koleksiyonlarını kullanmaya başladığı g.rülür.1965’den sonra müzelerde kültür merkezleri kurulmaya, çok kültürlü eğitim, müzeeğitimi ve kültürel dersler öğretim programlarında yer almaya başlamıştır. Nesnelerhakkında akademik bilginin aktarımının yanında, toplumun farklı kesimlerininözellikleri, insan gelişimi, iletişim teorileri, grup dinamizmi, kültürlerarasılık önemkazanmıştır. Nesne temelli bilgi aktarımından nesneyi bağlamsal açıdan yorumlama,deneyim oluşturma yaklaşımına geçilmiştir. 1990’lı yıllarda müze görevli kadrosuna;araştırmacı, uzman, konservatör, restoratör, mimar, içmimar, eğitimci-pedagog,metin yazarı, halkla ilişkiler uzmanı gibi görev alanları girmeye başlamıştır.Müze işlevlerinde ise; toplama, belgeleme (arşivleme), koruma (bakım - onarım)ve sergilemenin yanı sıra eğitim de önem kazanmaya başlamıştır. 2000’li yıllardaTürkiye’de Öğretmenlik Programlarında müze eğitim konusuna yer verilmiştir. İlkve orta öğretimde okul dışı öğrenmenin birinci adresi MÜZELER olarak gösterilmiş,başta görsel sanatlar dersi olmak üzere pek çok derste müze eğitimi konusuna yerverilmiştir. Üniversitelerde Müzecilik alanında lisans ve lisansüstü programlaraçılmıştır. Müze, müzecilik ve müze eğitimi alanında tezler ve projeler yapılmıştır.2017 verilerine göre YÖK tez tarama merkezinde (05.02.2017) müzecilik alanında284 yüksek lisans, 18 doktora ve 6 sanatta yeterlik tezinin olduğu saptanmıştır.