Tiyatro ile din arasındaki diyalogda teolojik bir tartışma ya da gerçeklik tartışması söz konusu değildir. Daha ziyade tiyatronun sanatsal ifade nitelikleri yardımıyla gerçekleşen dolaylı bir diyalog bulunur. Tiyatro dinlerin şekillendirdiği ve ifade ettiği fikirleri, uzak görüşleri ve deneyimleri toplumun iletebileceği sembollerde, oyunlarda, ritüellerde (ayinlerde) ve gösterimlerde canlandırma gücüne sahiptir. Tiyatro sanata özgü olan deneyimlere olanak sağlar. Bu diyalogda bu deneyimlerin karşılıklı olarak algılanması ve “bizi mutlaka ilgilendiren” hususlar hakkında ortak iletişim söz konusudur (Tillich). Dinler arası bu diyalogu gerçekleştirmek geleceğin önemli bir görevidir. Bu tür bir diyalog duyularla algılamayı ve açıklığı gerektirir.