Zamanın Şarkısı: Genette’in Zamansal Merceğinden Tek Kişilik Anlatı Tabanlı Video Oyunlarını Analiz Etmek

Öz

Bu makalenin konusu, Gerard Genette'in anlatı zamanı kavramları ile tek oyunculu anlatı tabanlı video oyunlarında bulunan zamanın incelenmesidir. Genette'in düzen, sıklık ve süreyi/hızı içeren kuramsal çerçevesine dayanan bu çalışma, anlatı zamanının video oyunlarının hikayesinde ve mekaniklerinde nasıl ortaya çıktığını ve oluştuğunu araştırmaktadır. Yapılan literatür taramasıyla birlikte film, edebiyat gibi çeşitli alanlardaki anlatı zamanı üzerine mevcut çalışmalar sentezlenmiş ve video oyunları alanında zaman üzerine kapsamlı analizlerin eksikliği saptanmıştır ve bu eksiklik üzerinden araştırmanın temeli oluşturulmuştur. Ünlü edebiyatbilimci ve anlatıbilimci Genette'in anlatıda zaman teorisinin kullanıldığı metodoloji, çeşitli tek oyunculu anlatı tabanlı video oyunlarının seçilmesini ve ardından bu video oyunlarındaki anlatı zamanı unsurlarının sistematik bir analizini içermektedir. Niteliksel yöntemlerden yararlanarak ve yakın okuma tekniği kullanılarak, düzenin ve sıklığın değişimi, sürenin/hızın etkileri incelenmiştir. Bu araştırmanın bulguları, Genette'in anlatı zamanı kuramının çerçevesi ile video oyunlarının etkileşimli doğasının kesişiminin ortaya çıkardığı zamansallık durumlarını ortaya koymaktadır. Tartışma mevcut anlatı zamanı dinamiklerinin; oyun tasarımı, hikâye anlatımı ve oyuncuyu içine çekme gibi daha geniş alanlardaki etkilerini eleştirel bir şekilde incelemektedir. Çalışmanın sınırlılıkları arasında, yakın okuma tekniğinden gelen kısıtlamalar, video oyunu analizinin doğasında bulunan öznellik ve araştırma sonucunun her oyun türüne uygun olamayabileceği bulunmaktadır. Bu araştırma sonucu geliştirilen çerçeve sayesinde, tek oyunculu video oyunlarında anlatı zamanının anlaşılmasına katkıda bulunulmuş ve edebiyat teorisi ve dijital interaktif hikâye anlatımının yakınlaşması üzerinde akademik söylemi geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Anlatıbilim
• Dijital Oyunlar
• Oyun Çalışmaları
• Video Oyunları
• Zaman

Song of Time: Analyzing Single-Person Narrative-Based Video Games Through Genette's Temporal Lens

Öz

The topic of this article is to analyze single player narrative-driven video games using Genette’s time in narratology concepts. This study based on Genette’s concepts of order, frequency and speed/duration researches how narrative time emerges and is constituted in the story and mechanics of video games. The foundation of this research is formed by synthesizing existing studies on narrative time in various media such as film and literature through a literature review and highlighting the lack of comprehensive analyses on time in the field of video games. The methodology, which uses Genette's theory of narrative time, involves the selection of various single-player narrative-based video games, followed by a systematic analysis of the narrative time in these chosen video games. Using qualitative and close reading methods, changes in order and frequency, and the effects of duration/speed were analyzed. The findings of this research reveal the temporalities that emerge from the intersection of the framework of Genette's narrative time theory and the interactive nature of video games. The discussion will explore the implications of the current narrative time dynamics for wider areas such as game design, storytelling and player immersion. The framework developed through this research contributes to the understanding of narrative time in single-player video games and advances academic discourse on the convergence of literary theory and digital interactive storytelling.

Anahtar Kelimeler

• Digital Games
• Game Studies
• Narratology
• Time
• Video Games

Kaynakça

1. Allison Jr, J. M. (1994). Narrative and time: A phenomenological reconsideration. Text and Performance Quarterly, 14(2), 108-125. https://doi.org/10.1080/10462939409366076
2. Anyó, L. (2015). Narrative time in video games and films: From loop to travel in time. GAME – Games as Art, Media, Entertainment, 1(4), 63-74.
3. Bal, M. (2009). Narratology: Introduction to the Theory of Narrative. University of Toronto Press.
4. Bartsch, C. (2019). Escape into Alternative Worlds and Time(s) in Jack London’s The Star Rover. İçinde Possible Worlds Theory and Contemporary Narratology (ss. 179-200). University of Nebraska Press.
5. Bostan, B. (2021). Dijital Oyunlar ve İnteraktif Anlatı. The Kitap.
6. Chatman, S. (1974). Genette’s analysis of narrative time relations. L’Esprit Créateur, 14(4), 353-368.
7. Chatman, S. (1980). Story and discourse: Narrative structure in fiction and film. Cornell university press.
8. Dervişcemaloğlu, B. (2014). Anlatıbilime giriş (1. Baskı: Ocak 2014). Dergah Yayınları.

9. Eskelinen, M. (2001). Towards computer game studies. Digital creativity, 12(3), 175-183. https://doi.org/10.1076/digc.12.3.175.3232
10. Genette, G. (2020). Anlatının Söylemi: Yöntem Hakkında Bir Deneme. Ayrıntı Yayınları.
11. Håkansson, D., & Salomonsson, S. (2022). Understanding temporal frames as a mechanic and narrative device in video games: An analysis of The Legend of Zelda: Majora’s Mask.
12. Herman, D. (2009). Basic Elements of Narrative. John Wiley & Sons.
13. Hitchens, M. (2006). Time and computer games or" no, that’s not what happened". Proceedings of the 3rd Australasian conference on Interactive entertainment, 44-51.
14. Juul, J. (2004). Introduction to Game Time. İçinde FirstPerson: New Media as Story, Performance, and Game (ss. 131-142). The MIT Press.
15. Ma, M., & Bassi, B. (2010). Narrative Time in Video Games. Int. J. Intell. Games Simul., 6(1), 16-25. Meister, J. C. (2005). Tagging Time in Prolog: The Temporality Effect Project. Literary and linguistic computing, 20(Suppl), 107-124.
16. Nitsche, M. (2007). Mapping time in video games. Proceedings of DiGRA 2007 Conference: Situated Play.
17. Özatay, Z. İ. (2017). Ricoeur’ün zaman felsefesi bağlamında yaşama sanatı olarak anlatı ve bir örnek: Mrs. Dalloway. Düşünme Dergisi, 64-75.
18. Prince, G. (2003). A dictionary of narratology. University of Nebraska Press.
19. Ricœur, P. (2007). Zaman ve Anlatı 1: Zaman, Olayörgüsü, Üçlü Mimesis (M. Rifat & S. Rifat, Çev.). Yapı Kredi Yayınları.
20. Ricœur, P. (2012). Zaman ve Anlatı 3: Kurmaca Anlatıda Zamanın Biçimlenişi (M. Rifat, Çev.). Yapı Kredi Yayınları.
21. Ricœur, P. (2013). Zaman ve Anlatı 4: Anlatılan (Öykülenen) Zaman (Ö. Umut & A. Atakan, Çev.). Yapı Kredi Yayınları.
22. Rimmon-Kenan, S. (2003). Narrative fiction: Contemporary poetics. Routledge.
23. Ronen, R. (1994). Possible Worlds in Literary Theory. Cambridge University Press.
24. Ryan, M.-L., & Bell, A. (2019). Introduction: Possible Worlds Theory Revisited. İçinde Possible Worlds Theory and Contemporary Narratology (ss. 1-43). University of Nebraska Press.
25. Scheffel, M., Weixler, A., & Werner, L. (2014). Time. İçinde The Living Handbook of Narratology (2. bs, ss. 868-886). De Gruyter.
26. Temizsu, M. (2016). Zaman ve Anlatı Bir: Zaman-Olayörgüsü-Üçlü Mimesis. Söylem Filoloji Dergisi, 1(2), 241-245.
27. Wei, H. (2011). Analyzing the game narrative: Structure and technique. Simon Fraser University.
28. Wei, H., Bizzocchi, J., & Calvert, T. (2010). Time and space in digital game storytelling. International Journal of Computer Games Technology, 2010(1), 897217. https://doi.org/10.1155/2010/897217
29. Zakowski, S. (2014). Time and temporality in the Mass Effect series: A narratological approach. Games and Culture, 9(1), 58-79.
30. Youtube Kanalları Shirrako (Direktör). (2023, Ocak 6). CHRONO TRIGGER Gameplay Walkthrough FULL GAME (4K 60FPS) No Commentary [Video recording]. https://www.youtube.com/watch?v=083D9MO6Ths Erişim tarihi: 06.11.2023