Büyük Koraliform Böbrek Taşlarının Tedavisinde Multitrakt Perkütan Nefrolitotripsi ve Sandviç Tedavi Yöntemlerinin Başarı ve Komplikasyon Oranları Açısından Karşılaştırılması

Abstract

Amaç: Perkütan nefrolitotripsi (PNL) ve ekstrakorporeal şok dalga litotripsisi (SWL), diğer yöntemler ile beraber uzun yıllardır üriner sistem taş hastalığının tedavisinde kullanılmaktadır. Perkütan nefrolitotripsi operasyonları kliniğimizde 1987 yılından beri her çeşit ve boyuttaki böbrek taşlarına başarı ile uygulanmaktadır. Biz de bu çalışmada 4 yıllık süre içerisinde büyük koraliform taşları olan hastalara uyguladığımız PNL operasyonlarından tek seansta yapılan multitrakt uygulamaları ve SWL ile kombine ettiğimiz iki seanslı PNL operasyonlarını (sandviç tedavi uygulamaları) başarı ve görülebilen komplikasyon oranları açısından karşılaştırmayı amaçladık.

Yöntem ve Gereç: 4 yıllık dönem içinde kliniğimizde böbrek taşı nedeniyle başvuran 462 hastaya PNL uygulandı. Bunların 126’ sında koraliform taş mevcut idi. Bu 126 hasta içinden multitrakt PNL uygulanan 23 (16E/7K) hasta ile sandviç tedavi uygulanan 16 (12E/4K) hasta değerlendirildi. Bu hastalar; operasyon sonrası erken dönem ve 6. aydaki başarı oranları, görülen majör (kanama, komşu organ yaralanması vb.) ve minör (ateş, idrar yolu enfeksiyonu vb.) komplikasyonlar, hospitalizasyon süreleri, ek tadavi ihtiyaçları ve operasyon süreleri açısından karşılaştırıldı.


Bulgular: İki grup arasında hospitalizasyon süreleri (multitrakt PNL uygulanan grupta 9,74±3,19 gün, sandviç tedavi uygulanan grupta 22,12±10,19 gün), operasyon süreleri (multitrakt PNL uygulanan grupta ortalama 110,78±35,57 dk, sandviç tedavisi uygulanan grupta 176,87±31,51 dk) (p<0,001) ve yapılan kan replasmanı (multitrakt PNL uygulanan grupta ortalama 1,86±1,63Ü, sandviç tedavisi uygulanan grupta 3,37±1,89Ü) (p<0,05) arasında anlamlı fark bulunurken postoperatif erken dönemdeki (multitrakt PNL uygulanan grupta %69,5 hastada tamamen taşsızlık, %17,4 klinik önemsiz rezidü fragman (KÖRF) ve %13,04 hastada rezidü taş kaldığı, sandviç tedavisi uygulanan grupta ise %62,5 tamamen taşsızlık sağlanırken %18,75 KÖRF saptandı ve %18,75 oranında rezidü taş kaldığı gözlendi.) ve 6. ay başarı oranları da birbirine yakın olarak saptandı (p>0,05). Ayrıca ek tedavi ihtiyaçları, komplikasyon (majör ve minör) oranları, taş analizleri konularında da karşılaştırmalar yapıldı ve iki grup arasında anlamlı bir fark olmadığı görüldü (p>0,05).

Sonuç: Her cins ve boyuttaki taşların tedavisinde başarı ile uygulanan PNL, koraliform taşların tedavisinde de etkili ve güvenli bir yöntemdir. Bu yöntem şartlara bağlı olarak tek seansta multitrakt giriş şeklinde uygulanabileceği gibi, SWL ile kombine edilerek sandviç tedavisi şeklinde de uygulanabilir. Biz de kliniğimizde yaptığımız çalışmada iki tedavi yöntemini karşılaştırdık, yapılan replasman miktarları, hospitalizasyon ve operasyon süreleri dışında, başarı sonuçları ve komplikasyonlar açısından iki yöntem arasında anlamlı bir fark olmadığı sonucuna vardık ve sonuçlarımızın da literatür ile uyumlu olduğunu gördük. 

Keywords

• multi trakt pnl
• sandwich tedavisi
• choraliform böbrek taşları

Multitrakt Percutaneous Nephrolithotripsy Versus Sandwich Therapy for Coralliform Kidney Stones

Abstract

Objective: Percutaneous nephrolithotomy (PNL) and extracorporeal shock wave lithotripsy (SWL) are performed in treatment of kidney stone disease for a long period beside the other treatment methods. Since 1987 PNL procedure has been used successfully and safely in our clinic for treatment of kidney stones. We aimed to compare the success rates of multitract access and sandwich therapies (PNL+SWL+PNL) in staghorn kidney stones performed in four years period.

Materials and Method: During last four years 462 patients underwent PNL procedures in our clinic. 126 of the patients had staghorn kidney stones 23 of the patients (16male/7female) had multitract PNL while 16 (12male/4female) underwent sandwich therapy. We compare these two groups for postopertive early period and in 6th month success, major (bleeding and adjecent organ injury etc.) and minor (fever, urinary tract infections) complications, total hospitalization period, additional treatment requirements and total operation duration.


Results: Statistically significant differences were appearent between two groups while total hospitalization period (9,74±3,19 days in multitract PNL group and 22,12±10,19 days in sandwich therapy group), total operation duration (110,78±35,57 minutes in multitract PNL group and 176,87±31,51 minutes in sandwich therapy group)(p<0,001) and blood replacement volumes (1,86±1,63 IU in multitract PNL group and 3,37±1,89 IU in sandwich therapy group) (p<0,05).

The early postoperative period results (69,5% stone free rates, 17,4% ‘clinically insignificant residual fragments’ (CIRF) rates and 13,04% residual stone rates in in multitract PNL group and 62,5% stone free rates, 17,4% CIRF rates and 13,04% residual stone rates in days in sandwich therapy group) and in 6th month success findings were similar between two groups (p>0,05). Also additional treatment requirements, complication (major and minor) rates, stone analysis are compared and we did not find statistically significant differences between two groups (p>0,05).

Conclusion: PNL is successfull and safe treatment method of staghorn stones. It can be performed with multitract technique in one session or with sandwich therapy technique which can be combined with SWL due to conditions. Besides the blood replacement volumes, hospitalization period and the ooperation, the comparison of these treatment modalities did not exhibit any significant differences for success and complication rates. Our outcomes are compatible with the literature. 

Keywords

• multitrakt pnl
• sandwich treatment
• choraliform
• kidney stones

References

1. 1. Smith LH, Near E. Implanted ports for patients with sickle cellanemia. Oncol Nurs Forum 1989;16:865.
2. 2. Scales CD, Jr., Smith AC, Hanley JM, Saigal CS, Urologic Diseases in America P. Prevalence of kidney stones in the United States. Eur Urol. 2012 Jul: 62:160-5
3. 3. Trinchieri A. Epidemiological trends in urolithiasis: impact on our health care systems. Urol Res 2006;34:151-6.
4. 4. Akinci M, Esen T, Tellaloglu S. Urinary stone disease in Turkey: an updated epidemiological study. Eur Urol 1991; 20:200-3.
5. 5. Ludwig WW, Matlaga BR. Urinary Stone Disease: Diagnosis, Medical Therapy, and Surgical Management. Med Clin North Am 2018;102:265-77.
6. 6. Fernstrom I, Johansson B. Percutaneous pyelolithotomy. A new extraction technique. Scand J Urol Nephrol 1976; 10:257-9.
7. 7. Streem SB, Lammert G. Long-term efficacy of combination therapy for struvite staghorn calculi. J Urol 1992;147:563-6.
8. 8. Streem SB, Yost A, Mascha E. Clinical implications of clinically insignificant store fragments after extracorporeal shock wave lithotripsy. J Urol 1996;155:1186-90.

9. 9. Candau C, Saussine C, Lang H, Roy C, Faure F, Jacqmin D. Natural history of residual renal stone fragments after SWL. Eur Urol 2000; 37:18-22.
10. 10. Türk C NA, Petrik C, Seitz C, Skolarikos A, Thomas K, Donaldson JF, Drake T, Grivas N, Ruhayel Y. EAU Guidelines on Urolithiasi. 2018.
11. 11. Segura JW, Smith TF, Weed LA, Pettersen GR. Chlamydia and non-specific urethritis. J Urol 1977; 117:720-1.
12. 12. Blandy JP, Singh M. The case for a more aggressive approach to staghorn stones. J Urol 1976; 115:505-6.
13. 13. Diri A, Diri B. Management of staghorn renal stones. Ren Fail 2018;40:357-62.
14. 14. Vargas AD, Bragin SD, Mendez R. Staghorn calculis: its clinical presentation, complications and management. J Urol 1982;127:860-2.
15. 15. Griffith DP, Osborne CA. Infection (urease) stones. Miner Electrolyte Metab 1987; 13:278-85.
16. 16. Rupel E BR. Nephroscopy with removal of stone following nephrostomy for obstructive calculus anuria. J Urol 1941;46:177-82.
17. 17. Ozgor F, Simsek A, Binbay M, et al. Clinically insignificant residual fragments after flexible ureterorenoscopy: medium-term follow-up results. Urolithiasis 2014; 42:533-8.
18. 18. Mandel NS, Mandel GS. Urinary tract stone disease in the United States veteran population. I. Geographical frequency of occurrence. J Urol 1989;142:1513-5.
19. 19. Lingeman JE, Woods JR, Toth PD. Blood pressure changes following extracorporeal shock wave lithotripsy and other forms of treatment for nephrolithiasis. JAMA. 1990; 263:1789-94.
20. 20. Goldwasser B, Weinerth JL, Carson CC, Dunnick NR. Factors affecting the success rate of percutaneous nephrolithotripsy and the incidence of retained fragments. J Urol 1986;136:358-60.
21. 21. Hasun R, Ryan PC, West AB, Fitzpatrick JM, Marberger M. Percutaneous coagulum nephrolithotripsy: a new approach. Br J Urol 1985;57:605-9.
22. 22. Michaels EK, Fowler JE, Jr., Mariano M. Bacteriuria following extracorporeal shock wave lithotripsy of infection stones. J Urol 1988;140:254-6.
23. 23. Segura JW, Patterson DE, LeRoy AJ, et al. Percutaneous removal of kidney stones: review of 1,000 cases. J Urol 1985;134:1077-81.
24. 24. Netto NR, Jr., Ikonomidis J, Ikari O, Claro JA. Comparative study of percutaneous access for staghorn calculi. Urology 2005;65:659-62;discussion 62-3.
25. 25. Aron M, Yadav R, Goel R, et al. Multi-tract percutaneous nephrolithotomy for large complete staghorn calculi. Urol Int 2005; 75:327-32.
26. 26. J.W. S. Percutaneous Nephrolithotomy: Technique, indications and complications;. AUA Guidelines 1993;12:154.
27. 27. Bryniarski P, Paradysz A, Zyczkowski M, Kupilas A, Nowakowski K, Bogacki R. A randomized controlled study to analyze the safety and efficacy of percutaneous nephrolithotripsy and retrograde intrarenal surgery in the management of renal stones more than 2 cm in diameter. J Endourol 2012;26:52-7.
28. 28. Sari S, Ozok HU, Cakici MC, et al. A Comparison of Retrograde Intrarenal Surgery and Percutaneous Nephrolithotomy for Management of Renal Stones ?2 CM. Urol J 2017; 14:2949-54.
29. 29. Lee WJ, Smith AD, Cubelli V, et al. Complications of percutaneous nephrolithotomy. AJR Am J Roentgenol 1987;148:177-80.
30. 30. Lahme S, Bichler KH, Strohmaier WL, Gotz T. Minimally invasive PCNL in patients with renal pelvic and calyceal stones. Eur Urol 2001;40:619-24.
31. 31. Sampaio FJ. Endopyelotomy, guided by meticulous anatomy. Contemp Urol 1994;6:23-6.
32. 32. Kukreja R, Desai M, Patel S, Bapat S, Desai M. Factors affecting blood loss during percutaneous nephrolithotomy: prospective study. J Endourol 2004;18:715-22.
33. 33. Martin X, Tajra LC, Gelet A, Dawahra M, Konan PG, Dubernard JM. Complete staghorn stones: percutaneous approach using one or multiple percutaneous accesses. J Endourol 1999;13:367-8.
34. 34. Stoller ML, Wolf JS, Jr., St Lezin MA. Estimated blood loss and transfusion rates associated with percutaneous nephrolithotomy. J Urol 1994;152:1977-81.
35. 35. Smith AD. Percutaneous punctures--is this the endourologist’s turf? J Urol 1994;152:1982-3.
36. 36. Basiri A, Karrami H, Moghaddam SM, Shadpour P. Percutaneous nephrolithotomy in patients with or without a history of open nephrolithotomy. J Endourol 2003;17:213-6.
37. 37. Vallancien G, Capdeville R, Veillon B, Charton M, Brisset JM. Colonic perforation during percutaneous nephrolithotomy. J Urol 1985;134:1185-7.
38. 38. Clayman RV, Surya V, Miller RP, et al. Percutaneous nephrolithotomy: extraction of renal and ureteral calculi from 100 patients. J Urol 1984;131:868-71.