Bu çalışma, Türkiye’deki vakıf ve kamu üniversitelerinde görev yapan akademisyenlerin sessiz istifa düzeylerini demografik değişkenler ve üniversite türü karşılaştırması çerçevesinde incelemektedir. Sessiz istifa, çalışanların iş yüklerinden memnuniyetsizliklerini dile getirmeden, minimum performans göstererek işlerini sürdürmeleri olarak tanımlanmaktadır. COVID-19 pandemisi ile artan bu olgu, iş-yaşam dengesi ve iş memnuniyeti konularında önemli değişikliklere neden olmuştur. Araştırmada, karma yöntem paradigması kullanılarak nicel ile nitel verilerin karşılaştırılarak bütünleştirilmesinden derinlemesine sonuçlar elde etmek amaçlanmıştır. Nicel veriler, “Sessiz İstifa Ölçeği” ile toplanmış ve demografik değişkenler ışığında analiz edilmiştir. Nitel veriler ise yarı yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla elde edilmiş ve içerik analiz yöntemiyle incelenmiştir. Araştırma bulguları, akademisyenlerin sessiz istifa düzeylerinin vakıf ve kamu üniversiteleri arasında ve demografik değişkenler bağlamında anlamlı farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur. Özellikle iş-yaşam dengesi, motivasyon eksikliği, akademik iş yükü ve yönetim kaynaklı sorunlar sessiz istifayı etkileyen başlıca faktörler olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak, sessiz istifa olgusunun üniversitelerdeki akademik üretkenlik ve iş memnuniyeti üzerindeki olumsuz etkileri vurgulanmış ve bu durumun önlenmesi için yönetsel stratejilerin geliştirilmesi gerektiği önerilmiştir. Bu çalışmanın, yükseköğretim yöneticilerine yol gösterici fikirler sunarak literatüre katkı sağlayacağı varsayılmaktadır.
Çalışmanın hazırlanmasında etik ilkelere riayet edildiğini beyan ederiz.
Hiç bir kurumdan destek alınmamıştır.
Teşekkür edilmesini gerektiren bir yardım alınmamıştır.
This study examines the quiet quitting of academics working in the foundation and public universities in Türkiye within the framework of demographic variables and university-type comparison. Quiet quitting is defined as employees continuing their jobs with minimal performance without expressing dissatisfaction with their workload. This phenomenon, which has increased with the COVID-19 pandemic, has caused significant changes in work-life balance and job satisfaction. The research, aimed to obtain in-depth results by comparing and integrating quantitative and qualitative data using a mixed method paradigm. Quantitative data were collected with the “Quiet Quitting Scale” and analyzed in the light of demographic variables. Qualitative data were obtained through semi-structured interviews and analyzed by content analysis method. Research findings indicate significant differences in quiet quitting levels among academics between foundation and public universities, as well as across demographic groups. Key factors contributing to quiet quitting include work-life balance, lack of motivation, academic workload, and management-related challenges. Based on these findings, the study emphasizes the negative effects of the quiet quitting phenomenon on scholarly productivity and job satisfaction in universities, and suggests developing managerial strategies to address this issue, offering guidance to higher education administrators.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Yükseköğretim Politikaları, Yükseköğretim Sistemleri, Yükseköğretim Yönetimi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Yayımlanma Tarihi | 7 Ağustos 2025 |
| Gönderilme Tarihi | 22 Temmuz 2024 |
| Kabul Tarihi | 26 Aralık 2024 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 15 Sayı: 2 |
Yayıncı
Vedat Dalokay Caddesi No: 112 Çankaya 06670 ANKARA
(+90) (212) 513 48 24
tuba-her@tuba.gov.tr
Yükseköğretim Dergisi / TÜBA Higher Education Research/Review (TÜBA-HER), dergide yayımlanan makalelerde ifade edilen görüşleri resmî olarak benimsememekte ve derginin basılı ya da çevrim içi sürümlerinde yer alan herhangi bir ürün veya hizmet reklamı konusunda garanti vermemektedir. Yayımlanan makalelerin bilimsel ve hukuki sorumluluğu yazar(lar)a aittir.
Makalelerle birlikte gönderilen resim, şekil, tablo vb. materyaller özgün olmalı ya da daha önce yayımlanmışlarsa, hem basılı hem de çevrim içi sürümlerde yayımlanmak üzere eser sahibinden alınmış yazılı izinle birlikte sunulmalıdır. Yazar(lar), dergide yayımlanan çalışmalarının telif hakkını saklı tutar. Makale dergide yayımlandığında, mali haklar ve umuma iletim hakları, işleme, çoğaltma, temsil, basım, yayın ve dağıtım hakları TÜBA’ya devredilecektir. Yayımlanan tüm içeriklerin (metin ve görsel materyaller) telif hakları dergiye aittir. Dergide yayımlanmak üzere kabul edilen makaleler için telif hakkı ya da başka bir ad altında ödeme yapılmaz ve yazar(lar)dan makale işlem ücreti alınmaz; ancak yeniden baskı (reprint) talepleri yazarın sorumluluğundadır.
Bilimsel bilgi ve araştırmalara küresel açık erişimi teşvik etmek amacıyla TÜBA, çevrim içi olarak yayımlanan tüm içeriklerin (aksi belirtilmedikçe) okuyucular, araştırmacılar ve kurumlar tarafından serbestçe kullanılmasına izin vermektedir. Bu kullanım, eserin kaynağının belirtilmesi koşuluyla ve ticari amaç dışında, herhangi bir değişiklik yapılmaksızın Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) Uluslararası Lisansı kapsamında mümkündür. Lisanslama ve istisnalar ile ilgili izinler için lütfen dergi ile iletişime geçiniz.