Industry 4.0 Performance of Turkish Businesses: A Comparative Analysis with the European Union

Abstract

Industry 4.0 phenomenon which comes together with the transformation of information and technology-based economy is in the core of the European Union (EU) policies. Therefore, the aim of this study is to make contribution to the determination of Turkey’s relative industry 4.0 performance comparatively with the EU countries. To achieve this, factor analysis and cluster analysis were performed by using 10 Industry 4.0 indicators for 28 EU countries and Turkey. Ward method was chosen. The results indicated that Germany has the best performance in terms of Industry 4.0 indicators. However, it has been determined that the countries included in the analysis were not displayed a homogenous appearance related with Industry 4.0. Turkey shares the same cluster with Hungary, Latvia and Poland.

Keywords

• Industry 4.0,Factor Analysis,Cluster Analysis,European Union,Turkey

Türkiye’deki İşletmelerin Endüstri 4.0’a Geçiş Performansı: Avrupa Birliği Ülkeleri İle Karşılaştırmalı Ampirik Analiz

Öz

Bilgi ve teknoloji temelli ekonomiye dönüşüm sürecinin beraberinde getirdiği Endüstri 4.0 olgusu, Avrupa Birliği (AB) politikalarının temelinde yer almaktadır. Dolayısıyla bu çalışmanın amacı; AB’ne aday ülke konumunda olan Türkiye’nin bu ülkeler karşısındaki göreceli Endüstri 4.0 performansının belirlenmesine katkıda bulunmaktır. Bu amacı gerçekleştirmek için, 28 AB ülkesi ile Türkiye’ye ait 10 Endüstri 4.0 göstergesinden faydalanılarak faktör ve kümeleme analizleri gerçekleştirilmiştir. Kümeleme analizinde hiyerarşik kümeleme analizlerinden Ward yöntemi tercih edilmiştir. Elde edilen bulgular, Almanya’nın Endüstri 4.0 açısından en iyi performansa sahip ülke olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte, analize dahil edilen ülkelerin Endüstri 4.0 açısından homojen bir görünüm sergilemediği tespit edilmiştir. Türkiye; Macaristan, Letonya ve Polonya ile aynı kümede yer almıştır.

Anahtar Kelimeler

• Endüstri 4.0,Faktör Analizi,Kümeleme Analizi,Avrupa Birliği,Türkiye

References

1. Akın, Ömer. “Hızla Artan Endüstriyel Robotların Üretim Süreçlerinde Yarattığı Değişimler ve Türkiye İşgücü Piyasasında Yaratacağı Olası Etkilerin Değerlendirilmesi”, İş ve Hayat, no 3/6 (2017): 42-71.
2. Alçın, Sinan. “Üretim İçin Yeni Bir İzlek: Sanayi 4.0”. Journal of Life Economics, no 8 (2016): 19-30.
3. Aybek, H. S. Yıldız. “Üniversite 4.0’a Geçiş Süreci: Kavramsal Bir Yaklaşım”, Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırma Dergisi, no 3/2 (2016): 164-176.
4. Banger, Gürcan, Endüstri 4.0 ve Akıllı İşletme. Ankara: Dorlion Yayınları, 2016.
5. Barreto, L. vd. “Industry 4.0 Implications in Logistics: An Overview”, ProcediaManufacturing, no13 (2017): 1245–1252.
6. Benesova, Andrea ve Jiri Tupa. “Requirements for Education and Qualification of People in Industry”, Procedia Manufacturing, no 11 (2016): 2195–2202.
7. Bulut, Eda ve Taner Akçacı. “Endüstri 4.0 ve İnovasyon Göstergeleri Kapsamında Türkiye Analizi”, ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi, no 7 (2017): 50-72.
8. Caricato, Pierpaolo ve Antonio Grieco. “An Application of Industry 4.0 to the Production of Packaging Films”, Procedia Manufacturing, no 11 (2017): 949– 956.

9. Carvalho, Nubia vd. “Manufacturing in theFourth Industrial Revolution: A PositiveProspect in Sustainable Manufacturing”, Procedia Manufacturing, no21 (2018): 671-678.
10. Crnjac, Marina vd. “From Concept to the Introduction of Industry 4.0”, International Journal of Industrial Engineering and Management, no 8/1 (2017): 21-30.
11. Çakmak, Zeki. “Kümeleme Analizinde Geçerlilik Problemi ve Kümeleme Sonuçlarının Değerlendirilmesi”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, no3 (1999): 187-205.
12. Çeliktaş, M. Soner vd. “Endüstriyel Devrimin Son Sürümünde Mühendisliğin Yol Haritası”, Endüstri ve Mühendislik, no 56/662 (2016): 24-34.
13. Davutoğlu, N. Atalay vd. “İşletme Yönetiminde Sanayi 4.0 Kavramı İle Farkındalık Oluşturarak Etkin Bir Şekilde Değişimi Sağlamak”, ASOS Journal, no 52 (2017): 544-567.
14. Dilberoğlu, Uğur M. vd. “The role of Additive Manufacturing in theEra of Industry 4.0”, Procedia Manufacturing, no 11 (2017): 545–554.
15. Eraydın, Ayda. Post-Fordizm ve Değişen Mekansal Özellikler. Ankara: Orta Doğu Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Yayınları, 1992.
16. Faller, Clemens ve Dorothee Feldmüller. “Industry 4.0 Learning Factory for Regional SMEs”, Procedia CIRP, no 32 (2015): 88–91.
17. Gilchrist, Alasdair. Industry4.0: The Industrial Internet of Things. Thailand: Apress, 2016.
18. Görçün, Ö. Faruk. Dördüncü Endüstri Devrimi: Endüstri 4.0. İstanbul: Beta Basım Yayıncılık, 2016.
19. Grieco, Antonio vd. “An Industry 4.0 Case Study in Fashion Manufacturing”, Procedia Manufacturing, no11 (2017): 871–877.
20. Heng, Stefan. “Industry 4.0 Upgrading of Germany’s Industrial Capabilities on the Horizon”, Deutsche Bank Research, Current Issues Sector Research, 2014.
21. Iyer, Anandi. “Moving from Industry 2.0 to Industry 4.0: A Case Study from India on Leap frogging in Smart Manufacturing”, Procedia Manufacturing, no 21 (2018): 663-670.
22. Kabasakal, İnanç vd. “From Mass Customization to Product Personalization in Automotive Industry: Potentials of Industry 4.0”, Journal of Management, Marketing and Logistics, no 4/3 (2017): 244-250.
23. Kagermann, Henning vd. “Securing the Future of German Manufacturing Industry Recommendations for Implementing the Strategic Initiative Industrie 4.0”, Acatech, Final Report of the Industrie 4.0 Working Group, 2013.
24. Kağnıcıoğlu, Celal Hakan ve Emircan Özdemir. “Evaluation of SMEs in Eskişehir within the Context of Industry 4.0”, Pressacdemia Procedia, no 3 (2017): 900-908.
25. Kalaycı, Şeref. SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım, 2009.
26. Kalaycı, Şeref. SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri, Ankara: Asil Yayınevi, 2014.
27. Luque, A. vd. “State of the Industry 4.0 in the Andalusian Food Sector”, Procedia Manufacturing, no13 (2017): 1199–1205.
28. Müller, J. Marius vd. “What Drives the Implementation of Industry 4.0? The Role of Opportunities and Challenges in the Context of Sustainability”, Sustainability, no 10/247 (2018): 1-24.
29. Nakip, Mahir. Pazarlama Araştırmaları Teknikler ve (SPSS Destekli) Uygulamalar. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 2006.
30. Neri, L. vd. Evaluating Dynamics of National Economies through Cluster Analysis within the Input-State-Output Sustainability Framework”, Ecological Indicators,no 72 (2017): 77–90.
31. Norusis, Marija J. and SPSS Inc. SPSS for Windows Professional Statistics: Release 6.0. Englewood Cliffs: Prentice Hall, 1993.
32. Oesterreich, T. Duong ve Frank Teuteberg. “Understanding the Implications of Digitisation and Automation in the Context of Industry4.0: A Triangulation Approach and Elements of a Research Agenda for the Construction Industry”, Computer in Industry, no83 (2016): 121-139.
33. Özsoylu, Ahmet Fazıl. “Endüstri 4.0”, Çukurova Üniversitesi İİBF Dergisi, no 21/1 (2017): 41-64.
34. Öztürk, Emel ve Küçük Hüseyin Koç. “Endüstri 4.0 ve Mobilya Endüstrisi”, 4. Uluslararası Mobilya ve Dekorasyon Kongresi Bildiriler Kitabı, (2017): 181-189.
35. Paravizo, Esdras vd. “Exploring Gamification to Support Manufacturing Education on Industry 4.0 as An Enabler for Innovation and Sustainability”, Procedia Manufacturing, no 21 (2018): 438-445.
36. Pereira, T. vd. “Network and Information Security Challenges within Industry 4.0 Paradigm”, Procedia Manufacturing, no 13 (2017): 1253–1260.
37. Pergel, Zeki Diril. “Türkiye’de Endüstri 4.0”, Yeni Manisa Gazetesi, Kasım 24, 2017, Erişim Tarihi: Nisan 30, 2018, http://www.yenimanisa.com.tr/yazarlar/ogr-gorzeki-diril/turkiye-de-endustri-4-0/741/.
38. Qin, Jian vd. “A Categorical Framework of Manufacturing for Industry 4.0 and Beyond”, Procedia CIRP, no 52 (2016): 173-178.
39. Rennung, Frank vd. “Service Provision in the Framework of Industry 4.0”, ProcediaSocial and Behavioral Sciences, no 221 (2016): 372–377.
40. Roblek, Vasja vd. “A Complex View of Industry 4.0,” SAGE Pub, no 6/2 (2016):1–11.
41. Saklı, Ali Rıza. “Fordizmden Esnek Üretim Rejimine Dönüşümün Kamu Yönetimi Üzerindeki Etkileri”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, no 12/44 (2013): 107-131.
42. Schröder, Christian. “The Challenges of Industry 4.0 for Small and Medium-sized Enterprises”, Division for Economic and Social Policy, Bonn, FES, 2017.
43. Schwab, Klaus. Dördüncü Sanayi Devrimi. İstanbul: Optimist Yayıncılık, 2017.
44. Sharma, Subhash. Applied Multivariate Techniques, New York: John Wiley Sonc Inc., 1996.
45. Stock, T. ve G. Seliger. “Opportunities of SustainableManufacturing in Industry 4.0”, 13th Global Conference on Sustainable Manufacturing –Decoupling Growth from Resource Use, Procedia CIRP 40 (2016): 536–541.
46. Ural, Ayhan ve İbrahim Kılıç. Bilimsel Araştırma Süreci ve SPSS İle Veri Analizi. Ankara: Detay Yayıncılık, 2011.
47. Vaidya, Saurabh. “Industry 4.0: A Glimpse”, Procedia Manufacturing, no 20 (2018): 233-238.
48. Wolter, Marc vd. “Industry 4.0 and the Consequences for Labour Market and Economy Scenario Calculations in Line with the BIBB-IAB Qualifications and Occupational Field Projections”, Institute for Employment Research of the Federal Employment Agency, Research Reports, Nuremberg, 2015.
49. Yazıcı, Erdinç ve Hızır Düzkaya. “Endüstri Devriminde Dördüncü Dalga ve Eğitim: Türkiye Dördüncü Dalga Endüstri Devrimine Hazır Mı?”, Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama,no 7/13 (2016): 49-88.
50. Yıldız, Aytaç. “Endüstri 4.0 ve Akıllı Fabrikalar”, Sakarya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, no 22/2 (2018): 546-556.
51. Zhong, Ray Y. vd. “Intelligent Manufacturing in the Context of Industry 4.0: A Review”, Engineering, no 3 (2017): 616-630.