The Vertical City Studio: A Pedagogical Research Design for Integrating Vertical City Concepts into Fourth-Year Architectural Education at Khon Kaen University

Abstract

This study presents a three-year longitudinal pedagogical research design examining the integration of "Vertical City" studio projects into the fourth-year architectural curriculum at Khon Kaen University (KKU), Thailand. The research involved 12 students per cohort enrolled in a design studio of five studio hours per week, utilizing Khon Kaen Municipality and its surrounding non-urban periphery as the primary site contexts. Unlike conventional high-rise typologies or mixed-use towers, the "Vertical City" is defined here as a self-contained, multi-scalar urban ecosystem vertically organized to integrate residential, productive, ecological, and infrastructural systems within a single structural framework. The research employed a structured evaluation matrix assessing four dimensions: (1) creative thinking, (2) systems thinking, (3) engineering integration, and (4) structural feasibility, scored on a four-point rubric applied consistently across three cohorts through formal review panels. Results indicate progressive competency development across all four dimensions, with creative thinking and systems thinking demonstrating the most significant gains, while structural feasibility remained the least developed domain throughout all three cycles. The findings suggest that iterative thematic studios foster interdisciplinary design capability; however, structural realism and engineering collaboration require deliberate curricular reinforcement. This study contributes to the body of knowledge on speculative design pedagogy in Southeast Asian architectural education by proposing a replicable, evidence-based studio model that balances imaginative exploration with technical rigor.

Keywords

• Architectural Pedagogy
• Vertical City Design
• Sustainable Urbanism
• Design Studio Education
• Longitudinal Studio Research

Dikey Şehir Stüdyosu: Khon Kaen Üniversitesi'nde Dördüncü Sınıf Mimarlık Eğitimine Dikey Şehir Kavramlarını Entegre Etmek İçin Pedagojik Bir Araştırma Tasarımı

Abstract

Bu çalışma, Tayland’daki Khon Kaen Üniversitesi’nde (KKU) dördüncü sınıf mimarlık müfredatına “Dikey Şehir” stüdyo projelerinin entegrasyonunu inceleyen, üç yıllık uzunlamasına bir pedagojik araştırma tasarımını sunmaktadır. Araştırmaya, haftada beş saatlik bir tasarım stüdyosuna kayıtlı her kohorttan 12 öğrenci katılmıştır; çalışma, Khon Kaen Belediyesi ve çevresindeki kentsel olmayan alanları birincil saha bağlamı olarak kullanmıştır. Geleneksel yüksek katlı tipolojiler veya karma kullanımlı kulelerden farklı olarak, “Dikey Şehir” burada, konut, üretim, ekoloji ve altyapı sistemlerini tek bir yapısal çerçeve içinde bütünleştirmek üzere dikey olarak organize edilmiş, kendi kendine yeten, çok ölçekli bir kentsel ekosistem olarak tanımlanmaktadır. Araştırmada, dört boyutu değerlendiren yapılandırılmış bir değerlendirme matrisi kullanılmıştır: (1) yaratıcı düşünme, (2) sistemsel düşünme, (3) mühendislik entegrasyonu ve (4) yapısal uygulanabilirlik; bu boyutlar, resmi değerlendirme panelleri aracılığıyla üç kohort boyunca tutarlı bir şekilde uygulanan dört puanlık bir derecelendirme ölçeğine göre puanlanmıştır. Sonuçlar, dört boyutun tamamında kademeli bir yetkinlik gelişimi olduğunu göstermektedir; yaratıcı düşünme ve sistemsel düşünme alanlarında en önemli ilerlemeler kaydedilirken, yapısal uygulanabilirlik üç döngü boyunca en az gelişme gösteren alan olarak kalmıştır. Bulgular, yinelemeli tematik stüdyoların disiplinlerarası tasarım yeteneğini geliştirdiğini ortaya koymaktadır; ancak yapısal gerçekçilik ve mühendislik işbirliği, müfredatın bilinçli bir şekilde güçlendirilmesini gerektirmektedir. Bu çalışma, hayal gücüyle yapılan keşif ile teknik titizliği dengeleyen, tekrarlanabilir ve kanıta dayalı bir stüdyo modeli önererek, Güneydoğu Asya mimarlık eğitimindeki spekülatif tasarım pedagojisi alanındaki bilgi birikimine katkıda bulunmaktadır.

Keywords

• Mimari Pedagoji
• Dikey Şehir Tasarımı
• Sürdürülebilir Şehircilik
• Tasarım Stüdyosu Eğitimi
• Boylamsal Stüdyo Araştırması

References

1. Lwasa, S., et al. (2022). Urban systems and other settlements. In P. R. Shukla, J. Skea, R. Slade, A. Al Khourdajie, R., et al. (2022). Climate change 2022: Mitigation of climate change (pp. 861–952). Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/9781009157926.010
2. Salama, A. M. (2015). Spatial design education: New directions for pedagogy in architecture and beyond. Routledge. London. UK.
3. Colomina, B. et al. (2022). Radical Pedagogies, Cambridge, MA: The MIT Press, 2022. https://doi.org/10.4000/abe.15481
4. Jitrojanaruk, A., et al.(2021). The Development of Architectural Education in Thailand under the ASEAN Community. Journal of Mekong Societies, 17(3), 148–165. retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/mekongjournal/article/view/249768
5. Bandeira, F. & Scarazzato, P. (2025). Decolonizing Architectural Education: Perspectives from the Global South. Design Studies, 29(2), 99–120. https://doi.org/10.1016/j.destud.2007.12.003
6. Salama, A. M., & Wilkinson, N. (Eds.). (2007). Design studio pedagogy: Horizons for the future. Urban International Press. UK.
7. Pernice, R. (2014). Images of the future from the past: The Metabolists and the utopian planning of the 1960s. Journal of Civil Engineering and Architecture, 8(6), 761–771. https://doi.org/10.17265/1934-7359/2014.06.011
8. Mostafavi, M., & Doherty, G. (2010). Ecological urbanism. Lars Müller Publishers. Zürich. switzerland

9. Aiello, C. (2012). eVolo Skyscrapers 2: 150 New Projects Redefine Building High. eVolo. UK
10. Wada, R. (2011). Vertical cities Asia: Everyone needs fresh air (Vol. 1). School of Design and Environment, National University of Singapore. Singapore
11. Al-Kodmany, Kheir. (2018). Sustainability and the 21st Century Vertical City: A Review of Design Approaches of Tall Buildings. Buildings. https://doi.org/10.3390/buildings8080102.
12. Wood, A., & Salib, R. (2013). Natural ventilation in high-rise office buildings. Routledge. London. UK
13. Banham, R. (1976). Megastructure: Urban futures of the recent past. Thames and Hudson. London. UK.
14. Huang, L., et al. (2022). Carbon emission of global construction sector. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 81(2), 1906–1916. https://doi.org/10.1016/j.rser.2017.06.001
15. https://architizer.com/blog/inspiration/collections/beyond-metabolism/, Accessed 7 May 2026
16. https://www.archdaily.com/, Accessed 7 May 2026
17. Schön, D. A. (1985). The design studio: An exploration of its traditions and potentials. RIBA Publications. UK.
18. Anthony, K. H. (1991). Design juries on trial: The renaissance of the design studio. Van Nostrand Reinhold. New York. USA.
19. Schroepfer, T. (2025). Integrated Innovation Districts in the Tropics: A Policy Perspective on One-North, Singapore. International Journal on Smart and Sustainable CitiesVol. 03, No. 01n02, 2571002. https://doi.org/10.1142/S2972426025710023
20. Wang, W. (2020). Everyday practice in the high density, volumetric Hong Kong: Ambiguity, intensity and life between interfaces. Cities. https://doi.org/10.1016/j.cities.2019.102462.
21. Ratti, C., & Claudel, M. (2016). The city of tomorrow: Sensors, networks, hackers, and the future of urban life. Yale University Press. USA.
22. Tovivich, S. (2016). Reflection on Practice: Integration of Participatory Design and Community Development in Alternative Architectural Education: Case Studies from England and Thailand. NAJUA: Architecture, Design and Built Environment, 26, 323. retrieved from https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NAJUA-Arch/article/view/48681
23. Bruner, J. S. (1960). The process of education. Harvard University Press. USA.
24. Frampton, K. (1995). Studies in tectonic culture: The poetics of construction in nineteenth and twentieth century architecture. MIT Press. USA.
25. Yin, R. K. (2018). Case study research and applications: Design and methods (6th ed.). SAGE Publications. New York. USA.
26. Keeratikasikorn, C. (2018). A comparative study on four major cities in Northeastern Thailand using urban land density function. Geo-Spatial Information Science, 21(2), 93–101. https://doi.org/10.1080/10095020.2018.1455320
27. Donia, M. B. L., O'Neill, T. A., & Brutus, S. (2020). The longitudinal effects of peer feedback in the development and transfer of student teamwork skills. Learning and Individual Differences, 61, 87–98. https://doi.org/10.1016/j.lindif.2017.11.012
28. Lawson, B. (2006). How designers think: The design process demystified (4th ed.). Architectural Press. New York. USA.