Sociocultural inclusion of elder persons in public space, case of Khemisti garden and floral garden, in Algiers, ALGERIA.

Abstract

Sociocultural inclusion is a fundamental principle for sustainable and equitable urban development, aiming to ensure the participation of everyone in urban life regardless of age, origin, or status. Despite advances in urban planning, the meaningful inclusion of older people in public spaces remains a significant challenge. Due to reduced mobility and physical and social barriers, older people are often marginalized, limiting their access to services and social interaction. Public spaces play a vital role in promoting the integration of older people into urban life by offering accessible spaces for socialization, leisure activities, and inter-community connection. By fostering gatherings, civic engagement, and supporting physical and mental well-being, these spaces contribute to strengthening the social fabric and building an inclusive society for people of all ages. This study aims to provide answers to the issue of older people's participation in public spaces. Based on field studies of the Khemisti garden and flower garden in central Algiers, the study seeks to understand the elements that enable better inclusion of older people. An activity map based on field observations of activities and practices carried out by older people in this area has been prepared, and the results obtained have been used to understand the limitations faced by this age group. In response to these observations, various suggestions have been made to improve the participation of older people in public spaces. These suggestions include the application of universal design principles such as accessibility and comfort for all age groups, as well as the encouragement of intergenerational and social initiatives to strengthen social ties.

Keywords

• Sociocultural inclusion
• Elder persons
• public space
• Khemisti Garden and floral garden
• Algiers
• Algeria

Cezayir'deki Khemisti Bahçesi ve Çiçek Bahçesi Örneğinde Yaşlı Bireylerin Kamusal Alana Sosyokültürel Katılımı

Abstract

Sosyokültürel kapsayıcılık, yaş, köken veya durumlarından bağımsız olarak herkesin kentsel yaşama katılımını sağlamayı amaçlayan, sürdürülebilir ve adil kentsel gelişim için temel bir ilkedir. Kentsel planlamadaki ilerlemelere rağmen, yaşlıların kamusal alanlara anlamlı bir şekilde dahil edilmesi hâlâ önemli bir zorluk teşkil etmektedir. Hareket kabiliyetlerinin azalması ve fiziksel ve sosyal engeller nedeniyle yaşlılar sıklıkla marjinalleştirilmekte, bu da hizmetlere erişimlerini ve sosyal etkileşimlerini sınırlamaktadır. Kamusal alanlar, sosyalleşme, boş zaman etkinlikleri ve topluluklar arası bağlantı için erişilebilir mekanlar sunarak yaşlıların kentsel yaşama entegrasyonunu teşvik etmek açısından hayati bir rol oynar. Buluşmaları, sivil katılımı ve fiziksel ve zihinsel refahı destekleyerek bu alanlar, sosyal dokunun güçlendirilmesine ve her yaştan insan için kapsayıcı bir toplumun oluşturulmasına katkıda bulunur. Bu çalışmayla, yaşlıların kamusal alanlara katılımı konusuna yanıtlar sunulması amaçlanmaktadır. Çalışma, Cezayir merkezindeki Khemisti bahçesi ve çiçek bahçesi alan çalışmalarına dayanarak, yaşlıların daha iyi bir şekilde dahil edilmesini sağlayan unsurları anlamaya çalışmaktadır. Yaşlıların bu alanda gerçekleştirdikleri faaliyet ve uygulamalara ilişkin saha gözlemlerine dayalı bir faaliyet haritası hazırlanmış, elde edilen sonuçlar ile, bu yaş grubunun karşılaştığı kısıtlamaların anlaşılmasına çalışılmıştır. Bu gözlemlere yanıt olarak, yaşlıların kamusal alanlara katılımını iyileştirmek için çeşitli önerilerde bulunulmuştur. Bu öneriler arasında, her yaş grubu için erişilebilirlik ve konfor gibi evrensel tasarım ilkelerinin uygulanmasının yanı sıra, toplumsal bağları güçlendirmek amacıyla kuşaklar arası ve sosyal girişimlerin teşvik edilmesi yer almaktadır.

Keywords

• Sosyokültürel katılım
• Yaşlılar
• kamusal alan
• Khemisti Bahçesi ve çiçek bahçesi
• Cezayir

References

1. Bigot, M.,Depeau, S. (2014). L’inclusion à la ville des personnes âgées : entre déprise et citadinité. Norois, 232, 11-22. https://doi.org/10.4000/norois.5135., 54-55.
2. Billiard, I. (1986). L'espace public. In Les annales de la recherche urbaine Persée-Portail des revues scientifiques en SHS. https://doi.org/10.3406/aru.1986.1279. Vol. 32, No. 1, pp. 87-94.
3. https://www.ons.dz/spip.php?rubrique33, accessed on the 10 January 2024.
4. Campéon, A. (2016). Vieillesses isolées, vieillesses esseulées ? Regards sur l’isolement et la solitude des personnes âgées. Gérontologie et société, 38(1), 11-23.
5. Małgorzata,K.,(2017). Activating public space: How to promote physical activity in urban environment, IOP Conf. Series: Materials Science and Engineering, https://doi:10.1088/1757-899X/245/5/052074
6. Işık,P., Reicher,C., Sezer,C., (2023), Public space and play theory, reading Aachen through play theory , Transactions of the Association of European Schools of Planning, https;//doi: 10.24306/TrAESOP.2023.01.003
7. Fares Trodi, Nadia Djelal et Philippe Potié. (2015). L’architecte paysagiste à Alger pendant la période coloniale (1830-1962) : une figure émergente », Projets de paysage. https://doi.org/10.4000/ paysage.10368
8. https://imagesdefense.gouv.fr/fr/le-plateau-des-glieres-le-8-mai-1957-a-alger.html, accessed 6 January 2024

9. Santos Cruz,S.,Roskamm,N.,Charalambous,N., (2018), Inquiries into public space practices, meanings and values, Journal of urban design, Vol 23,2018, Issue 6, https://doi.org/10.1080/13574809.2018.1525289,.
10. Chelkoff, G., & Thibaud, J. P. (1992). L'espace public, modes sensibles : le regard sur la ville. In Les Annales de la recherche urbaine, Persée-Portail des revues scientifiques en SHS. https://doi.org/10.3406/aru.1992.1694. Vol. 57, No. 1, pp. 7-16.