A Critical Review of “Ottoman Modernization” Concept in the Context of Historical Sociology

Abstract

The concept of modernization appears frequently in today’s sociological analyses. This conceptualization, which is employed to describe the non-Western world in particular, is essentially provided within a theoretical framework and takes on meaning within it. The term “modernization,” however, is frequently abstracted from the latter and substituted with the concepts of modernity Such uses make it difficult to understand the “modernization theory” developed in Western academic circles to explain the non-Western world and to criticize it. The Ottoman Empire dealt with the problem of “encountering the West” within its unique circumstances and produced specific solutions for this problem. Moreover, the emergence of modernization theory can only be traced back to the 1950s. Therefore, speaking of an “Ottoman modernization” appears anachronistic when considered chronologically and in light of the Ottoman Empire’s unique historical experience. Using the methods of document analysis and literature review, this paper seeks to determine whether the Ottoman experience had a place within the paradigm of modernization or not.

Keywords

• Modernity
• Modernization Theory
• Ottoman Modernization
• West
• Progress

References

1. Adanır, O. (2013). Osmanlı ve ötekiler. Doğu Batı Yayınları.
2. Adıvar A., A. (1970). Osmanlı Türklerinde ilim. Remzi Kitabevi.
3. Altun, F. (2011). Modernleşme kuramı / Eleştirel bir giriş. Küre Yayınları.
4. Berkes, N. (1999). The development of secularism in Turkey (1st edition). Routledge.
5. Davison, R. H. (2016). Reform in the Ottoman empire, 1856-1876. Princeton University Press.
6. Eisenstadt, S. N. (2007). Modernleşme, başkaldırı ve değişim. Doğu Batı Yayınları.
7. Ergut, F., & Uysal, A. (2012). Tarihsel sosyoloji / Stratejiler - sorunsallar - paradigmalar. Dipnot Yayınları.
8. Findley, C. V. (2019). Osmanlı imparatorluğu’nda bürokratik reform. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.

9. Genç, M. (2012). Osmanlı İktisadi Dünya Görüşünün İlkeleri. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, 3(1), 175-186.
10. Georgeon, F. (2006). Osmanlı-Türk modernleşmesi 1900-1930. Yapı Kredi Yayınları.
11. Hanioğlu, M. Ş. (1986). Bir siyasal örgüt olarak osmanlı ittihad ve terakki cemiyeti ve jön Türklük (1889–1902). İletişim Yayınları.
12. Hanioğlu, M. Ş. (1995). The Young Turks in Opposition. Oxford University Press.
13. Ichijo, A. (2013). Nationalism and multiple modernities: Europe and beyond (2013th edition). Palgrave Macmillan.
14. Inglehart, R. (1997). Modernization and postmodernization. Princeton University Press.
15. İnalcık, H. (2011). Rönesans Avrupası & Türkiye’nin batı medeniyetiyle özdeşleşme süreci. İş Bankası Kültür Yayınları.
16. Kaynar, M. K. (2020). Türkiye’nin 1950’li yılları. İletişim Yayınları.
17. Kissinger, H. (2016). Dünya düzeni. Boyner Yayıncılık.
18. Landes, D. S. (1995). Kapitalizmin doğuşu. İnsan Yayınları.
19. Lewis, B. (2000). Modern Türkiye’nin doğuşu. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
20. Mardin, Ş. (1997). Türk modernleşmesi makaleler 4. İletişim Yayınları.
21. Mardin, Ş. (2019). Genesis of young Ottoman thought. Princeton University Press.
22. McMeekin, S. (2019). Osmanlı’da son fasıl & savaş, devrim ve ortadoğu’nun şekillenişi (1908-1923). Yapı Kredi Yayınları.
23. Okumuş, E. (1999). Türkiye’nin laikleşme serüveninde Tanzimat. İnsan Yayınları.
24. Ortaylı, İ. (2001). İmparatorluğun en uzun yüzyılı. İletişim Yayınları.
25. Öğün, S. S. (1995). Modernlesme, milliyetçilik ve Türkiye. Bağlam Yayınları.
26. Robertson, R. 1992. Globalization: social theory and global culture (1st Edition). SAGE Publications Ltd.
27. Sarup, M. (1995). Post-yapısalcılık ve postmodernizm & Eleştirel bir giriş. Pharmakon Yayınları.
28. Türkdoğan, O. (2012). Türk toplum sistemi ve yapısal sorunları. IQ Kültür Sanat Yayıncılık.
29. Ülken, H. Z. 2013. Türkiye’de çağdaş düşünce tarihi. İş Bankası Kültür Yayınları.
30. Zürcher, E. J. (1995). Modernleşen Türkiye’nin tarihi. İletişim Yayınları.