Konuşma Becerisi Eğitimine İlişkin Türkçe Öğretmenlerinin Öz Yeterlik Ölçeği Geliştirme Çalışması

Abstract

Bu çalışmanın amacı konuşma becerisinin eğitimi konusunda Türkçe öğretmenlerinin nelere dikkat etmeleri gerektiğine dair likert tipi geçerli ve güvenilir bir öz yeterlik ölçeği geliştirmektir. 354 Türkçe öğretmenine uygulanan ölçeğin yapı geçerliğine ilişkin bulgular, açımlayıcı faktör analizi ile sağlanmış ve 38 maddeden oluşan tek boyutlu bir yapı ortaya çıkmıştır. Ölçeğin iç tutarlık (güvenirlik) Cronbach Alfa değeri .94 olarak saptanmıştır. Nicel analiz sonuçlarına göre “Konuşma Becerisi Eğitimine İlişkin Türkçe Öğretmenlerinin Öz Yeterlik Ölçeği” olarak geliştirilen ölçme aracının, Türkçe öğretmenlerinin öz yeterliklerini ölçmede kullanılabilecek, geçerli ve güvenilir bir araç olduğu belirlenmiştir.

Keywords

• Türkçe öğretmeni
• konuşma eğitimi
• öz yeterlik
• ölçek geliştirme

The Turkish Teachers’ Self-Efficacy Scale on Speaking Skills Education: A Scale Development Study

Abstract

The aim of this study is to develop a valid and reliable Likert-type self-efficacy scale about what Turkish teachers should pay attention to in the education of speaking skills. The findings regarding the construct validity of the scale, which was applied to 354 Turkish teachers, were obtained by exploratory factor analysis and a one-dimensional structure consisting of 38 items emerged. The Cronbach alpha internal consistency (reliability) value of the scale was determined as .94. According to the results of the quantitative analysis, it was determined that the measurement tool developed as “The Turkish Teachers’ Self-Efficacy Scale on Speaking Skills Education” is a valid and reliable tool that can be used to measure the self-efficacy of Turkish teachers.

Keywords

• Turkish teacher
• speaking education
• self-efficacy
• scale development

References

1. Altuntaş, İ. (2012). Yedinci sınıf Türkçe dersi konuşma eğitiminin öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
2. Arseven, A. (2016). Öz yeterlilik: bir kavram analizi/Self-efficacy: a concept analysis. Turkısh Studies -International Periodical for The Languages, Literature And History of Turkish or Turkic, 11(19), 63-80.
3. Aydın, İ. S. (2013). Öğretmen adaylarının konuşma öz yeterliklerine ilişkin ölçek geliştirme çalışması. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 14, 33-46.
4. Akçay, A. ve Baskın, S. (2017). Etkinliklerle hafta hafta konuşma eğitimi. Ankara: Anı Yayıncılık.
5. Akdağ, E. (2021). Konuşma eğitimi. G. Aytaş (Ed.), Türkçe eğitiminde anlama ve anlatma becerileri içinde (s. 113-143). Ankara: Akçağ Yayınları.
6. Baran, Ş. Ç. ve Diren, E. (2020). 5. sınıf Türkçe ders kitabı. Ankara: Anıttepe Yayıncılık.
7. Bandura, A. (1971). Social learning theory. New York: General Learning Press.
8. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

9. Cömert, B. Ö. (2017). 2017 Türkçe dersi öğretim programında yer alan ortaokul düzeyindeki (5, 6, 7 ve 8. sınıflar) konuşma becerisi kazanımlarına yönelik bir çalışma. Bartın Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(3), 1331-1344. DOI:10.14686/buefad.344547.
10. Deniz, K., Karagöl, E. ve Tarakcı, R. (2019). Konuşma kazanımları açısından ortaokul Türkçe ders kitapları. Turkish Studies Educational Sciences, 14(4), 1257-1269. DOI: 10.29228/TurkishStudies.22958.
11. Doğan, Y. (2009). Konuşma becerisinin geliştirilmesine yönelik etkinlik önerileri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(1), 185-204.
12. Doğan, Y. (2015). Türkçe dersi öğretim programındaki kazanımların ders kitaplarında ele alınış sıklıklarına ilişkin eleştirel bir değerlendirme. D. Uçgun ve A. Balcı (Ed.), Akademik hayatının 25. yılında Türkçe eğitimi alanının ilk profesörü Murat Özbay’a armağan içinde (s. 463-474). Ankara: Pegem Akademi.
13. Erkuş, A. (2016). Psikolojide ölçme ve ölçek geliştirme-1 temel kavramlar ve işlemler. Ankara: Pegem Akademi.
14. Göğüş, B. (1978). Orta dereceli okullarımızda Türkçe ve yazın eğitimi. Ankara: Kadıoğlu Matbaası.
15. Katrancı, M. ve Melanlıoğlu, D. (2013). Öğretmen adaylarına yönelik konuşma öz yeterlik ölçeği: geçerlik ve güvenilirlik çalışması. International Journal of Social Science, 6(6). 651-665. DOI: 10.9761/JASSS1407.
16. Kurudayıoğlu, M. (2013). Konuşma eğitimi. İstanbul: Kriter Yayınlar.
17. Lee W. S. (2005). Encyclopedia of schoolpsychology. London: Sage Publication.
18. Marangoz, M. M. (2014). İlköğretim Türkçe ders kitaplarında konuşma eğitimi uygulamaları (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Uşak.
19. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2006). İlköğretim Türkçe dersi 6, 7 ve 8. sınıflar öğretim programı ve kılavuzu. Ankara: Devlet Kitapları.
20. Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2019). Türkçe dersi öğretim programı (İlkokul ve Ortaokul 1,2,3,4,5,6,7 ve 8. Sınıflar). Ankara: Devlet Kitapları.
21. Şahin, A. (2015). Konuşma eğitimi, yöntemler-etkinlikler. Ankara: Pegem Akademi.
22. Temizkan, M. (2017). Konuşma becerisi. F. Temizyürek, İ. Erdem ve M. Temizkan (Ed.), Konuşma eğitimi içinde. (s. 223). Ankara: Pegem Akademi.
23. Yalçın, A. (2002). Türkçe öğretim yöntemleri yeni yaklaşımlar. Ankara: Akçağ.