A Critical Look at Turkish Curriculum (6, 7 and 8th Grades) in Accordance with Explanation Abilities

Abstract

Curriculums are certainly the one of the most essential elements of education process. Curriculum should guide students in acquiring abilities which can help them to maintain their lives successfully. A curriculum should predict the abilities which an individual must have at a short and also long term, and should present teacher the ways of acquiring these abilities. From this point of view, updating or making innovations at these curriculums according to the needs occurred in time or new developments in science can be mentioned. . In Turkey, new curriculums have been prepared and become valid since 2004. The Elementary Turkish Educational Curriculum and Guidebook (6, 7 and 8th grades); that has become valid in 2006, consists of learning domains such as speaking, reading, writing and grammar. Aims have been fixed for each learning domain and acquirements have been formed under aims title. In this study, Elementary Turkish Curriculum and Its Guidebook (6, 7 and 8th Grades) is examined according to speaking and writing abilities that are among explanation abilities. Acquirements formed for speaking and writing are evaluated in the curriculum. In the study, it is determined that some parts of acquirements don’t reflect the qualities of learning domains of speaking and writing enough, there are also some expressional mistakes in acquirements and some acquirements are very general , some of them are very detailed and some also cannot be measured and evaluated quite well.

Keywords

• Turkish Education
• Turkish Curriculum
• Speaking
• Writing
• Acquirements.

Anlatma Becerileri Açısından “Türkçe Dersi Öğretim Programı (6, 7, 8. Sınıflar)”na Eleştirel Bir Bakış

Abstract

Eğitim sürecinin en önemli unsurlarından biri, kuşkusuz öğretim programlarıdır. Yaşamın başarılı bir biçimde sürdürülmesini sağlayacak becerilerin öğrencilere kazandırılmasında, öğretim programları kılavuzluk etmelidir. Bir öğretim programı, hedeflediği alanda, kişinin kısa ve uzun vadede sahip olması gereken becerileri öngörebilmeli, bu becerilerin kişilere kazandırılmasının geçerli yollarını öğretmenlere sunabilmelidir. Bu açıdan, öğretim programlarının, zaman içinde oluşan ihtiyaçlara ya da bilimsel alandaki yeni gelişmelere göre, güncellenmesi ya da tümden değiştirilmesi söz konusu olabilir. Türkiye’de, benzer gerekçelerle, 2004 yılından itibaren yeni öğretim programları hazırlanmış ve yürürlüğe girmiştir. 2006 yılında yürürlüğe giren İlköğretim Türkçe Dersi Öğretim Programı ve Kılavuzu (6, 7, 8. Sınıflar)’nda Türkçe dersi dinleme, konuşma, okuma, yazma ve dilbilgisi öğrenme alanlarından oluşmuştur. Öğrenme alanları için amaçlar ve bu amaçlar altında kazanımlar belirlenmiştir. Bu çalışmada, İlköğretim Türkçe Dersi Öğretim Programı ve Kılavuzu (6, 7, 8. Sınıflar) anlatma becerileri olan konuşma ve yazma açısından incelenmiştir. Programda konuşma ve yazma öğrenme alanları için oluşturulan kazanımlar ele alınarak değerlendirilmiştir. Çalışmada, kazanımların bir kısmının konuşma ve yazma öğrenme alanının özelliklerini tam olarak yansıtmadığı, kazanımlarda ifade yanlışlıkları olduğu, bazı kazanımların çok genel bazılarınınsa çok ayrıntılı olduğu ve bazı kazanımların da işe vuruk olmadığı belirlenmiştir.

Keywords

• Türkçe Eğitimi
• Türkçe Öğretim Programı
• Konuşma
• Yazma
• Kazanım.

References

1. Baş, B. (2012). İlköğretim Türkçe programına sözlü ve yazılı kültür temelli bir eleştiri. Kastamonu Eğitim Dergisi. 20(1), 271-290.
2. Erden, M. (1998). Eğitimde program değerlendirme. Ankara: Anı Yayıncılık.
3. Karadağ, Ö. (2012). Anlama becerileri açısından Türkçe dersi öğretim programı (6, 7, 8. sınıflar)’na eleştirel bir bakış. CÜ Sosyal Bilimler Dergisi. 36 (1), 97-110.
4. Milli Eğitim Bakanlığı. (2006). İlköğretim Türkçe dersi öğretim programı ve kılavuzu (6, 7, 8. sınıflar) Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
5. Milli Eğitim Bakanlığı. (2005). İlköğretim Türkçe dersi öğretim programı ve kılavuzu (1-5. sınıflar) Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
6. Özçelik, D.A. (1992). Eğitim programları ve öğretim. Ankara: ÖSYM Yayınları.
7. Varış, F. (1976). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi yayınları No: 53. Yalçın, A. (2002). Türkçe öğretim yöntemleri. Ankara: Akçağ Yayınları.