Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Kültür Paylaşımına Yönelik Öğretmen Görüşleri
Abstract
Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi, çok boyutlu bir süreçtir. Bu süreçte öncelikle dilin öğretimi ön plana çıkmaktadır. Ancak bu sürece dâhil olan farklı bileşenler de bulunmaktadır. Bu bileşenlerden biri de kültürdür. Bu bağlamda çalışmanın amacı, yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde öğretmenlerin kültür aktarımına yönelik görüşlerini incelemektir. Nitel araştırma yaklaşımı çerçevesinde gerçekleştirilen çalışmada, görüşme formlarıyla elde edilen ve öğretmen görüşlerini yansıtan veriler incelenmiştir. Verilerin analizinde Miles ve Huberman’ın (2015) etkileşimli modeli kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre öğretmenlerin kültür aktarımında materyal yeterliği konusunda farklı görüşlere sahip oldukları, derslerinde çeşitli kültür aktarım yollarını benimsedikleri, sınıf içi öğrenme boyutunda öğrencilerin Türk kültürünü öğrenmeye istekli oldukları, Türk kültürüne yaklaşımlarının genellikle olumlu olduğu, kitaplarda ise kültür aktarımına daha fazla yer verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde öncelikli olarak ders kitaplarındaki kültürel unsurların zenginleştirilmesi önerilmektedir.
Keywords
yabancı dil olarak Türkçe öğretimi,kültür aktarımı,kültür aktarımı,öğretmen
References
- Bayraktar, S. (2015). Yeni Hitit 1 yabancılar için Türkçe ders kitabının kültür aktarımı açısından incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Yabancı Dil Olarak Türkçe Araştırmaları Dergisi, 2, 7-23. Retrieved from http://dergipark.org.tr/huydotad/issue/37784/436227
- Bölükbaş, F., & Keskin, F. (2010). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde metinlerin kültür aktarımındaki işlevi. Turkish Studies, 5(4), 221-235.
- Demir, A., & Açık, F. (2011). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde kültürlerarası yaklaşım ve seçilecek metinlerde bulunması gereken özellikler. Türklük Bilimi Araştırmaları, 30, 51-72.
- Elbi̇r, B., & Aka, F. N. (2015). Yabancılara Türkçe öğretiminde kültür aktarımına yönelik yapılan çalışmaların değerlendirilmesi. Turkish Studies, 10(12), 371-386.
- Erdem, B. (2011). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde iletişim yeteneklerinin geliştirilmesine etkileşimsel toplumdilbilimsel bir yaklaşım. D. Yaylı ve Y. Bayyurt (Ed.), Yabancılara Türkçe öğretimi politika yöntem ve beceriler (2. bs.) içinde (ss. 115-142). Ankara: Anı Yayıncılık.
- Erdem, M. D., Gün, M., & Karateke, B. (2015). İleri seviye için hazırlanan İstanbul yabancılara Türkçe öğretim setinin kültür aktarımı açısından incelenmesi. International Journal of Language Academy, 3(1), 8-17.
- Erdil, M. (2018). Türkçe okutmanlarına ve yabancı öğrencilere göre İstanbul yabancılar için Türkçe ders kitaplarında (A1-A2) kültür aktarımı. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 6(1), 337-357.
- Eryaman, M. Y., & Kana, F. (2014). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde program sorunu. A. Şahin (Ed.), Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi/Kuramlar, yaklaşımlar, etkinlikler içinde (ss. 207-226). Ankara: Pegem Akademi.
- Güleç, İ., & İnce, B. (2013). Türkçe öğrenen yabancıların günlük yaşama ilişkin kültürel algıları üzerine bir araştırma. Sakarya University Journal of Education, 3(3), 95-106.
- Gün, M. (2015). Yabancılara Türkçe öğretimi veren öğretim elemanlarının Adıyaman ili çadır kent bölgesinde Türkçe öğrenen Suriyeli mültecilere Türk kültürü aktarımına ilişkin görüşleri. Cappadocia Journal of History and Social Sciences, 5, 119-138. http://dx.doi.org/10.18299/cahij.61
