Turks Living Abroad and Turkish Education: The Case of England (State of Affairs, Problems, and Suggestions)

Abstract

More than half a million Turks live in England. They carry out many activities to preserve their language and culture. One of them is to ensure that their children attend the Turkish and Turkish Culture course. Turkish and Turkish Culture course is taught by teachers from Turkey and the Turkish Republic of Northern Cyprus (TRNC). In the 2020-2021 academic year, the course was taught by a total of 49 teachers, 38 from Turkey and 11 from TRNC. The goal of this study is to find out how, where, and under what conditions the Turkish and Turkish Culture course is taught in England. The phenomenological research design was used in the study. A focus group meeting was held with 10 teachers to capture their opinions on five different areas, namely, teaching environments, teachers, students, parents, and course materials. The results showed that there was no location allocated for teaching the Turkish and Turkish Culture course in England. The course was taught in temporarily reserved rooms at mosques, public education centers, or public schools. Teachers from all subject areas were assigned to teach the course. Teachers generally prepared the teaching materials. The results showed that students who chose Turkish as a subject in the national exams were more interested in the course. Parents also made an effort for the course to be offered, but they did not pay much attention to the learning environments once the course was offered.

Keywords

• Turkish and Turkish Culture course
• England
• mother tongue education

Yurt Dışında Yaşayan Türkler ve Türkçe Eğitimi: İngiltere Örneği (Genel Durum, Sorunlar ve Öneriler)

Abstract

İngiltere’ye çeşitli zamanlarda yerleşmiş yarım milyondan fazla Türk bulunmaktadır. Bu Türkler, dil ve kültürlerini korumak için faaliyetler yürütmektedir. Bunlardan birisi de çocuklarına Türkçe ve Türk Kültürü dersini aldırmaktır. İngiltere’de Türkçe ve Türk Kültürü dersi, Türkiye’den ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nden (KKTC) gelen öğretmenler tarafından verilmektedir. 2020-2021 eğitim-öğretim yılı itibarıyla 38’i Türkiye’den, 11’i KKTC’den olmak üzere toplam 49 öğretmen tarafından bu ders verilmektedir. Bu çalışmada Türkçe ve Türk Kültürü dersinin İngiltere’de nasıl, nerede, hangi şartlarda verildiğini ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu çalışmada Türkçe ve Türk Kültürü dersi bir fenomen olarak düşünülmüş ve fenomenolojik bir araştırma tasarlanmıştır. Türkiye Cumhuriyeti Londra Eğitim Müşavirliğine bağlı olarak görev yapan 10 öğretmenle bir odak grup görüşmesi gerçekleştirilmiş ve beş farklı konuda (ders ortamları, öğretmenler, öğrenciler, veliler, ders araç-gereçleri) onların görüşleri alınmıştır. Yapılan görüşmenin kayıtları analiz edilmiş ve bir bütünlük arz edecek şekilde düzenlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, İngiltere’de Türkçe ve Türk Kültürü dersi için tahsis edilmiş belirli bir yer olmadığı; cami, halk eğitim merkezi veya resmi okullarda tahsil edilen odalarda eğitimin yapıldığı; her branştan öğretmenlerin bu ders için görevlendirildiği; ders araç gereçlerinin genellikle öğretmenler tarafından hazırlandığı; ulusal sınavlara Türkçe dersinden girenlerin derse daha fazla ilgi gösterdiği; velilerin ders açılması için çaba gösterdiği ancak ders açıldıktan sonra öğrenme ortamıyla çok fazla ilgilenmedikleri tespit edilmiştir.

Keywords

• Türkçe ve Türk Kültürü dersi
• İngiltere
• ana dili eğitimi

References

1. Bayat, A. (2016). İki dillilik bağlamında İngiltere’de yaşayan Türk çocuklarının ana dili Türkçeyi öğrenme durumları (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
2. Belet, Ş. D. (2009). İki dilli Türk öğrencilerin ana dili Türkçeyi öğrenme durumlarına ilişkin öğrenci, veli ve öğretmen görüşleri (Fjell ilköğretim okulu örneği, Norveç). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21, 71-85.
3. Çalışkan, N. ve Toyran, M (2018). Türkçe ve Türk kültürü ders materyalleri. İngiltere: Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığı.
4. Çokluk, Ö., Yılmaz, K. ve Oğuz, E. (2011). Nitel bir görüşme yöntemi: odak grup görüşmesi. Kuramsal Eğitimbilim, 4(1), 95-107.
5. Demir, M. (2016). İngiltere'de Türk olmak. Erişim Adresi: https://www.hotcourses-turkey.com/study-in-the-uk/destination-guides/living-in-the-uk/
6. Elmusharaf, K. (2016). Qualitative sampling techniques. Erişim Adresi: https://www.gfmer.ch/SRH-Course-2016/research-methodology/pdf/Qualitative-sampling-techniques-Elmusharaf-2016.pdf
7. Eyüp, B. ve Güler, E. B. (2020). İki dilli Türk çocukların dil tercihlerinin sebepleri: Londra örneği. Ankara Bilim Researcher, 8(3), 1-24.
8. ICEPWORLD (2017). İngiltere'de Türk toplumu. Erişim Adresi: https://www.icep.com.tr/ulkeler-rehberi/ingiltere-rehberi/ingiltere-de-turk-toplumu

9. İngiltere Türk Toplumu Eğitim Çalıştayı (2011). Kararlar. Londra.
10. Kaya, İ. (2008). Avrupalı Türkler: Misafir işçilikten Avrupa vatandaşlığına, Doğu Coğrafya Dergisi, 19, 149-169.
11. KKTC Dışişleri Bakanlığı (2021). Yurt dışında yaşayan Kıbrıslı Türkler. Erişim Adresi: https://mfa.gov.ct.tr/tr/dis-politika/yurt-disinda-yasayan-kibrisli-turkler/
12. Kuzu, A. (2013). Araştırmaların planlanması. A. A. Kurt (Ed.), Bilimsel araştırma yöntemleri içinde (s. 19-46). Eskişehir: T.C. Eskişehir Anadolu Üniversitesi Yayını.
13. Mapping London (2013). Second languages. Erişim Adresi: https://mappinglondon.co.uk/2013/second-languages/
14. Okur, A. (2015). Language use of Turkish speaking communities in the United Kingdom (A case study according to the views of families, teachers, and students). International Online Journal of Educational Sciences, 6(12), 292-306.
15. Özdemir, S. (2016). İskoçya’da yaşayan Türklerin dil kullanımları ve dil tercihlerinde bireysel etmenler. Turkish Studies, 11(4), 761-782.
16. Şahsuvaroğlu, T. ve Ekşi, H. (2008). Odak grup görüşmeleri ve sosyal temsiller kuramı. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 28(1), 127-139.
17. Şimşek, A. (2012). Araştırma modelleri. A. Şimşek (Ed.), Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri içinde (s. 80-106). Eskişehir: T.C. Eskişehir Anadolu Üniversitesi Yayını.
18. T.C. Dışişleri Bakanlığı (2021). Yurt dışında yaşayan Türk vatandaşları. Erişim Adresi: https://www.mfa.gov.tr/yurtdisinda-yasayan-turkler_.tr.mfa
19. Tekindal, M. ve Uğuz Arsu, Ş. (2020). Nitel araştırma yöntemi olarak fenomenolojik yaklaşımın kapsamı ve sürecine yönelik bir derleme. Ufkun Ötesi Bilim Dergisi, 20(1), 153-182.
20. MEB (2019). Türkçe öğretim programı. Erişim Adresi: https://mufredat.meb.gov.tr/
21. MEB (2018). Türkçe ve Türk kültürü öğretim programı. Erişim Adresi: http://abdigm.meb.gov.tr/
22. Uysal, A. (2015). Bir diaspora mekânı olarak Londra Türk okulları. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(41), 756-768.
23. Uysal, A. (2016a). Londra’daki Türk nüfusunun mekânsal dağılımı. Marmara Coğrafya Dergisi, 33, 534-565.
24. Uysal, A. (2016b). Londra’daki Türklere ait toplumsal ve kültürel organizasyonlar, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(47), 429-440.
25. Verhoeven, L. (1996). Turkish literacy and its acquisition in the Netherlands. International Journal of the Sociology of Language, 119, 87-108.
26. Wikipedia (2021). Birleşik Krallık'taki Türkler. Erişim Adresi: https://tr.wikipedia.org/wiki/Birle%C5%9Fik_Krall%C4%B1k%27taki_T%C3%BCrkler
27. Yağmur, K. (2007). İki dilli çocukların dil becerilerinin ölçümü ve eşik kuramı. Dil Dergisi, 135, 60-76.
28. Yaman, H. ve Dağtaş, A. (2015). İngiltere’deki iki dilli Türkçe çocuklarına Türkçe öğreten öğretmenlerin ihtiyaç analizi: Swot analiz örneği. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(4), 47-82.
29. Yıldırım, B. (2016). İngiltere’deki Türkler ve Türkçe eğitimi üzerine bir çalışma, Uluslararası Türkoloji Araştırmaları ve İncelemeleri Dergisi, 1, 15-23.
30. Yıldız, C. (2012). Yurt dışında yaşayan Türk çocuklarına Türkçe öğretimi (Almanya örneği). Ankara: Yurt Dışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığı.
31. Yıldız, C. (2013). Almanya’da ana dili olarak Türkçe öğretimine ilişkin öğrenci görüşleri. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi-Türkçenin Eğitimi Öğretimi Özel Sayısı, 6(11), 1083-1113.