Alveolar Alkol Seviyeleri ile Kan Alkol Seviyelerinin Klinik Muayene Bulguları ile Birlikte Değerlendirilmesi ve Standart Alkol Muayene Formunun Oluşturulması

Abstract

İnsanlık tarihinin başlangıcından itibaren yaşamımızda yer alan alkol, kötüye kullanımı nedeniyle sıklıkla toplumsal ve bireysel sorunlara yol açmaktadır. Bu nedenle alkolün kişiler üzerindeki etkilerini anlamak önemlidir. Ancak ülkemizde kişilerin alkolden etkilenme derecelerini değerlendirme fırsatı sunan klinik muayeneye yeterince önem verilmemektedir. Üç aşamadan oluşan çalışmaya 105 kişi katıldı. Öncelikle çalışmaya katılan kişilerin solunum havası alkol değerlerine bakılmış olup alkol pozitif kişilerden kan örneği alındı. Son aşamada ise kişilerin dâhili, nörolojik ve oftalmolojik klinik muayene bulguları değerlendirildi. Kişilerin kan alkol düzeyleri 15,54 ile 299,22 mg/dL arasında değişmekte olup ortalaması 127,5 mg/dL tespit edildi. Katılımcıların %77,1’inde nistagmus tespit edilirken,bunların %80’inde kan alkol düzeyi 91 mg/dL veya daha üzerinde bulundu. Çalışmada tespit ettiğimiz kan alkol düzeylerine göre ortaya çıkan klinik bulgular, birçok çalışma ile benzerlik göstermektedir. Çalışmada ortaya konan 3 aşamalı alkol muayenesi sayesinde kişilerin alkolden etkilenme derecelerini değerlendirmede daha güvenilir sonuçların elde edileceği düşünülmektedir.

Keywords

• alkol
• alveolar alkol
• kan alkol
• klinik alkol muayene bulguları
• nistagmus

Evaluation of alveolar alcohol concentration and blood alcohol concentration together with clinical examination findings and preparing a standard alcohol examination form

Abstract

Alcohol that has a place in whole history of humankind, causes both individualistic and social problems due to its abuse. For this reason, understanding the effects of alcohol on individuals is important. But in Turkey, the importance of clinical examination which gives the chance of evaluating the levels of alcohol effect on individuals isn’t considered enough. 105 people took part in our 3 staged study. In the first stage, the respiratory alcohol values were measured. In the second stage, blood samples of the ones, who had been found to be ‘alcohol positive’ in alcoholometer, were taken. In the last stage, neurology, ophthalmology and internal medicine examinations were carried out and results were evaluated. Blood alcohol levels were between 15,54 and 299,22 mg/dL; and the average value was 127,5 mg/dL. 77.1% of the participants were having nystagmus and 80% of the ones with nystagmus were having blood alcohol levels of 91 mg/dL and above. These clinical findings that have been observed according to blood alcohol levels in our study were similar with various studies. It is thought that more reliable results will be possible in evaluating the levels of alcohol effect on individuals with the three staged alcohol examination that we have put forward in this study.

Keywords

• alocohol
• alveolar alcohol
• blood alcohol
• clinical alcohol examination findings
• nistagmus

References

1. Kayaalp O. Ed. Tıbbi Farmakoloji. 10. Baskı, Hacettepe Taş Kitapçılık Ltd. Şti. Feryal Matbaacılık, Eylül 2002: 923-930
2. Ferner RE. Forensic Pharmacology, Medicines, Mayhem and Malpractice. Oxford Medical Publications, Oxford, 1996: 113-139
3. Leonard BE. Fundamentals of Psychopharmacology. John Wiley and Sons Ltd.; West Sussex, England, 2003: 241,246,187,375,381-388
4. Mozayani A, Raymon LP. Handbook of Drug Interactions, A Clinical And Forensic Guide. Jones AW. Alcohol and Drug Interactions. Chapter 12, Humana Press, New Jersey, 2004: 395-462
5. http:// www.yesilaygebze.org.tr (cited: 06.02.2009)
6. Payne-James J, Busuttil A, Smock W. Forensic Medicine Clinical and Pathological Aspects. Bath Press Ltd., London, 2003: 527-532
7. Saukko P, Knight B. Knight’s Forensic Pathology. Third Edition. Arnold Publishers, London, Great Britain, 2004: 552-558
8. http:// www.yesilay.org.tr, (cited: 06.02.2009)

9. Stark MM. Clinical Forensic Medicine, A Physician’s Guide. Second Edition. Humana Press, Totowa, 2005: 66, 111, 222-223, 295, 305-326, 355-385, 414-423
10. Baban N, Kurt K, Kaptanoğlu K, Kaptanoğlu AS, Baban A, Acar U, Karakuş Ü. Adli Toksikoloji. Toprak Ofset, İstanbul, 2003:136-152
11. Harrison ELR, Fillmore MT. Are bad drivers more impaired by alcohol? Sober driving precision predicts impairment from alcohol in a simulated driving task. Accident Analysis and Prevention; 2005; 37: 882-889
12. Peck RC, Gebers MA, Voas RB, Romano E. The relationship between blood alcohol concentration(BAC), age and crash risk, Journal of Safety Research; 2008; 39: 311-319
13. Ritz-Timme S, Thome M, Grütters G, Grütters M, Reichelt JA, Bilzer N, Kaatsch HS. What shall we do with the drunken sailor? Effects of alcohol on the performance of ship operators. Forensic Science International; 2006; 156: 16-22
14. Karayolları Trafik Yönetmeliği (18.07.1997-23053 Mükerrer), Madde 97
15. Kaplan HI, Sadock BJ. Madde Kullanımı İle İlişkili Bozukluklar. Abay E. Çeviri Editörü, Klinik Psikiyatri, Nobel Tıp Kitabevleri, İstanbul, 2004: 79-88
16. Soysal Z. Adli Tıp. İstanbul Üniversitesi Basımevi ve Film Merkezi, İstanbul, 1999: 1345-1355
17. Polat O, İnancı MA, Aksoy ME. Adli Tıp Ders Kitabı. Nobel Tıp Kitabevleri, İstanbul, 1997: 279-283
18. Hancı Hİ. Adli Tıp ve Adli Bilimler. Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2002: 529-539
19. Stuster J, Burns M. Validation of the Standardized Field Sobriety Test Battery At BACs Below 0.10 Percent Final Report, Anacapa Sciences, Santa Barbara, California, 1998: 1-33
20. http://www.itfnoroloji.org (cited: 18.01.2009)
21. Çoltu A. Alkolün adli tıp açısından değerlendirilmesi. Türkiye Klinikleri. 1986; 6/1: 75-79
22. Akgür SA, Öztürk P, Kıyılıoğlu N, Ege B, Karali H. Tam kan, serum ve solunum havası alkol düzeylerinin nörolojik muayene ile birlikte değerlendirilmesi. Adli Tıp Bülteni; 2000; 5: 122-123
23. Levine B. Principles of Forensic Toxicology. American Association for Clinical Chemistry Inc., USA,1999: 170-185
24. Fenton JJ. Toxicology A Case-Oriented Approach. CRC Press; Florida, USA, 2002; Chp15: 238-263
25. 25. T.C. Sayıştay Başkanlığı, Performans Denetimi Raporu: “Trafik Kazalarını Önleme Faaliyetleri”. Ankara, 2008: 22, 93-94