Çocuklar Arasında Gerçekleşen Cinsel Eylemlerin Türk Ceza Kanunu’nun 31/2 Maddesi Kapsamında Adli Tıbbi ve Hukuki Açıdan Değerlendirmesi

Abstract

Amaç: Cinsel istismar suçu söz konusu olduğunda, tarafların her ikisinin de 18 yaş altında ve yaş farkının az olduğu durumda ‘mağdur-suça sürüklenen çocuk’ kavramı ortaya çıkmaktadır. Son zamanlarda giderek artan bu vakalar nedeniyle bu konu daha çok gündeme gelmektedir. Bu çalışma ile mağdur-suça sürüklenen çocuk kavramını tanıtmak, farkındalığın arttırılarak tıbbi ve hukuki yaklaşımların geliştirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: 12-15 yaş aralığındaki çocuklar arasında gerçekleştiği tespit edilen cinsel istismar suçu iddiası ile gönderilen ve suça sürüklenen çocuklar hakkında rapor düzenlenmesi istenen 168 dosya retrospektif olarak incelenmiştir. Dosyalardaki vakaların ifadeleri, muayeneleri ve diğer tıbbi belgeleri incelenerek elde edilen kişisel, ailevi, sosyal, kültürel özellikler, kriminal öykü ve bunlarla ilişkili özellikleri belirten veriler değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen vakalarda sanığın %7,1’inin kız, %92,9’unun erkek olduğu, %8.9’unun başka bir adli olaya karıştığı, %4.8’inde madde kullanım öyküsü olduğu saptanmıştır. Vakaların %81,5’inde psikiyatrik bozukluğu olmadığı, %90,5’inde zeka düzeylerinin normal olduğu saptanmıştır. Vakaların %71,4’ünde mağdurların 12-15 yaş aralığında ve %56,5’inde erkek cinsiyetinde olduğu saptanmıştır. Cinsel istismarın %69’unun penetrasyon içerdiği, penetreasyonun %38,1’inin anal yolla gerçekleştiği ve bu eylemlerde karşı tarafın %59,8’inin erkek olduğu saptanmıştır. %51,2 vakada ise eylemin birden fazla kez tekrarlandığı anlaşılmıştır. Sonuç: Cinsel eylem nedeniyle yargılanan suça sürüklenen çocuklar değerlendirme yapılırken mağdur-suça sürüklenen çocukları diğerlerinden ayıran demografik, tıbbi, psikolojik ve kriminolojik faktörler olduğu görülmektedir.

Keywords

• Cinsel istismar
• Suça sürüklenen çocuk
• Mağdur-suça sürüklenen çocuklar
• Adli psikiyatri
• Ceza sorumluluğu
• Türk Ceza Kanunu

Medico-Legal and Judicial Evaluation of Sexual Acts Between Children Under Article 31/2 of the Turkish Penal Code

Abstract

Objective: In cases where both parties involved in a sexual act are under the age of 18 and the age gap is minimal, the concept of “victim- delinquent children” becomes relevant. This study aims to define this specific group, raise awareness of their unique legal status, and evaluate their sociodemographic, criminal, and forensic psychiatric characteristics. Materials and Methods: The study retrospectively reviewed the forensic psychiatric files of 168 children aged between 12 and 15 years, who were referred to the Sixth Board of Specialization of the Council of Forensic Medicine in Turkey between January 1, 2016 and December 31, 2020 for alleged sexual offenses. Sociodemographic, criminal, and clinical variables were systematically analyzed. Results: Among the children included in the study, 92.9% were male and 7.1% were female. School attendance was identified in 73% of cases, while 26% had dropped out. A history of substance use was absent in 95.2% of the children. No psychiatric disorder was found in 81.5% of the cases, and 90.5% had clinically normal intelligence. In 71.4% of cases, the counterpart (the other child engaged in the sexual act) was also between 12 and 15 years old, and 56.5% were male. Penetration was involved in 67.9% of the sexual acts, of which 38.1% occurred via the anal route. In 51.2% of cases, the act had occurred more than once. Conclusion: Victim-delinquent children exhibit distinct sociodemographic, psychological, and clinical features compared to other juvenile offenders. Developing tailored medico-legal and judicial approaches for this group is essential for ensuring fair and effective legal evaluation.

Keywords

• Sexual abuse
• Juvenile offenders
• Victim-delinquent children
• Forensic psychiatry
• Criminal responsibility
• Turkish Penal Code

References

1. 1- Pereda N, Guilera G, Forns M, Gómez-Benito J. The prevalence of child sexual abuse in community and student samples: a meta-analysis. Clin Psychol Rev. 2009;29(4):328–38.
2. 2- Barth J, Bermetz L, Heim E, Trelle S, Tonia T. The current prevalence of child sexual abuse worldwide: a systematic review and meta-analysis. Int J Public Health. 2013;58(3):469–83.
3. 3- Seto MC, Lalumière ML. What is so special about male adolescent sexual offending? A review and test of explanations through meta-analysis. Psychol Bull. 2010;136(4):526–75.
4. 4- Ryan EP. Juvenile sex offenders. Child Adolesc Psychiatr Clin N Am. 2016;25(1):81–97.
5. 5- Teplin LA, Abram KM, McClelland GM, Dulcan MK, Mericle AA. Psychiatric disorders in youth in juvenile detention. Arch Gen Psychiatry. 2002 Dec;59(12):1133-43.
6. 6- Hunter JA, Figueredo AJ, Malamuth NM, Becker JV. Juvenile sex offenders: Toward the development of a typology. Sex Abuse. 2003;15(1):27–48.
7. 7- Gretton HM, McBride M, Hare RD, O’Shaughnessy R, Kumka G. Psychopathy and recidivism in adolescent sex offenders. Crim Justice Behav. 2001;28(4):427–49.
8. 8- Dirlik M, Özkök MS, Katkıcı U, Erel Ö. Aydın’da cinsel suç ve suçluların profili. Adli Tıp Bülteni. 2002;7(3):97– 104.

9. 9- Velotti P, Garofalo C, Callea A, Bucks RS, Roberton T, Daffern M. Exploring anger among offenders: The role of emotion dysregulation and alexithymia. Psychiatry Psychol Law. 2016;24(1):128–38.
10. 10- Çocuk Adalet Sisteminin Uygulanması Hakkında Birleşmiş Milletler Asgari Standart Kuralları Beijing http://cocukhaklari.barobirlik.org.tr/dokuman/mevzuat_ uakararlar/cocukadaletsistem ininuygulanmasi.pdf
11. 11- Hutton L, Whyte B. Children and young people with harmful sexual behaviours: First analysis of data from a Scottish sample. J Sex Aggress. 2006;12(2):115–25.
12. 12- Wijk AV, Vermeiren R, Loeber R, Kerkhoffs H, Doreleijers T, Bullens R. Juvenile sex offenders compared to non-sex offenders: A review of the literature 1995–2005. Trauma Violence Abuse. 2006;7(4):227–43.
13. 13- Colleen M, Lillard C, Cooper-Lehki DO, Kessler RL, Dyer KE. Differences in psychosexual development among child, peer, and mixed juvenile sex offenders. J Forensic Sci. 2020;65(2):526–34
14. 14- Erbay A, Gülüm Z. Risk factors for recidivism in juvenile offenders. Bull Leg Med. 2018;23(3):162–8.
15. 15- Beaudry G, Yu R, Långström N, Fazel S. An updated systematic review and meta regression analysis: mental disorders among adolescents in juvenile detention and correctional facilities. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry. 2021;60(1):46–60.
16. 16- Latvala A, Tideman M, Sondenaa E, Larsson H, Butwicka A, Fazel S, Lichtenstein P. Association of intellectual disability with violent and sexual crime and victimization: a population-based cohort study. Psychol Çocuklar Arası Cinsel Eylemlerin Ceza Sorumluluğu Med. 2022 Mar 3;53(9):3817–25.
17. 17- Siria S, Echeburúa E, Pedro JA. Characteristics and risk factors in juvenile sexual offenders. Psicothema. 2020;32(3):314–21.
18. 18- Bozduman Çelebi S, İnal Ulutaş G, Kamış B, Güneş S, Koçak E, Altun Varmış D, Kıllı Y, Çoban N, İnce N, Berker M, Erol Tanrıkulu E, Özlük HK, Şefik P. Yüksek güvenlikli adli psikiyatri hastanesi ergen birimine yatışı yapılan suça sürüklenen çocukların adli psikiyatrik değerlendirmeleri ve rapor sonuçları: beş yıllık retrospektif dosya taraması. Adli Tıp Derg. 2025;39(1):17–28.