DİCLE ÜNİVERSİTESİ HASTANELERİ SAĞLIK KURULU’NA SİLAH RUHSATI ALMAK İÇİN YAPILAN BAŞVURULARIN DEĞERLENDİRİLMESİ: RETROSPEKTİF BİR ÇALIŞMA

Abstract

Amaç: Toplumumuzda şiddet gün geçtikçe yükselmekte, kişilerin ateşli silah taşımaya karşı olan eğilimleri artmakta ve bireysel silahlanmada hızlı bir artış olduğu bilinmektedir. Bu çalışmada amacımız Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastaneleri Sağlık Kurulu’na silah ruhsatı alımı için başvuran kişilerin sosyodemografik ve klinik özelliklerinin, retrospektif olarak incelenmesidir. Yöntemler: Çalışmamız Ocak 2011–Ocak 2012 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastaneleri Sağlık Kuruluna silah ruhsatı almak için başvuran toplam 146 kişilik 142 erkek ve 4 kadın evren örnekleminde yapılmıştır. Veriler retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Bireylerin sosyodemographic özellikleri değerlendirildiğinde, katılımcıların yaş aralığının 22-83 arasında bulunduğu belirlenmiştir. Silah ruhsatı için başvuru yapan kişilerin en sık yaş dağılımı 22–30 yaş %43,8, n=64 olarak bulundu. Olgularımızın 7 %4,8 tanesinin ilköğretim mezunu olduğu, 92 tanesinin %63 lise mezunu olduğu ve 16 %11 tanesinin yüksekokul ya da üniversite mezunu olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, 130 olguya %89 silah ruhsatı alma izni verildiği ve 16 %11 olguya verilmediği anlaşılmaktadır. Sonuç: Silahlanma toplum sağlığını etkileyen bir problemdir. Ülkemizdeki ateşli silahlar ile meydana gelen ölümlü ve yaralamalı olaylar incelendiğinde, yeni yasal ve sosyal düzenlemelerin yapılması gerektiği görülmektedir.

Keywords

• silah ruhsatı
• Diyarbakır
• sağlık kurulu

EVALUATION OF THE DICLE UNIVERSITY HOSPITALS HEALTH BOARD’S GUN LICENSE APPLICATIONS: A RETROSPECTIVE STUDY

Abstract

ABSTRACT Objective: The violence is rising day by day with increasing trend towards to carry gun and appears to be a rapid increase in individual armament. In this study we aimed to determine the demographical and clinical features of the persons who had been admitted to Health Committee of Dicle University Faculty of Medicine for taking gun license, retrospectively. Methods: A total of 146 people 142 men and 4 women who were referred to the Health Committee of Dicle University Faculty of Medicine for gun license between January 2011 and January 2012 were included in the study. The data of the cases were evaluated retrospectively. Results: Sociodemographic characteristics of individuals evaluated and it is determined that the age interval of the participants were between 22-83 years. The most common age group that admitted for gun license were 22- 30 years 43.8%, n=64 . Seven 4.8% of the participants were primary school graduates, 92 63% were high school graduates, and 16 11% were found to be a graduate of a college or university. As a result 130 participants 89% were allowed to get gun license and 16 11% were not. Conclusion: The armament is a problem which influences public health. When we analyse fatalities and injury incidents caused by firearms in our country, it appears that new legal and social studies should be performed.

Keywords

• gun license
• Diyarbakir
• health committee

References

1. Demirkan Ö, Demirkan S, Dal U, Beyaztaş FY. Silah sahibi olması sakıncalı kişilik özellikleri. Adli Psikiyatri Dergisi 2005;2 1 :21-30.
2. Buken B, Erkol Z, Bahcebasi T, Buken E, Ozdincer S, Ercan N. The effect of fire- arms in inducing stress in high school stu- dents in the city of Duzce Turkey . Turk Psikiyatri Derg 2009;20 3 :213-26.
3. Balcıoğlu İ. Adli psikiyatri ve silah. Ana- tolian Journal of Psychiatry 2006;7 sup- pl.1 :10-7.
4. Boylan M. Gun control in the United States: ethical perspectives for the twenty- first century. Clin Orthop Relat Res 2003 Mar;408:17-27.
5. İlkiz F. Silah ve ruhsatlandırma. Anatolian Journal of Psychiatry 2006;7 suppl.1 :18-27.
6. Özalp E, Soygür, H. Silah ruhsatlandırmasında ruh hekiminin rolü. Anatolian Journal of Psychiatry 2006;7 suppl.1 :28-34.
7. 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun ile Türk Ceza Kanunu 17.02.1982 tarih, 1982-17608 sayılı Resmi Gazete .
8. Akcan A. Silahlanma... diğer ülkelerde neler oluyor? Anadolu Psikiyatri Dergisi 2006;7 suppl.1 :5-9.

9. TUIK. Ceza İnfaz Kurumu İstatistikleri 2011. Erişim: www.tuik.gov.tr/IcerikGetir. do?istab_id=136. Erişim tarihi: 26 Ocak 2013.
10. Altındağ A, Özdemir B, Yanık M. Şanlıurfa’da ateşli silahla intiharlar Firearm suicides in Şanlıurfa . Anatolian Journal of Psychiatry 2005;6 4 :240-4.
11. Tan S, Aldemir S, Sevinç ŞS, Özer İ. Ruhsatlı silah bulunduran ve taşıyanların kişilik profillerinin değerlendirilmesi. New/ Yeni Symposium Journal 2011;49 2 :89-94.
12. Torun F, Torun SD, Yıldırım EA. Silah ruhsatı almak için başvuranlarda depresyon, öfke, aleksitimi ve kişilik özellikleri. Nobel medicus 2011;7 1 :61-7.
13. Goldberg BW, Whitlock E, Greenlick M. Firearm ownership and health care workers. Public Health Rep 1996;111 3 :256-9.
14. Hepburn L, Miller M, Azrael D, Hemenway D. The US gun stock: results from the 2004 national firearms survey. Inj Prev 2007;13 1 :15-9.
15. TUİK. İntihar İstatistikleri 2011. Erişim: www.tuik.gov.tr/VeriTabanlari.do?vt_ id=24&ust_id=11. Erişim tarihi: 12 Aralık 2012.
16. Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmelik 01.06.1991 tarih ve 1991-20888 sayılı Resmi Gazete .