SOCIO-DEMOGRAPHIC DATA OF DELINQUENT CHILDREN IN KAHRAMANMARAS

Abstract

Objective: In this study, socio-demographic features of delinquent children who referred to Kahramanmaras Branch Directorate of Forensic Medicine by legal authorities, and their abilities of realization and distinction were investigated retrospectively. Methods: Socio-demographic datas of delinquent children age 12-15 that referred to Kahramanmaras Branch Directorate of Forensic Medicine between June 2012-June 2013 by claiming they committed a crime were retrospectively investigated. Datas were analyzed with SPSS 15.0 programme. Results: A total of 74 children 85% male and 15% female were included in the study. They were overwhelmingly 13 32.4% and 14 32.4% years old. Although, 92% of them attended primary school, 8% of children dropped out of school. It claimed that they committed following crimes: theft n=32, 43.2% , wounding n=15, 20.3% , and blackmail, threat and insult n=11, 15% . It was decided that most of them n=63, 85% did not have ability of realization and distinction; however, 10.8% n=8 had the abilities. Three of children were referred to another center. Conclusion: It was noticed that most of children did not have the ability of realization and distinction in general. The problem of delinquent children is serious in our region. In order to solve this problem, families, school administration and police have to collaborate, to develop some supportive programs for children, to supervise their education and to form workplaces according to their abilities.

Keywords

• child
• delinquent child
• Kahramanmaras

KAHRAMANMARAŞ İLİNDE SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUKLARIN SOSYODEMOGRAFİK ÖZELLİKLERİ

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, Kahramanmaraş Adli Tıp Şube Müdürlüğü’ne adli makamlarca gönderilen suça sürüklenen çocukların, sosyodemografik özellikleri ile fiilin anlam ve sonucunu algılayıp-algılayamadığı retrospektif olarak incelenmiştir. Yöntemler: Kahramanmaraş Adli Tıp Şube Müdürlüğü’ne Haziran 2012-Haziran 2013 tarihleri arasında suç işlediği iddiası ile getirilen/ gönderilen 12-15 yaş arasındaki çocuklara ait veriler retrospektif olarak incelenmiştir. Veriler SPSS 15.0 paket programı ile analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya toplam olarak 74 çocuk %85 erkek, %15 kız dâhil edildi. Yaş ortalamalarının sıklıkla 13 %32,4 ve 14 %32,4 olduğu saptanmıştır. Olguların 68’inin %92 ilköğretime devam etmesine rağmen 6’sının %8 okula devam etmediği belirlenmiştir. İşledikleri iddia edilen suçlar 32 olguda hırsızlık %43,2 , 15 olguda 20,3 yaralama, 11 olguda %15 şantaj, tehdit, hakaret idi. İşlediği iddia edilen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin, olguların %85’inde n=63 yeterince gelişmemiş olduğu, %10,8’inde n=8 gelişmiş olduğu kanaatine varıldı. 3 olgu ise farklı bir merkeze sevk edildi. 3 olgu ise farklı bir merkeze sevk edildi. Sonuç: Genel olarak çocukların, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmediği tespit edildi. Çocuk suçluluğunun bölgemizde önemli bir sorun olduğu görülmektedir. Sorunun çözümü için; aile, okul ve güvenlik birimlerinin ortak işbirliği ile bu çocuklara destek olunabilecek programların oluşturulması, eğitimlerin takip edilmesi, çocukların yetenekleri doğrultusunda çalışma alanlarının oluşturulması gerekmektedir.

Keywords

• çocuk
• çocuk suçluluğu
• Kahramanmaraş

References

1. Avcı M. Tutuklu çocuklar üzerinde bir araştırma: çocukların suça yönelmesinde etkili olan toplumsal nedenler ve çözüm önerileri, Erişim: http://e-dergi.atauni. edu.tr/index.php/SBED/article/view- File/472/465 Erişim Tarihi: 15 Eylül 2013.
2. Kurtuluş A,Salman N, Günbet G, Boz B, Cenger C. D, Acar K. Denizli ilinde 12-15 yaş arasındaki suça sürüklenen çocukların sosyodemografik özellikleri. Pamukkale Tıp Dergisi 2009;2 1 :8-14.
3. Polat O. Kriminoloji ve Kriminalistik Üzerine Notlar. 1. Baskı, Ankara: Seçkin Yayınevi, 2004:189-207.
4. Işıktaş Y. Sosyolojik açıdan çocuk suçluluğu ve bir hukuk devleti olan türkiye’de devletin cezalandırma yetkisini kullanış biçimi. Erişim: http://www.mev- zuatdergisi.com/1999/01a/01.htm Erişim tarihi: 15 Eylül 2013.
5. Attar H. Eğitim ve Çocuk Suçluluğu. Bornova-İzmir: Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları: 76, Ege Üniversitesi Basımevi, 1994.
6. Artuç M. Anayasa-TCK-CMK-CGİK. An- kara: Kartal Yayınevi, 2006.
7. Aydın B, Turla A, Kocakaya M, Karaarslan B. Samsun’da 2004 yılında suç işlediği iddia edilen çocukların sosyodemografik özellikleri. Adli Psikiyatri Dergisi 2005;2:5- 13.
8. Boz B, Yücel F, Kuğu N, Özdemir L. Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde 1997-1999 yıllarında farik ve mümeyyizlik muayenesi yapılan olguların değerlendirilmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 1999;21 4 :233-6.

9. Oral G. Adli Psikiyatri. In: Soysal Z, Çakalır C, eds. Adli Tıp Cilt 3. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Basımevi ve Film Merkezi, 1999:1589-395.
10. Dirol F, Cantürk G, Küçüker H. 1997-1999 Yıllarında Elazığ ili Adli Tıp Şube Müdürlüğünde farik ve mümeyyizlik muayenesi yapılan olguların değerlendirilmesi. Klinik Adli Tıp 2002;2 2 :43-6.
11. Güleç G, Yenilmez Ç, Balcı YG, Seber G. Çocuk suçluluğunda sosyodemografik özellikler. Klinik Adli Tıp 2001;1 2 :69-80.
12. Bilgili M, Kar H, Yavuz E, Akgül E. Farik Mümeyyizlik, gasp ve hırsızlık. 9. Yıllık Adli Tıp Toplantıları Kitabı, 2001:50-5.
13. Yağmur F, Renklidağ T, Cantürk G. Ankara Üniversitesinde 1992-2002 yılları arasında yapılan farik ve mümeyyizlik muayenelerinin değerlendirilmesi. Adli Psikiyatri Dergisi 2004;1 1 :15-20.
14. Kandil ST, Hocaoğlu Ç, Bağdatlı H, Aktepe E, Yöntem T, Aksu G. Son dört yılda KTÜ Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi’ne başvuran adli olguların değerlendirilmesi. Klinik Adli Tıp 2002;2 2 :1-6.
15. Karagöz MY, Atılgan M, Sargın OÖ, Demirçin S. Antalya’da suç işlediği iddia edilen çocukların sosyodemografik özellikleri. 10. Ulusal Adli Tıp Günleri Paneller ve Poster Sunuları Kitabı, 2003:148-54.
16. Tuğ A, Balseven A, Özdemir Ç, Hancı İH. 1996-1999 Çocuk Suçluluğu Profili. 9. Ulusal Adli Tıp Günleri Paneller ve Poster Sunuları Kitabı, 2001:80-3.