Retrospective Evaluation of Suicide Attempt Cases Admitted to the Emergency Internal Medicine Unit: Tertiary Hospital Experience

Abstract

Introduction: Suicide is one of the most important causes of mortality worldwide. These cases were frequently applied to emergency services in 112 units. In this study, we investigated the demographic, epidemiologic, and clinical findings of suicide attempt cases. Materials and Methods: A total of 133 patients between January 2019 and December 2021 were included. Clinical and demographic data were obtained from patient files through a retrospective evaluation. Results: Of the 133 patients, 45% (n=60) were male and 55% (n=73) were female. The mean age at presentation was 33±11.5 years. The mean application time was 5.85± 6.67 hours. 95% (n=121) of suicide attempts occurred through drug poisoning and 51% (n=68) occurred through multiple drug use. The most commonly used drugs are serotonin-norepinephrine reuptake inhibitors (SSRI/SNRI), nonsteroidal anti-inflammatory drugs, and antipsychotics. Concomitant use of psychoactive substances or alcohol was detected in 26 (20%) patients. Gastric lavage was performed in seven cases (5%), activated charcoal was applied in nine cases (7%), and gastric lavage + activated charcoal was applied in four cases (3%). 58 cases (44%) were hospitalized and 14 (11%) were monitored in intensive care unit. Lactic acidosis was detected in 26 patients, acute kidney injury in 7, drug-related liver damage in 1, and prolonged QT in 1. Three (2%) patients died. Depressive disorders were detected in 47% (n=46) of patients. Conclusion: The most common method of poisoning with multiple drugs was used in suicide attempts. Cases may develop signs of organ damage that will cause mortality, and rapid clinical evaluation and close follow-up are important.

Keywords

• Suicide
• emergency
• intoxication

Ethical Statement

The study was approved by the Fırat University Ethics Committee (Date: 18/03/2021; No: 2021/04-35).

Acil Dahiliye Birimine Başvuran İntihar Girişimi Vakalarının Retrospektif Değerlendirilmesi: Üçüncü Basamak Hastane Deneyimi

Abstract

Amaç: İntihar eylemi dünya genelinde en önemli mortalite sebepleri arasında yer almaktadır. Bu vakaların başvuruları sıklıkla acil servisler ve 112 birimlerine olmaktadır. Çalışmamızda acil dahiliye birimine başvuran intihar girişimi olgularının demografik, epidemiyolojik ve klinik bulgularının araştırılması planlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2019-Aralık 2021 tarihleri arasında İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Acil Dahiliye birimine intihar girişimi ile başvurmuş olan 133 hasta dahil edilmiştir. Klinik ve demografik verilerine retrospektif değerlendirmeyle hasta dosyalarından ulaşılmıştır. Bulgular: 133 vakanın %45’i (n=60) erkek, %55’i (n=73) kadın olup, ortalama başvuru yaşı 33±11,5’tür. Ortalama başvuru süresi 5,85± 6,67 saat olarak saptandı. İntihar girişimlerinin %95’i (n=121) ilaç yoluyla zehirlenme yoluyla gerçekleşmiş olup %51’inin (n=68) ise çoklu ilaç kullanımı ile gerçekleşmiştir. En sık kullanılan ilaç grupları serotonin-norepinefrin geri alım inhibitörleri (SSRI/SNRI), nonsteroid anti inflamatuar ilaçlar ve antipsikotikler olmuştur. Eş zamanlı psikoaktif madde veya alkol kullanımı 26 (%20) vakada saptandı.Yedi vakaya (%5) gastrik lavaj, dokuz vakaya (%7) aktif kömür, dört vakaya (%3) gastrik lavaj + aktif kömür uygulaması gerçekleştirildi. 58 vaka (%44) hospitalize edildi , 14 (%11) vaka yoğun bakım takibi ile izlendi. 26 vakada laktik asidoz, 7 vakada akut böbrek hasarı, 1 vakada ilaç ilişkili karaciğer hasarı, 1 vakada uzamış QT saptandı. 3 (%2) vakanın ölüm ile sonuçlandığı belirlendi. Psikiyatrik değerlendirilmesi gerçekleştirilen vakalarda majör psikopatoloji olarak %47’sinde (n=46) depresyon bozuklukları saptandı. Sonuç: İntihar girişimlerinde en sık çoklu ilaç yoluyla zehirlenme yöntemi kullanılmaktadır. Vakaların mortaliteye sebep olacak organ hasarı bulgularının gelişebildiği görülmüş olup hızlı klinik değerlendirme ve yakın takip edilmeleri büyük önem taşımaktadır.

Keywords

• İntihar
• acil servis
• intoksikasyon

References

1. WHO, W.H.O. https://www.who.int/news-room/factsheets/detail/suicide. 2023.
2. Amiri, S., Prevalence of Suicide in Immigrants/Refugees: A Systematic Review and Meta-Analysis. Arch Suicide Res, 2022. 26(2): p. 370-405.
3. Heok KE. International Handbook of Suicide Prevention: Research, Policy and Practice. Edited by Rory C. O’Connor, Stephen Platt & Jacki Gordon. Wiley-Blackwell. 2011. £110 (hb). 696 pp. ISBN: 9780470683842. British Journal of Psychiatry. 2012;200(4):349-349. [CrossRef] https://doi.org/10.1192/bjp.bp.111.099572
4. Akçay, S., & Taşkın, M. (2019). İntihar ve Toplumsal Cinsiyet: Sosyal Hizmet Perspektifinden Bir Değerlendirme. OPUS International Journal of Society Researches, 14(20),2278-2299
5. Alptekin, K. and V. Duyan, What was the distribution of suicide rates by sociodemographic factors between 2007 and 2016 in Turkey? J Psy Nurs, 2019. 10(4): p. 270-276.
6. Kızılkaya, O., & Kuzucu, H. (2022). İntihar Vakalarının Ekonomik Faktörler ile İlişkisi: Panel Veri Analizi. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal Ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 24(42), 62-80.
7. Eskin M. Gençler Arasında İntihar Davranışları. Bildik T, editör. Ergenlik Dönemi ve Ruhsal Bozukluklar. Ankara: Türkiye Klinikleri; 2018. p.271-6.
8. Hawton K, van Heeringen K. Suicide. Lancet. 2009 Apr 18;373(9672):1372-81. https://doi.org/10.1016/S0140- 6736(09)60372-X. PMID: 19376453.

9. Beautrais AL. Risk Factors for Suicide and Attempted Suicide among Young People. Australian & New Zealand Journal of Psychiatry. 2000;34(3):420-436. [CrossRef] https://doi.org/10.1080/j.1440-1614.2000.00691.x
10. Ozdel O, Varma G, Atesci FC, Oguzhanoglu NK, Karadag F, Amuk T. Characteristics of suicidal behavior in a Turkish sample. Crisis. 2009;30(2):90-3. https://doi. org/10.1027/0227-5910.30.2.90. PMID: 19525168.
11. Favril, L., et al., Risk factors for suicide in adults: systematic review and meta-analysis of psychological autopsy studies. Evid Based Ment Health, 2022. 25(4): p. 148-155.
12. Kolves, K., et al., Choice of a suicide method: Trends and characteristics. Psychiatry Res, 2018. 260: p. 67-74.
13. Kummer, M., et al., Characteristics of Presentations to the Emergency Department Following Attempted Suicide with Drugs. Int J Environ Res Public Health, 2021. 18(19).
14. Kekeç, Z., Zehirlenme olgularına acil yaklaşım. Türk Aile Hekimliği Dergisi, 2008. 2008; 12(2): 81-88.
15. Gülten ARSLAN, K.T., Yaman ÖZYURT, Hüsnü SÜSLÜ, Tamer KUZUCUOGLU, İntoksikasyonlara Güncel Yaklaşım. Southern Clinics of Istanbul Eurasia, 2007. 2007;XVIII(2): 101-107.
16. Onyeka, I.N., et al., Does physical ill-health increase the risk of suicide? A census-based follow-up study of over 1 million people. Epidemiol Psychiatr Sci, 2020. 29: p. e140.
17. Olfson, M., et al., Suicide Risk Among Adults With Mental Health Emergency Department Visits With and Without Suicidal Symptoms. J Clin Psychiatry, 2021. 82(6).
18. Tunç P,Sahin D Sınır kişilik bozukluğunda dürtüsellik, kendine zarar verme ve intihar davranışlarının yordayıcıları. Anadolu Psikiyatri Dergisi. 2019; 20(4): 341 - 349. 10.5455/apd.17298