HATAY AĞIR CEZA VE ASLİYE HUKUK MAHKEMELERİNE 2007 YILINDA YANSIYAN YAŞ TESPİTİ DAVALARININ İNCELENMESİ

Abstract

Bu çalışmada, yaş tayini davalarının sık görüldüğü Hatay İlinde, mahkeme kararlarında etkili olan kemik yaşının güvenilirliği ve adli tahkikat bilgilerinin irdelenmesi amaçlandı. Hatay Adliyesinde Asliye Hukuk ve Ağır Ceza Mahkemelerinin 2007 yılına ait karar kartonları incelenerek yaş tespiti davası açan olgular değerlendirildi. Asliye Hukuk Mahkemesi davalarının %20,4’ünün, Ağır Ceza Mahkemesinin %1.37’sinin yaş tespiti ile ilgili olduğu görüldü. Hukuk mahkemelerinde sonuçlanan 106 davadan 94’ünde gerekçe mağduriyet iddiası iken, Ağır Ceza Mahkemesine başvuran 10 kız çocuğunun cinsel saldırı sonrasında yaşlarını büyütmek için dava açtıkları tespit edildi. Erkek olguların en küçüğün nüfus kaydı 15 yaş, iddia edilen en küçük yaş ise 18, kadınlarda en küçük kayıt 14 iken iddia edilen en küçük yaşın 16 olduğu görüldü. Sadece 3 olguda sağlık kurulu raporunda belirtilen yaş ile kronolojik yaşın uyumlu olduğu, diğer olgularda rapor edilen yaşın istenilen yaş veya daha büyük kemik yaşı ile uyumlu olduğu belirtilmiştir. Ağır Ceza Mahkemesinde cinsel saldırı nedeniyle dava açan 10 kız çocuğunun da yaş büyütmeleri sonucu bir sanığın cezası ertelenirken diğer davaların beraat ile sonuçlandığı tespit edildi. Kemik gelişimi fiziksel gelişmeyi gösterdiğinden, erişkin kemik gelişimini gösteren bireylerde zihinsel olgunlaşma yetersiz olabilmektedir. Bu nedenle yaş tayini davalarında, grafilere dayanılarak tahmin edilen kemik yaşına ek olarak, zihinsel ve duygusal gelişim mutlaka göz önünde bulundurulmalıdır. Ayrıca, yaş tayininde, adli tahkikat ile elde edilen sağlıklı verilerin çok değerli olduğu unutulmamalıdır.

Keywords

• yaş tespiti
• kemik yaşı
• dava

References

1. Yarımoğlu BH, Alper B, Meral D, Çekin N. Yaş Tayini Uygulamalarında Epifiz Plağı Kapanma Derecelerinin İncelenmesi. Adli Tıp Bülteni 2005;10(3): 84-89.
2. Isır AB, Dülger HE. 1998-2005 Yılları Arasında Gaziantep Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalında Raporlandırılan Yaş Tayini olgularının İrdelenmesi. Türkiye Klinikleri Adli Tıp Dergisi 2007;4(1):1-6.
3. Bilgin N, Çekin N, Gülmen MK, Alper B. Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalına Başvuran Yaş Tayini Olgularının Retrospektif Değerlendirilmesi. Yıllık Adli Tıp Toplantıları Kitabı-2001:279-282.
4. Gök Ş, Erölçer N, Özen C. Adli Tıpta Yaş Tayini. Adli Tıp Kurumu Yayınları İstanbul-1985. Çöloğlu AS. Kemik ve Diş Gelişimini Etkileyen Faktörler Yaş Tayini Çalışmalarındaki Önemi. Adli Tıp Dergisi 1987;3:117-22.
5. Büken B, Demir F, Büken E. 2001-2003 Yılları Arasında Abant İzzet Baysal Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalına Gönderilen Yaş Tayini Olgularının Analizi ve Adli Tıp Pratiğinde Karşılaşılan Güçlükler. Düzce Tıp Fakültesi Dergisi 2003;5:18-23.
6. Koç A, Karaoğlanoğlu M, Erdoğan M, Kösecik M, Cesur Y. Assessment of bone ages: is the Greulich-Pyle method sufficient for Turkish boys? Pediatrics Intenational 2001;43:662-665. http://www.nvi.gov.tr. Doğum İşlemleri (son erişim tarihi 20.2.2008).
7. Aykaç M. Adli Tıp Ders Kitabı. İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Yayınları İstanbul 1987:268-270.
8. Baransel A, Dülger HE, Seçkin B. Yaş Tashihi Tespitinde Hipogonadotropik Hipogonadizm Hastalığı Teşhisinin Önemi: Olgu Sunumu. Anadolu Tıp Dergisi 2004;6:31-4.

9. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu, Madde 124.
10. Türk Ceza Kanunu, Kardeş Hukuk Kitaplığı Serisi 21, Ankara 2007.