Rekreasyonel Aktivitelere Katılan Z Kuşağının Sosyo-Ekonomik Açıdan Mutluluk Düzeylerinin İncelenmesi

Abstract

Araştırmanın temel amacı, Rekreasyonel aktivitelere katılan z kuşağının sosyo-ekonomik açıdan mutluluk düzeylerinin incelenmesidir. Araştırmada yer alacak Z kuşağı bireylerinin sosyo-ekonomik durumlarının mutluluk düzeylerine etkisi ile katılım sağlanan rekreatif etkinlik türlerinin saptanması amaçlanmıştır. Rekreatif etkinliklere katılımın bireylerin mutluluk düzeylerini nasıl etkilediğine cevap aranmaktadır. Araştırma betimsel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak Doğan ve Çötok (2011) tarafından Türk kültürüne uyarlaması yapılan Oxford Mutluluk Ölçeği Kısa Formu kullanılacaktır. Elde edilen verilerin analizi Spss 25 paket istatistik programı ile yapılmıştır. Verilerin dağılımı basıklık ve çarpıklık değerleri ile incelenmiş ve  2 aralığında olduğu tespit edilmiş ve bu nedenle normal dağılıma yakın olduğu kararı verilmiştir. Verilerin analizinde yüzde, frekans, tek yönlü varyans analizi ve bağımsız örneklem t testi kullanılmıştır. Analizler sonucunda cinsiyet, yaş, gelir düzeyi değişkenlerine göre mutluluk düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir. Katılımcıların kendine serbest zaman ayıran ve parayı rekreatif etkinlikler için harcarım diyenlerin mutluluk düzey ortalamalarının daha yüksek olduğu ayrıca bulunduğu yerden uzak bir yere rekreatif etkinlik yapmak için giderlerin mutluluk düzeylerinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Katılımcılar arasında aktif olarak spor yapan bireylerin ise mutluluk düzeyleri aktif spor yapmayan katılımcılara göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde farklılaştığı tespit edilmiştir. Ayırca katılımcıların rekreatif etkinliklere katılım için paranın engel olup olmadığı sorusuna göre mutluluk düzeylerinin paranın engel olmadığını düşünenlerin lehine anlamlı şekilde farklılaştığı tespit edilmiştir.

Keywords

• Rekreasyon
• Z kuşağı
• Mutluluk

Investigation of Socio-Economic Happiness Levels of Generation Z Participating in Recreational Activities

Abstract

The aim of the research is to examine the socio-economic happiness levels of Generation Z individuals participating in recreational activities. The study aims to determine the influence of the socio-economic status of Generation Z individuals on their happiness levels, as well as to identify the types of recreational activities they engage in. The research seeks to explore how participation in recreational activities affects individuals' happiness levels. A survey model using descriptive research methods was employed in the study. The data collection instrument will be the Short Form of the Oxford Happiness Scale, adapted to Turkish culture by Doğan and Çötok (2011). The data obtained were analyzed using the SPSS 25 statistical package. The distribution of the data was examined through kurtosis and skewness values and was found to be within the ± 2 range, indicating a close approximation to a normal distribution. Percentage, frequency, one-way analysis of variance, and independent samples t-test were utilized in data analysis. The analyses revealed no statistically significant difference in happiness levels among participants based on gender, age, and income level variables. Furthermore, it was found that individuals who allocate free time to themselves and spend money on recreational activities have higher average happiness levels. Additionally, those who travel to distant places for recreational activities have higher happiness levels. Among participants, individuals who engage in active sports exhibit statistically significant differences in happiness levels compared to those who do not engage in active sports. Moreover, participants' happiness levels significantly differ in favor of those who do not consider money as a barrier to participation in recreational activities.

Keywords

• Recreation
• Generation Z
• Happiness

References

1. Adıgüzel, O., Batur, H. Z., & Ekşili, N. (2014). Kuşakların değişen yüzü ve Y kuşağı ile ortaya çıkan yeni çalışma tarzı: Mobil yakalılar. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (19), 165-182.
2. Akyol, C., & Akkaşoğlu, S. (2020). Gençlerin boş zamanlarında rekreasyon faaliyetlerine katılım engelleri üzerine bir. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 8(3), 2072-2089.
3. Arthaud-Day, M. L., & Near, J. P. (2005), The wealth of nations and the happiness of nations: Why accounting matters. Social Indicators Research, 74, 511-548.
4. Bailey, A. W., & Fernando, I. K. (2012). Routine and project-based leisure, happiness, and meaning in life. Journal of Leisure Research, 44(2), 139-154.
5. Boyce, C.J., Brown G.D.A., & Moore S.C. (2010). Money and happiness: Rank of income, not income affects life satisfaction. Psychological Science, 21(4), 471-475.
6. Demir, K., & Duman, S. (2019). Bireylerin spor yapma durumlarıyla, benlik saygıları ve mutluluk düzeyleri arasındaki ilişkisinin incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 4(4), 437-449.
7. Diener, E., & Seligman M.E.P. (2004). Beyond money. Toward an economy of well-being. Psychological Science in the Public Interest, 5(1), 1-31.
8. Diener, E., & Biswas-Diener, R. (2002). Will money increase subjective well-being?. Social indicators research, 57, 119-169.

9. Doğan, T., & Çötok, N. A. (2011). Oxford mutluluk ölçeği kısa formunun Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması [Adaptation of the short form of the Oxford happiness questionnaire into Turkish: A validity and reliability study]. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(36), 165-172.
10. Dorwart, C. E., Leung, Y. F., & Moore, R. (2004). Managing visitors’ perceptions. Parks & Recreation, 39(5), 24-30.
11. Easterlin, R.A. (2001). Income and happiness: Towards a unified theory. The Economic Journal, 111(473), 465-484.
12. Gökmen, H., Açıkalın, A., & Koyuncu, N. (1985). Yükseköğrenim öğrencilerinin serbest zaman etkinlikleri kendilerini gerçekleştirme düzeyleri. Ankara: M.E.G.S.B. Yayınları.
13. Gürsel, C., & Taşkıran, H. (2018). Üniversite öğrencilerinin facebook kullanma alışkanlıkları ile mutluluk düzeyleri, yaş, cinsiyet, gelir düzeyi ve okunan bölüm arasındaki ilişkinin incelenmesi. R&S-Research Studies Anatolia Journal, 1(2), 289-299.
14. Güzel, S. (2018). Gelir eşitsizliği, refah ve mutluluk. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(3), 389-394.
15. Horn, J. (2013). The youth report. Strategy 24(4), 12-16.
16. Kangal, A. (2013). Mutluluk üzerine kavramsal bir değerlendirme ve Türk hane halkı için bazı sonuçlar. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(44), 214-233.
17. Karaçar, E. (2019). Spor fakültesinde okuyan öğrencilerin rekreaktif faaliyetlere karşı ilgi ve mutluluk düzeyleri: sinop üniversitesi örneği. Spor ve Rekreasyon Araştırmaları Dergisi, 1(1), 58-70.
18. Kılınç, S., Bozoğlu, M. S., Tükel, Y., & Büyükipekci, S. (2021). Üniversite Öğrencilerinin Boş Zaman Değerlendirme Tercihlerine Göre Mutluluk Düzeylerinin Tespiti. Sportive, 4(2), 88-97.
19. King, W. R., & He, J. (2005). Understanding the role and methods of meta-analysis in IS research. Communications of the Association for Information Systems, 16, 665-686.
20. Köksal, O., & Şahin, F. (2015). Gelir ve mutluluk: gelir karşılaştırmasının etkisi. Sosyoekonomi, 23(26), 45-59.
21. Özgür, Ö. (2021). Fitness katılımcılarının serbest zaman doyumu ile mutluluk düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Sakarya.
22. Rojas, M. (2007), Heterogeneity in the relationship between income and happiness: A conceptual referent theory explanation. Journal of Economic Psychology, 28, 1-14.
23. Saka, T., Gümüşgül, C., & Gümüşgül, O. (2023). Ev hanımlarının sportif rekreasyon katılımlarının yaşam doyumu ve mutluluk üzerine etkisinin incelenmesi. Spor Eğitim Dergisi, 7(2), 131-139.
24. Subramaniam, M. (2014). Re-Thinking ınternet gaming: From recreation to addiction. Society for the Study of Addiction, 109(9), 1407-1408.
25. Şahin, İ., & Kocabulut, Ö. (2014). Sportif rekreasyon aktivitelerine düzenli katılımı engelleyen faktörlerin incelenmesi: Akdeniz Üniversitesi Turizm Fakültesi öğrencileri üzerine bir araştırma. Journal of Recreation and Tourism Research (JRTR), 1(2), 46-67.
26. Talay, İ., Kaya, F., & Belkayalı, N. (2010). Sosyo-Ekonomik yapının rekreasyonel eğilim ve talepler üzerine etkisi: Bartın kenti örneği. Coğrafi Bilimler Dergisi, 8(2), 147-156.
27. Wu, T. E., Scott, D., & Yang, C. (2013). Advancedor addicted? Exploring the relationship of recreation specialization to flow experiences and online game addiction. Leisure Sciences: An Interdisciplinary Journal, 35(3), 203-217.
28. Yalçınkaya, N., Ayhan, C., & Soyer, F. (2019). Beden eğitimi ve spor bölümü öğrencilerinin rekreasyonel fayda algısı ve mutluluk düzeylerinin incelenmesi. ERPA International Congresses on Education, Sakarya. Book of proceedings, 395.