Investigation of the Effects of Ski Training at Different Loading Ranges on Athletes' Joint Range of Motion

Abstract

Introduction and Purpose: Point range of motion (ROM) refers to the measurement of the movements that occur around a joint. ROM is widely regarded as a critical parameter for both general health and physical performance. The influence of ROM on overall health and its contribution to athletic performance are well-documented in existing literature. Given its central importance, it is essential to conduct a comprehensive investigation into strategies for improving ROM and understanding its specific role in enhancing sports performance. Therefore, the primary aim of this study is to explore the effects of ski training, performed at varying loading intensities, on athletes' joint range of motion. Method: The research group consisted of 10 male elite athletes who volunteered and were members of the Biathlon National Team of the Turkish Ski Federation. Prior to the study, participants were provided with a presentation outlining the objectives, benefits, potential risks, study design, training programs, measurement procedures, and their responsibilities. The exercise program was structured as follows: a warm-up (10-15 minutes) consisting of high knees, lateral bounds, arm and leg circles, and walking lunges; main exercises (45-60 minutes) including squats, lunges, deadlifts, and box jumps; core exercises such as planks, Russian twists, dead bugs, and superman exercises; and leg and balance exercises, including Bulgarian split squats, single-leg deadlifts, and balance exercises on a Bosu ball. The cool-down (10-15 minutes) included hamstring stretches, quadriceps stretches, knee-to-chest stretches, bridge poses, and core and back stretches (child’s pose and cat-cow). EHA measurements were taken using a goniometer, which assessed isometric and isokinetic extension and flexion (right-left) at 90 nm/kg max force and 60 nm/kg max force. Data were analyzed using SPSS 24 statistical software, and after evaluating the percentage frequency distribution, Paired Samples Tests were performed. A significance level of p<0.05 was considered statistically significant. Results: In different training models applied to the athletes, it was determined that there was a statistically significant difference between the ROM of the athletes: extension isometric max force right-left 60 nm kg, extension isokinetic max force right-left 60 nm and flexion isometric right-left 90 nm kg max force. No statistically significant difference was found between flexion isometric right and left 90 nm kg. p<0.05 Conclusion: It has been observed that different training models have positive effects on the joint angles of professional biathlon athletes. It is thought that large-scale research in this context will benefit the literature.

Keywords

• Skiing
• Training
• Physiology

Farklı Yüklenme Aralığındaki Kayak Antrenmanlarının Sporcuların Eklem Açıklıkları Üzerine Etkilerinin İncelenmesi

Abstract

Giriş ve Amaç: Eklem hareket açıklığı (EHA), eklem çevresinde gerçekleşen hareketlerin ölçülmesi olarak tanımlanabilir. EHA, hem genel sağlık hem de fiziksel performans açısından önemli bir parametre olarak kabul edilmektedir. Bu bağlamda, EHA'nın hem sağlık üzerinde yarattığı etkiler hem de sportif performansı üzerindeki rolü, geniş bir literatür tarafından vurgulanmıştır. EHA'nın bu kadar merkezi bir öneme sahip olması, onun nasıl geliştirilebileceği ve sportif performanstaki özel konumunun derinlemesine incelenmesi gerekliliğini doğurmuştur. Bu çalışmanın amacı ise, farklı yüklenme aralıklarındaki kayak antrenmanlarının sporcuların eklem hareket açıklığı üzerindeki etkilerini araştırmaktır. Yöntem: Araştırma, Türkiye Kayak Federasyonu Biathlon Milli Takımı'na bağlı olarak görev yapan ve gönüllü olarak katılım sağlayan 10 erkek elit sporcu ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma öncesinde, katılımcı sporculara araştırmanın amaçları, potansiyel faydaları, olası riskler, araştırmanın genel yapısı, antrenman programları, ölçüm süreçleri ve sporcuların yerine getirmesi gereken sorumluluklar hakkında kapsamlı bir bilgilendirme sunumu yapılmıştır. Egzersiz programı, aşağıda detaylandırıldığı şekilde planlanmış ve uygulamaya alınmıştır. Isınma (10-15 dakika) High knees – 2 dakika Lateral bounds – 2 dakika Kol ve bacak Arm and leg circles – 1 dakika her biri Walking lunges – 2 dakika.Ana Egzersizler (45-60 dakika)1. Squat– 3 set, 10-12 tekrar 2. Lunge– 3 set, 12 tekrar her bacak3. Deadlift– 3 set, 8-10 tekrar 4. Box Jump– 3 set, 8-10 tekrar B. Core Egzersizleri 1. Plank – 3 set, 30-45 saniye 2. Russian Twist– 3 set, 15-20 tekrar 3. Dead Bug – 3 set, 12-15 tekrar 4. Superman– 3 set, 12-15 Bacak ve Denge Egzersizleri 1. Bulgarian Split Squat – 3 set, 10-12 tekrar her bacak 2. Single-leg deadlift– 3 set, 8-10 tekrar her bacak 3. Bosu ball üzerinde denge çalışması – 3 set, 30 saniye3. Esneme ve Soğuma (10-15 dakika) Hamstring stretch– 30 saniye her bacak Quadriceps stretch – 30 saniye her bacak Diz çekme germe – 30 saniye her bacak Köprü pozisyonu – 30 saniy Child’s pose ve Cat-Cow – 1 dakika EHA ölçümleri ganyometre ölçüm aleti kullanılarak, ekstansiyon izometrik sağ-sol 90 nm kg max kuvvet, ekstansiyon izokinetik sağ-sol 60 nm kg max kuvvet, fleksiyon izometrik sağ-sol 90 nm kg max kuvvet ve fleksiyon izokinetik sağ-sol 60 nm kg max kuvvet baz alınarak ölçülmüştür. Verilerin istatistikleri SPSS 24 analiz paketi kullanılarak alınmıştır. Yüzde frekans dağılımı değerlendirildikten sonra, Paired Samples Tests uygulanmıştır. Anlamlılık değeri p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Sporculara uygulanan farklı antrenman modellerinde sporcuların EHA ekstansiyon izometrik max kuvvet sağ-sol 60 nm kg, ekstansiyon izokinetik max kuvvet sağ-sol 60 nm ve fleksiyon izometrik sağ-sol 90 nm kg max kuvvet arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu tespit edilmiştir. Fleksiyon izometrik sağ-sol 90 nm kg arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamamıştır. p<0,05 Sonuç: Farklı antrenman modellerin profesyonel biathlon sporcularının eklem açıları üzerine olumlu etkilerinin olduğu gözlemlenmiştir. Bu bağlamda yapılacak geniş çaplı araştırmaların literatüre fayda sağlayacağı düşünülmektedir.

Keywords

• Antrenman
• Fizyoloji
• kayak

References

1. Astrand, P. O., & Rodahl, K. (1987). Textbook of work physiology. McGraw-Hill.
2. Bompa, T. O. (2003). Dönemleme antrenman kuramı ve yöntemi (2nd ed.). Dumat Ofset.
3. Çolakoğlu, F., & Karacan, S. (2006). Genç bayanlar ile orta yaş bayanlarda aerobik egzersizin bazı fizyolojik parametrelere etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14(1), 119–124.
4. Fox, E. L. (1988). The physiological basis of physical education and athletics (M. Cerit, Trans.). Bağırgan Yayınları.
5. Furse, S. (2007). Ski-running. Bildio Bazaar LLC.
6. Furse, S. (2007). Ski-running. Bildio Bazaar LLC.
7. Gaskill, S. E., Serfass, R. C., & Rundell, K. W. (1999). Upper body power comparison between groups of cross-country skiers and runners. International Journal of Sports Medicine, 20(4), 290–294. https://doi.org/10.1055/s-2007-971987
8. Gibala, M. J. (2007). High-intensity interval training: New insights. Sports Science Exchange, 20, 1–6.

9. Günay, M., Tamer, K., Cicioğlu, İ., & Çevik, C. (2000). İki farklı tipteki interval antrenman programlarının bazı fizyolojik parametreler üzerine etkisi. Ege Üniversitesi Spor Hekimliği Dergisi, 35(4), 143–146.
10. Güran, M. K. (2019). Orta yaşlı sedanter kadınlarda kompleks ve kardiyovasküler antrenmanların dayanıklılık ve esneklik üzerindeki etkilerinin karşılaştırılması [Master’s thesis, Haliç University, Graduate School of Education]. Haliç University Repository.
11. Hoff, J., Helgerud, J., & Wisloff, U. (1999, June). Maximal strength training improves work economy in trained female cross-country skiers. Medicine & Science in Sports & Exercise, 31(6), 870–877. https://doi.org/10.1097/00005768-199906000-00004
12. Kocatepe, M. (2019). Dar alan antrenmanlarının U17-U19 yaş grubu futbolcularının seçilmiş fizyolojik özellikleri üzerine etkileri [Master’s thesis, Istanbul Gelisim University, Institute of Health Sciences]. Istanbul Gelisim University Repository.
13. Koç, H., Tamer, K., & Çoksevim, B. (2007). Devamlı ve aralı (interval) koşu programlarının plazma üre ve kreatin düzeyleri üzerine etkisi. Sağlık Bilimleri Dergisi, 16(1), 17–22.
14. Lemmink, K. (2004). The discriminative power of the interval shuttle run test and the maximal multistage shuttle run test for playing level of soccer. Journal of Sports Medicine and Physical Fitness, 44(2), 233–239.
15. Millet, G. Y., & Hoffman, M. D. (1998). Poling forces during roller skiing: Effects of grade. Medicine & Science in Sports & Exercise, 30(11), 1637–1644. https://doi.org/10.1097/00005768-199811000-00011
16. Muratlı, S. (2007). Antrenman bilimi yaklaşımıyla çocuk ve spor (2nd ed.). Nobel Yayın Dağıtım.
17. Revan, S., Balcı, Ş. S., Pepe, H., & Aydoğmuş, M. (2008). Sürekli ve internal koşu antrenmanlarının vücut kompozisyonu ve aerobik kapasite üzerine etkileri. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6(4), 193–197.
18. Sandbakk, O., Holmberg, H. C., Leirdal, S., & Ettema, G. (2010). The physiology of world-class sprint skiers. Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports, 20(2), 157–169. https://doi.org/10.1111/j.1600-0838.2009.00949.x
19. Staron, H. S., & Hıkıta, S. (2000). Muscular responses to exercise and training. In W. E. Garrett & J. R. Baker (Eds.), Exercise and sport science (pp. 163–173). USA.
20. Stöggl, T., Lindinger, S., et al. (2006). Reliability and validity of test concepts for the cross-country skiing sprint. Medicine & Science in Sports & Exercise, 38(3), 586–591. https://doi.org/10.1249/01.mss.0000183015.46455.84
21. Stöggl, T., Lindinger, S., et al. (2007). Analysis of a simulated sprint competition in classical cross-country skiing. Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports, 17(4), 362–372. https://doi.org/10.1111/j.1600-0838.2006.00653.x
22. Stöggl, T., Stöggl, J., & Müller, E. (2009). Competition analysis of the last decade (1996–2008) in cross-country skiing. In S. Lindinger, E. Müller, & T. Stöggl (Eds.), Science and skiing IV (pp. 657–677). Meyer & Meyer Sport.
23. Vesterinen, V., Mikkola, J., et al. (2009). Fatigue in a simulated cross-country skiing sprint competition. Journal of Sports Sciences, 27(10), 1069–1077. https://doi.org/10.1080/02640410903164919
24. Zory, R., Millet, G. Y., et al. (2006). Fatigue induced by a cross-country skiing KO sprint. Medicine & Science in Sports & Exercise, 38(12), 2144–2150. https://doi.org/10.1249/01.mss.0000233995.34063.d3