An Evaluation on the Progression and Devolopment of Adnan Menderes University Local Ethical Committee

Abstract

Background/Aim: In this study, it was aimed to contribute to the field of ethical science, about the progression of the Adnan Menderes University Local Ethical Committee ADÜ-HADYEK on animal experiments, since 1998, which was established, according to the content of council direction, the general structure of the council and the applications to the council, by comparing studies related with the subject. Material and Method: The main material of the study consisted of the information from the applications collected from archive documents, the guideline of the committee, and the animal care and use certificate program that was occasionally carried out by the committee. The related articles were cited in the subheads of the study by searching similar studies. The data collected was evaluated by historical and retrospective studies. Results and Conclusion: In Adnan Menderes University, use, evaluation and inspection of animals for scientific experiments was allowed by “Adnan Menderes University Local Ethical Committee on animal experiments” in accordance with “the regulations on procedures and principles for animal experiments” which had previously been begun to be constituted in 1998 and imposed at the governmental levels in 2006. In conclusion, we considered that based on the general principles, missions and responsibilities of the committee, Adnan Menderes University Local Ethical Committee ADÜ-HADYEK on animal experiments serves as the similar scopes of Central Animal Ethical Committee on animal experiments HADMEK .

Keywords

• Ethic,Ethical Committee,Animal Experiments,Ethical Committee of Adnan Menderes University

Adnan Menderes Üniversitesi Hayvan Deneyleri Yerel Etik Kurulu’nun Gelişimi ve İşleyişi Üzerine Bir Değerlendirme

Öz

Özbilgi/Amaç: Bu çalışmada 1998 yılında kurulan Adnan Menderes Üniversitesi Hayvan Deneyleri Yerel Etik Kurulunun ADÜ-HADYEK kuruluşundan itibaren geçirdiği safhalar, kurul yönergesinin içeriği, kurulun genel yapısı ve kurula yapılan başvurular ele alınarak incelenmiş, konuyla ilgili verilerle karşılaştırmaları yapılarak etik bilim alanına katkı sağlanması amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Araştırmanın ana materyalini; ADÜ-HADYEK’in arşiv belgelerinden kurula yapılan başvurular ve kurul yönergesi, kurulun çeşitli periyotlarda açmış olduğu “Deney Hayvanları Kullanım Sertifikasyon Programı” ile ilgili bilgiler oluşturmuştur. Konuyla ilgili makaleler, benzer çalışmalar taranarak ilgili başlıklar altında yer verilmiştir. Elde edilen veriler tarih çalışmalarındaki retrospektif yöntemle değerlendirilmiştir. Bulgular ve Sonuç: Adnan Menderes Üniversitesi’nde, 1998 yılında kuruluş çalışmalarına başlanan ve 2006 yılında çıkarılan yönetmelik olan; “Hayvan Deneyleri Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik” ile bugün faaliyet gösteren “Adnan Menderes Üniversitesi Hayvan Deneyleri Yerel Etik Kurulu” bilimsel çalışmalarda hayvan kullanımına değerlendirme ve denetlemesine hizmet etmektedir. Sonuç itibariyle; ADÜ-HADYEK’in; genel ilkeler, görev ve sorumluluk kapsamında Hayvan Deneyleri Merkezi Etik Kurul HADMEK ’un belirlediği ve oluşturduğu ilkelerle aynı çerçevede çalıştığı sonucu söylenebilir. 1 Bu çalışma Bursa’da 25-27 Mayıs 2016 tarihleri arasında gerçekleştirilen V. Veteriner Hekimliği Tarihi ve Mesleki Etik Sempozyumu’nda sunulmuş olan aynı başlıklı sözlü bildirinin genişletilmiş halidir.

Anahtar Kelimeler

• Etik,Etik Kurul,Hayvan Deneyleri,Adnan Menderes Üniversitesi Etik Kurulu

References

1. Alev B, Genç F N (2015). Türkiye’de Üniversite Etik Kurulları Üzerine Bir İnceleme, Akdeniz Ü. İ.İ.B.F. Derg. 31: 135-182.
2. Başağaç G RT (2008). Araştırmalarda Hayvan Kullanımı ve Etik, II. Ulusal Veteriner Hekimliği Tarihi ve Mesleki Etik Sempozyumu, 24-26 Nisan 2008, Bildiri Kitabı, s:15-22, Konya.
3. Büken NÖ (2006). Türkiye Örneğinde Akademik Dünya ve Akademik Etik, Hacettepe Tıp Derg. 37 (3): 164-170.
4. Direskeneli R H (2007). İlaç Araştırmaları ve Etik Kurulların Rolü, Marmara Üniversitesi İlaç Hu kuku, Sempozyum No:2, s: 38-41, İstanbul 2007.
5. HADMEK (2015). 2010-2014 Yılları Deney Hayvanı Kullanımı Faaliyet Raporu. T.C. Orman ve Su İşleri Bakanlığı Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü, Ankara, s:1-25.
6. Karakaya H, Örs Y (1995). Hastane Etik Kurullar ve Türkiye’deki Durum, Tıbbi Etik Yıllığı IV.1995 İstanbul s:24-29.
7. Özkul T (2008). Mevzuat ve Temel Etik İlkeler Kapsamında Hayvan Deneyleri Etik Kurullarının Değerlendirilmesi, II. Ulusal Veteriner Hekimliği Tarihi ve Mesleki Etik Sempozyumu, 24-26 Nisan 2008, Bildiri Kitabı, s:367-374, Konya.
8. Tannenbaum. J.(1995). The Four Branches of Veterinary Ethics. In: Veterinary Ethics s:14-55

9. Yaşar A, Yerlikaya H (2004). Dünya’da ve Türkiye’de hayvan haklarının tarihsel gelişimi. Vet Bil Derg, 20 (4): 39-46.
10. Yaşar A, İzmirli S (2006). Selçuk Üniversitesi Veteriner Fakültesi Etik Kurulu Üzerine Bir Değerlendirme, I. Ulusal Veteriner Hekimliği Tarihi ve Mesleki Etik Sempozyumu Bildirileri, 30 Mart -1 Nisan 2006, Elazığ.
11. Yaşar A, Öztürk R, Özen A (2006). Animal Ethics Committees of Veterinary Schools in Turkey, Indian Vet. J. May, 83:504-506.