Review

İnfodemide Sorumlu Habercilik: Covid-19 Salgının Haberleştirilmesine Yönelik Yayımlanan İlke ve Rehberler Üzerine Bir Değerlendirme

Volume: 3 Number: 2 July 26, 2021
EN TR

İnfodemide Sorumlu Habercilik: Covid-19 Salgının Haberleştirilmesine Yönelik Yayımlanan İlke ve Rehberler Üzerine Bir Değerlendirme

Öz

Kriz ve belirsizlik dönemleri; mezenformasyon, dezenformasyon gibi “enformasyon bozukluğu” olarak değerlendirilen içeriklerin yoğun biçimde dolaşıma sokulduğu dönemlerdir. Bu içerikler Facebook, Twitter gibi sosyal paylaşım platformları başta olmak üzere enformasyon ekosisteminde hızlı bir biçimde yayılmakta ve infodemiye neden olmaktadır. Covid-19 salgını sürecinde de salgın ile ilgili içeriklerin enformasyon ekosisteminde dolaşımı; bireylerin ve toplumların sağlığını tehdit edecek davranışların artmasına, sağlık profesyonellerinin çalışmalarının aksamasına ve birey, topluluk veya ülkelerin damgalanmasına ve nefret söylemine maruz kalmasına neden olabilmektedir. Bu noktada haber medyası, birey ve toplum yararı işlevi açısından kilit bir rol üstlenmektedir. Haber medyası, toplumsal yararı önceliği haline getiren ‘sorumlu habercilik’ eksenindeki ilkeler ve etik kriterler aracılığıyla bu işlevini gerçekleştirilebilir. Bu çalışmada; Covid-19 salgını sürecinde infodemi ile mücadele için gazeteciler ve haber kuruluşlarına yönelik olarak Pan Amerikan Sağlık Örgütü (PAHO), First Draft, Uluslararası Gazeteciler Ağı gibi uluslararası kuruluşlar ve bazı medya profesyonelleri tarafından yayınlanan çeşitli etik ilkeler ve rehberler incelemiş ve ilgili metinlerden hareketle Covid-19 salgının sorumlu habercilik çerçevesinde nasıl haberleştirileceğine yönelik bir tartışmaya yer vermek ve bir çerçeve çizmek amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Sorumlu Habercilik , İnfodemi , Enformasyon Bozukluğu , COVID-19 , Haber

References

  1. Allcott, H., & Gentzkow, M. (2017). Social media and fake news in the 2016 election. Journal of economic perspectives, 31(2), 211-236.
  2. Akyüz, S. S. (2020). Yanlış bilgi salgını: COVID-19 salgını döneminde Türkiye’de dolaşıma giren sahte haberler. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 34, 422-444. DOI: 10.31123/akil.779920.
  3. Baines, D. & Elliott, R. J. R. (2020). Defining misinformation, disinformation and malinformation: An urgent need for clarity during the COVID-19 infodemic, Discussion Papers 20-06, Department of Economics, University of Birmingham. Erişim adresi: http://www.repec.bham.ac.uk/pdf/20-06.pdf
  4. Berger, G. (2018). Foreword. (Eds.) Ireton, Cherilyn; Posetti, Julie. In Journalism, ‘fake news’ & disinformation. Paris: Unesco, 7-13. Erişim adresi: https://en.unesco.org/sites/default/files/journalism_fake_news_disinformation_print_friendly_0.pdf Erişim tarihi: 10 Mart 2021
  5. Çağlar, Ş. (t.y). Televizyon Haberciliği Ders Notu. İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi. Erişim adresi: http://auzefkitap.istanbul.edu.tr/kitap/kok/televizyon_gazateciligi_u136.pdf adresinden erişildi. Erişim Tarihi: 03 Mart 2021
  6. Çınarlı, İ. (2008). Sağlık İletişimi ve Medya. Ankara: Nobel.
  7. Demir, D. H. & Balcı, E . (2019). Kriz haberciliği ve etik sorunsalı. Ege Üniversitesi İletişim Fakültesi Yeni Düşünceler Hakemli E-Dergisi, (11), 48-56. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/euifydhed/issue/46530/569132
  8. Dotto, C. & Berkefeld, J. (2020, 27 February). From coronavirus to bushfires, misleading maps are distorting reality. First Draft. Erişim Adresi: https://firstdraftnews.org/latest/from-coronavirus-to-bushfires-misleading-maps-are-distorting-reality/ Erişim Tarihi: 27 Nisan 2021.
  9. Ertem, M . (2020). COVID-19 pandemisi ve sosyal damgalama . İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 5 (2), 135-138. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/ikcusbfd/issue/55773/740099
  10. Eysenbach, G. (2002). Infodemiology: The epidemiology of (mis) information. The American Journal of Medicine, 113(9), 763-765.
APA
Saç, H., & Ardıç Çobaner, A. (2021). İnfodemide Sorumlu Habercilik: Covid-19 Salgının Haberleştirilmesine Yönelik Yayımlanan İlke ve Rehberler Üzerine Bir Değerlendirme. Aksaray İletişim Dergisi, 3(2), 303-330. https://doi.org/10.47771/aid.930415