Effect of organic and syntetic fertilizers on soil sustainability in organic tomatoes production

Abstract

Organic fertilizer is a plant nutrient material which is used for obtaining the requirements of nutrients of plants grown in agricultural production. Organic fertilizers increase the organic matter content by providing nutrients to the soil as well as providing a more favourable growth environment for plants by correcting the physical properties of the soil. Organic fertilizers, mainly nitrogen, phosphorus, potassium, such as many important nutrients are brought to the soil. Chemical fertilizers can be obtained from petroleum products, from rocks and even from organic sources. This type of fertilizer helps plants grow, but there is no contribution to the development of the soil. In this study, each of the pots was applied in 500 ml of water at the stage of seedling uptake and 3 times in 3 weeks intervals following the application of the organic, synthetic fertilizer at a dosage of 200cc / da. The experiment was set up in pots with 5 replicates and was grown under greenhouse conditions. At the end of the experiment some physicochemical properties such as pH, salt, lime, phosphorus, potassium, iron and copper contents of the pots were investigated. The effect of these fertilizers on soil productivity has been evaluated. Phosphorus, potassium and iron contents in fertilizer applications were recorded as high compared to the negative control. In addition, the lowest soil pH was obtained in the application of synthetic fertilizer. This study has shown that organic fertilizer is more useful than synthetic fertilizer in terms of soil productivity.

Keywords

• tomatoes
• fertilizer
• soil productivity

Organik ve sentetik gübrelerin organik domates yetiştiriciliğinde toprak verimliliğine etkisi

Abstract

Organik gübreler yetiştirilen bitkilerin bitki besin maddesi ihtiyaçlarını sağlamaları amacıyla kullanılan bitki besleme materyalidir. Organik gübreler yüksek organik madde içermesinden dolayı hem topraklara besin maddesi sağlayarak organik madde muhtevasını arttırır hem de toprakların fiziksel özelliklerini düzeltir. Organik gübrelerle, başta azot olmak üzere, fosfor, potasyum, gibi önemli birçok besin elementleri toprağa kazandırılır. Kimyasal gübreler; inorganik, petrol ürünlerinden, kayaçlardan ve hatta organik kaynaklardan elde edilebilirler. Bitkilerin gelişmesine yardımcı olurlar ancak toprağın gelişmesi için hiçbir katkıları yoktur. Bu çalışmada melas kökenli organik ve sentetik gübre 200cc/ da dozajında her bir saksıya 500 ml su içerisinde fide şaşırtma aşamasında ve takibinde 3 er hafta aralıkla 3 kez uygulanmıştır. Deneme saksılarda 5 tekerrürlü olarak tesadüf parselleri deneme desenine göre kurulmuş ve sera koşullarında yetiştirilmiştir. Denemenin sonunda saksılardaki toprakların pH, tuz, kireç, fosfor, potasyum, demir ve bakır içeriği gibi bazı fizikokimyasal özellikleri incelenmiştir. Bu gübrelerin toprak verimliliğine etkisi değerlendirilmiştir. Gübre uygulamalarında ki fosfor, potasyum ve demir içerikleri negatif kontrole göre yüksek olarak kayıt edilmiştir. Buna ek olarak, en düşük toprak pH'ı sentetik gübre uygulamasında elde edilmiştir. Bu çalışma ile toprağın verimliliği açısından organik gübrenin sentetik gübreye göre daha faydalı olduğu gösterilmiştir.

Keywords

• domates
• gübre
• toprak verimliliği

References

1. Bender D, Erdal İ, Dengiz O, Gürbüz M, Tarakçıoğlu C (1998). Farklı Organik Materyallerin Killi Bir Toprağın Bazı Fiziksel Özellikleri Üzerine Etkileri. International Symposium On Arid Region Soil. International Agrohydrology Research And Training Center, Menemen, İzmir.
2. Çağlar KÖ (1949).Toprak Bilgisi. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, Ankara.
3. Carson PL (1980). Recommended potasium test. In: Recommended Chemicalsoil test procedures for the North Central Region. Rev.ed., North Central Regional Publication no.221. North Dakota Agric. Exp. Stn. North Dakota StateUniversity, Fargo. USA.
4. Ekmekçi E, Apan M, Kara T (2005). Tuzluluğun Bitki Gelişimine Etkisi. Ondokuzmayıs University Journal of Faculty of Agriculture 20(3):118-125.
5. Kandemir D, Kurtar S E, Demirsoy M (2017). Türkiye Örtüaltı Domates Yetiştiriciliğindeki Gelişmeler. Turktob 17:22-27.
6. Karaman MR, Brohi AR, Müftüoğlu NM, Öztaş T, Zengin M (2007). Sürdürülebilir Toprak Verimliliği. Detay Yayınlharı, Ankara.
7. Knudsen A (1975). Recommended phosphorus soil tests. In: Recommend chemical soil test procedure. North Central Regional Publication no: 221, Wisconsin.
8. Lewandowski A, Zumwinkle M (1999). Assessing the Soil System. A Review of Soil Quality Literature. Minessota Department of Agriculture Energy and Sustainable Agriculture Program, Boulevard.

9. Richards LA (1954). Diagnosis and Improvement of Saline and Alkaline Soils. U.S. Dep. Agr. Handbook, Washington.
10. Walkley A (1946). A Critical Examination of a Rapid Method For Determining Organic Carbon in Soils-Effect of variations in digestion conditions and of inorganic constituents. Soil Scence 63: 251-263.
11. Yetgin MA (2010). Organik Gübreler ve Önemi. İl Tarım Müdürlüğü, Çiftçi Eğitimi ve Yayın Şubesi Yayını, Samsun.
12. Zengin, M., (2017). Tarımda Toprak Verimliliği Nasıl Artırılır, http://www.kutahyaazot.com/kataloglar/Toprak_Verimliligi_ (Mehmet%20ZENG%C4%B0N).pdf (Erişim tarihi: 26.10.2017).