ÖZEL HASTANELERDE GÖREV YAPAN HEMŞİRELERDE ÖRGÜTSEL KİBİR İLE ÇATIŞMA YÖNETİMİ EĞİLİMİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

Örgütsel kibir kavramı birçok araştırmacı tarafından çalışılmış olsa da, bu konuda sağlık hizmetleri alanında yeterli çalışma bulunmamaktadır. Örgütsel kibir bir örgütte farklı alt gruplar olarak hissedilebilir. Herbin (2018) tarafından geliştirilmiş olan örgütsel kibir ölçeği, örgütsel kibri 3 alt grupta ölçme imkanı sunmaktadır. Örgütlerde çatışma konusu, işletme ve psikoloji literatüründe birçok araştırmacı tarafından incelenmiştir. Bu çalışmanın amacı İstanbul, Türkiye'deki özel hastanelerde görev yapan hemşirelerde örgütsel kibir ile örgütsel çatışma yönetimi eğilimi arasındaki ilişkinin değerlendirilmesidir. Çalışma için 454 hemşire veri sağlamıştır. Araştırmamızın sonuçlarına göre, örgütsel çatışma yönetimi eğilimi ile kurumsal kabiliyete aşırı güven arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamaktadır (r = .04, p > .05). Örgütsel çatışma yönetimi eğilimi ile iç ve dış meseleleri saymamak arasında pozitif, istatistiksel olarak çok düşük seviyede anlamlı bir ilişki bulunmaktadır (r = .12, p < .05). Örgütsel çatışma yönetimi eğilimi ile kurumlar arası ve kurum içi üyeleri küçük düşürmek arasında negatif, istatistiksel olarak düşük seviyede anlamlı bir ilişki bulunmaktadır (r = -.23, p < .05). Bu çalışma, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü'nde yürütülmüş olan bir doktora araştırmasından üretilmiştir.

Keywords

• örgütsel kibir
• örgütsel çatışma
• sağlık yönetimi
• hastane yönetimi
• örgütsel davranış

THE ASSESSMENT OF THE RELATIONSHIP BETWEEN ORGANIZATIONAL ARROGANCE AND CONFLICT MANAGEMENT TENDENCY BETWEEN THE NURSES WORKING IN PRIVATE HOSPITALS

Abstract

Although organizational arrogance has been studied by various researchers, there are not enough studies in healthcare settings. Organizational arrogance can be perceived as different subgroups in an organization. The organizational arrogance scale, which has been developed by Herbin (2018), provides the opportunity to measure organizational arrogance as 3 different subgroups. Conflict in organizations has been studied by various authors in management and psychology literatures. The aim of this study is to evaluate the relationship between organizational arrogance and organizational conflict management tendency in nurses who work in private hospitals in Istanbul, Türkiye. 454 nurses have provided data for this study. According to our research; there is not a statistical significance between organizational conflict management tendency and overconfidence in organizational capabilities (r = .04, p > .05). There is a positive, very low level statistical significance (r = .12, p < .05) between organizational conflict management tendency and dismissiveness to internal and external organizational matters. There is a negative, low level statistical significance (r = -.23, p < .05) between organizational conflict management tendency and disparagement of intraorganizational and interorganizational members. The study has derived from a PhD research, conducted in Marmara University Institute of Health Sciences.

Keywords

• Organizational arrogance
• organizational conflict
• healthcare management
• hospital management
• organizational behavior

References

1. Bonacum D., Frush K., Balik B., Conway J. (2013). Creating a Road Map for Patient Safety. 2nd Ed., In Leonard M., Frankel A., Federico F., Frush K., Haraden C. (Eds.), The Essential Guide for Patient Safety Officers. Joint Commission Resources, Inc., Oakbrook Terrace, pp. 1-12.
2. Bulut E., Er B. (2018). Davranışsal kurumsal finans ekseninde kurumsal finansal kararlar: Bir literatür değerlendirmesi. UİİİD-IJEAS (20), 33-50. https://doi.org/10.18092/ulikidince.323871
3. Cleary M., Walter G., Sayers J., Lopez V., Hungerford C. (2015). Arrogance in the workplace: Implications for mental health nurses. Issues Ment Health Nurs (36), 266-271. https://doi.org/10.3109/01612840.2014.955934
4. Haqe S. H. (2019). Yöneticilerin Örgütsel Çatışma Yönetiminde Modern Liderlik Tarzlarının Rolü: Süleyman Demirel Üniversitesi ile Bağdat Üniversitesi’nde Karşılaştırmalı Bir Araştırma. (537905) [Doctoral dissertation, Süleyman Demirel University]. Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr.
5. Herbin III C. V. (2018). Measuring Organizational Arrogance: Development and Validation of a Theory-Based Instrument. (10825534) [Doctoral dissertation, Regent University]. ProQuest Dissertations Publishing. https://www.proquest.com.
6. Johnson R. E., Silverman S. B., Shyamsunder A., Swee H. Y., Rodopman O. B., Cho E., Bauer J. (2010). Acting superior but actually inferior?: Correlates and consequences of workplace arrogance. Human Performance (23), 403-427. https://doi.org/10.1080/08959285.2010.515279
7. Kamer H. (2018). Hastane Yöneticilerinin Liderlik Tarzlarının Çatışma Yönetim Stratejilerine Etkisi. (510338) [Doctoral dissertation, Marmara University]. Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr.
8. Oghenechuko O. J., Godbless E. E. (2018). Interest-based conflict management systems: Beyond traditional and ADR systems of conflict resolution. EJBM (10) 17, 80-91. https://doi.org/10.7176/EJBM

9. Owen D., Davidson J. (2009). Hubris syndrome: An acquired personality disorder? A study of US Presidents and UK Prime Ministers over the last 100 years. Brain (132) 5, 1396-1406. https://doi.org/10.1093/brain/awp008
10. Roll R. (1986). The hubris hypothesis of corporate takeovers. Journal of Business (2) 59, 197-216. http://dx.doi.org/10.1086/296325
11. Toscano R., Price G., Scheepers C. (2018). The impact of CEO arrogance on top management team attitudes. European Business Review (30) 6, 630-644. https://doi.org/10.1108/EBR-12-2016-0156
12. Yılmaz Ö. (2016). Örgütsel Çatışma Yönetiminde Örgütsel Vatandaşlık Davranışının Rolüne İlişkin Bir Araştırma. (441525) [Doctoral dissertation, Dokuz Eylül University]. Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr.