Diagnostic Methods for Craniocervical Junction Traumas

Kraniyoservikal bileşke baş ve boyun hareketlerinin yapıldığı, omurganın en hareketli bölümüdür. Fazla hareketli olması nedeniyle yaralanmalara en açık bölgedir. Bu bölgenin travmalarının tanısı özel yaklaşım gerektirir. Yan servikal grafi ile tek başına %85’e yakın tanı konulabilir. Bununla birlikte yaralanmaları gözden kaçırma oranı %10-48 arasında değişmektedir. Bu nedenle tanıda radyografilerin yanında daha duyarlı olan bilgisayarlı tomografi ve manyetik rezonans görüntülemeden de faydalanılmalıdır. Bu derlemeyi yazmaktaki amaç üst servikal bölge yaralanmalarını daha iyi anlamamızı sağlayacak ipuçlarını sunabilmek ve akut ya da kronik süreçte oluşan patolojilerde tanıya yardımcı yöntemler konusunda aydınlatıcı bilgiler verebilmektir.

Craniocervical junction is the most mobile part of the spine that helps head and neck movement. It is most vulnerable part to injury because of its feature of high mobility. The diagnosis of trauma in this area requires a special approach. With lateral cervical radiographs can lead to diagnosis alone in 85% of cases. However, injury could be overlooked 10-48% of cases. Therefore more sensitive diagnostic like computed tomography and magnetic resonance imaging are needed in addition to plain radiography.The purpose of this review paper is to offer clues that will allow us to better understand methods used to assist diagnosis in acute or chronic pathological processes of upper cervical spine injuries.