Pulmoner Embolide Şiddet ve Prognozun Değerlendirilmesi

Volume: 23 Number: 4 October 30, 2014
Talat Kılıç
EN TR

Pulmoner Embolide Şiddet ve Prognozun Değerlendirilmesi

Öz

Tanı ve tedavideki teknolojik gelişmelere rağmen, pulmoner emboliyebağlı mortalite halen yüksektir. Hastane ölümlerinin %10’dan fazlası pulmoner emboli ile alakalı olduğu tespit edilmiştir. Gerçekten, bu hastalığın sürecini idare etmek zordur. Hemodinamisi bozulmuş pulmoner embolili bir hastaya trombolitik gibi agresif bir tedavinin başlanması konusunda konu ile ilgili rehberlerde fikir birliği varken, sağ ventrikül disfonksiyonu bulunan ve hemodinamisi bozulmamış hastalarda, hangi tedavinin başlanacağı konusu net değildir. Ayrıca, son yıllarda önemli hale gelen maliyet etkinlik nedeniyle düşük riskli hastaların ayaktan tedavi edilebileceği belirtilmektedir. Bu nedenlerle pulmoner embolide risk değerlendirilmesi son derece önemlidir. Beyin natriüretik peptit, N-terminal pro beyin natriüretik peptit, kardiyak troponin ve kalp tipi yağ asit bağlayıcı protein pulmoner embolininnın şiddet ve kısa dönem prognoz değerlendirilmesinde kullanılan çok önemli belirteçlerdir. Pulmoner emboli şiddet indeksi ve basitleştirilmiş pulmoner emboli şiddet indeksi gibi klinik prognostik modeller, özellikle düşük riskli grupları tespit etmede daha başarılıdır. Bu çalışmada, güncel literatür eşliğinde pulmoner embolinin şiddet ve prognoz değerlendirmesinde kullanılan biyobelirteçler, görüntüleme yöntemleri ile tespit edilen sağ ventrikül disfonksiyonu bulguları ve bazı klinik prognostik modeller değerlendirilecektir. İngilizce literatürde konu ile ilgili pek çok derleme bulunmaktadır. Ancak, bu konuda herhangi bir Türkçe derlemeye rastlamadık. Bu nedenle bu konuyu yazmayı uygun gördük.

Anahtar Kelimeler

Pulmoner emboli, prognoz, risk değerlendirilmesi,biyobelirteç

References

  1. Cohen AT, Agnelli G, Anderson FA, et al. Venous Thromboembolism (VTE) in Europe. The Number of VTE Events and Associated Morbidity and Mortality. Thromb Haemost. 2007;98:756-64.
  2. Lindblad B, Sternby Nh, Bergqvist D. Incidence of venous thromboembolism verified by necropsy over 30 years. BMJ. 1991;302:709-11.
  3. Kurkciyan I, Meron G, Sterz F, et al. Pulmonary embolism as a cause of cardiac arrest: presentation and outcome. Arch Intern Med. 2000;160:1529-35.
  4. Buller Hr, Davidson Bl, Decousus H, et al. Subcutaneous fondaparinux versus intravenous unfractionated heparin in the initial treatment of pulmonary embolism. N Engl J Med. 2003;349:1695-1702.
  5. Goldhaber Sz, Visani L, De Rosa M. Acute pulmonary embolism: clinical outcomes in The International Cooperative Pulmonary Embolism Registry (ICOPER). Lancet. 1999;353:1386-9. Grifoni S, Olivotto I, Cecchini P. Short-term clinical outcome of patients with acute pulmonary embolism, normal blood pressure, and echocardiographic right ventricular dysfunction. Circulation. 2000;101:2817-22.
AMA
1.Kılıç T. Pulmoner Embolide Şiddet ve Prognozun Değerlendirilmesi. Arşiv Kaynak Tarama Dergisi. 2014;23(4):674-692. doi:10.17827/aktd.63972