Kemik Doku Mühendisliği

Volume: 19 Number: 4 December 1, 2010
Pınar Yılgör Huri , Nesrin Hasırcı , Vasıf Hasırcı
EN TR

Kemik Doku Mühendisliği

Öz

Kemik dokusu zedelendiği veya kayba uğradığında, hasarlı bölgenin tamir edilmesinde ya da tamamen yenilenmesinde kullanılmak amacıyla laboratuvarda yapay kemik dokusu üretebilmek günümüzün önemli tıbbi ve sosyal ihtiyaçlarından birisidir. Kemik doku mühendisliği, yapay kemik üretimi için günümüzün en önemli seçeneklerden biri olarak görülmektedir. Bu yöntemde temel yaklaşım, amaca uygun bir kaynaktan izole edilen hücreler ile biyobozunur polimerik doku desteklerinin birlikte kullanılmasıyla laboratuvar ortamında üç boyutlu canlı kemik dokusunun oluşturulmasıdır. Vücut içerisinde hücre aktivitelerinin düzenleyicisi olan büyüme faktörlerinin polimerik yapıya katılması ise, hem kırılgan moleküller olan büyüme faktörlerini bozunmadan koruyacak hem de defekt bölgesinde lokalize edecek ve zamana bağlı bir şekilde ortama sağlanmalarını gerçekleştirecektir. Dolayısıyla, kemik doku mühendisliği uygulamalarında doku desteği yapı içerisine biyolojik olarak etkin biyoaktif moleküllerin eklenmesi büyük önem kazanmış ve çalışmalar bu yönde ilerlemeye başlamıştır. Bu makalede doku mühendisliği yöntemiyle fonksiyonel yapay kemik dokusu oluşturulması konusundaki son gelişmeler ele alınmıştır.

Anahtar Kelimeler

Doku Mühendisliği, Kemik, Mezenkimal Kök Hücre, Kontrollü Salım, Büyüme Faktörü

References

  1. Nystrom E, Ahlqvist J, Legrell PE et al. Bone graft remodelling and implant success rate in the treatment of the severely resorbed maxilla: a 5-year longitudinal study. Int J Oral Maxillofac Surg 2002; 31(2): 158-164.
  2. Younger EM, Chapman M. Morbidity at bone graft donor sites. J Orthop Trauma 1989; 3: 192-195.
  3. Mankin HJ, Springfield DS, Gebhardt BC et al. Current status of allografting for bone tumors. Orthopedics 1992; 15: 1147-1154.
  4. Tomford W, Springfield DS, Mankin HJ. Fresh and frozen articular cartilage allografts. Orthopedics 1992; 15: 1183-1188.
  5. Ohlendorf C, Tomford W, Mankin HJ. Chondrocyte survival in cryopreserved osteochondral articular cartilage. J Orthop Res 1996; 14: 413-416.
  6. Peterson B, Whang PG, Iglesias R et. al. Osteoinductivity of Commercially Available Demineralized Bone Matrix. J Bone Joint Surg Am 2004; 86: 2243-2250.
  7. Navarro M, Michiardi A, Castano O, et.al. Biomaterials in orthopaedics. R Soc Interface 2008; 5: 1137–1158.
  8. Hench LL. Biomaterials. Science 1980; 208: 826–831.
  9. Fisher J, Dowson D. Tribology of total artificial joints. Proc Inst Mech Eng J Eng Med 1991; 205: 73–79.
  10. Sutula LC, Collier JP, Saum KA, et. al. Impact of gamma sterilization on clinical performance of polyethylene in the hip. Clin Orthop 1995; 319: 28–40.
AMA
1.Huri PY, Hasırcı N, Hasırcı V. Kemik Doku Mühendisliği. Arşiv Kaynak Tarama Dergisi. 2010;19(4):206-219. https://izlik.org/JA45JB55HD