Psikiyatrik İyileşmede Yeni Bir Yönelim: İyileşme Odaklı Yaklaşım
Öz
İyileşme; bireylerin sağlık ve iyilik hallerini geliştirmek, kendi kendilerini idare edebilecekleri bir hayat yaşamak ve tam potansiyellerine ulaşmak için çabaladıkları bir değişim sürecidir. İyileşme kavramı için yapılan tanımlar; klinik iyileşme ve kişisel iyileşme üzerine bir ayırım yapılmasını zorunlu kılmıştır. Klinik iyileşme; ruh sağlığı çalışanları tarafından tanımı yapılan tıbbi modelin bir terimidir. Semptomların azalması ya da durması ve sosyal işlevselliğin düzeltilmesi, hastanın önceki sağlık durumuna geri dönmesi anlamına gelir ve biyomedikal görüşün bir yansımasıdır. Kişisel iyileşme ise bireyin gelişim ve değişim sürecini ifade eden bir kavramdır.
"İyileşme" kavramına duyulan ilgi giderek artmaktadır ve gelişmiş ülkeler kendi ruh sağlığı sistemlerini, iyileşme yönelimli uygulamaları ve hizmet yapılarını kapsayacak şekilde yeniden şekillendirmeye başlamışlardır. Bu makalede, biyomedikal görüşün benimsemiş olduğu klinik iyileşme yerine bir gelişim ve değişim sürecini ifade eden kişisel iyileşme kavramı üzerinde durulacaktır. Dünya alan yazın çalışmalarında iyileşme yönelimli yaklaşıma ilişkin sayısız yayın bulunmakla birlikte ülkemizde konu ile ilgili olarak gittikçe artmakta olan az sayıda yayına rastlanılmıştır. Bu makalede iyileşme odaklı yaklaşımın tarihsel sürecinden, iyileşme kavramının tanımından ve iyileşmeye rehberlik eden ilkelerden, iyileşme modellerinden, iyileşme yönelimli yaklaşımı temel alan bazı kılavuz ilkelerden, iyileşme odaklı yaklaşım ile ilgili dünyadan araştırma örneklerinden ve ülkemizdeki durumdan söz edilecektir. Derlemenin ülkemizde de bu hizmetlerin planlanması ve yürütülmesi açısından yol gösterici olmasına katkı sağlaması umulmaktadır.
Anahtar Kelimeler
References
- 1. Farkas M. The vision of recovery today: what it is and what it means for services. World Psychiatry. 2007;6(2):68–74.
- 2. Department of Health, Mental Health, Drugs and Regions Division, State Government of Victoria. Framework For Recovery-Oriented Practice 2011, Australia. Erişim Tarihi: 02.03.2018. Available from:http://docs2.health.vic.gov.au/docs/doc/0D4B06DF135B90E0CA2578E900256566/$FILE/framework-recovery-oriented-practice.pdf
- 3. Australian Health Ministers’ Advisory Council, Commonwealth of Australia 2013, A national framework for recovery-oriented mental health services: Guide for practitioners and providers. Print ISBN: 978-1-74186-010-8Online ISBN: 978-1-74186-011-5Publications approval number: 10287. www.health.gov.au/mentalhealth All information in this publication is correct as at August 2013. Erişim Tarihi: 02.03.2018. Available from:https://www.health.gov.au/internet/main/publishing.nsf/content/67D17065514CF8E8CA257C1D00017A90/$File/recovgde.pdf
- 4. Murray P. Recovery, Inc., as an adjunct to treatment in an era of managed care. Psychiatric Services. 1996;47(12):1378-81.
- 5. Sowers W. Transforming systems of care: the american association of community psychiatrists guidelines for recovery oriented services. Community Mental Health Journal. 2005;41(6):757-774.
- 6. Piat M, Sabetti J. The development of a recovery-oriented mental health system in Canada: What the experience of commonwealth countries tells us. Can J Commun Ment Health.2009;28(2):17–33.
- 7. Mental Health Commission of Canada (2015). Recovery Guidelines. Guidelines for Recovery-Oriented Practice Hope. Dignity. Inclusion. Ottawa, ON: Author. Erişim Tarihi: 02.03.2018. Available from:https://www.mentalhealthcommission.ca/sites/default/files/MHCC_RecoveryGuidelines_ENG_0.pdf
- 8. Noordsy DL, Torrey WC, Mead S, Brunette M, Potenza D, Copeland ME. Recovery-oriented psychopharmacology: Redefining the goals of antipsychotic treatment. Journal of Clinical Psychiatry. 2000;61(3):22–29.
- 9. Van Tosh L, Ralph R, Campbell J. The rise of consumerism. Psychiatric Rehabilitation Skills. 2000;4(3):383-409.
- 10. Berlim MT, Fleck MP, Shorter E. Notes on antipsychiatry. European Archives of Psychiatry and Clinical Neuroscience. 2003;253(2):61-67.
